« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz
‫- خدمت شما کورت. خواهش می‌کنم ‫- ممنون
‫باز گند زدم
‫تو تموم مصاحبه‌ها، ‫علت وقفه‌ی توی رزومه‌م رو می‌پرسن
‫آخه چطوری بگم رفتم بازپروری و
‫هفت سال کنار ننه‌م زندگی کردم؟
‫خب بگو قبلاً تستر مواد مخدر بودی و ‫خونواده برات مهم بوده
‫جدی گفتم‌ها!
‫- خودم هم همچین آدمی رو استخدام نمی‌کردم ‫- این حرف رو نزن
‫من پشتتم، باشه؟ ‫بعداً بهت زنگ می‌زنم
‫پشتت هم هستم!
‫- اصلاً هم پشتش نیستی ‫- معلومـه که هستم
‫- نه،‌ نیستی ‫- چرا،‌ هستم
‫حدود ۷ بار این رو گفتی و ‫هیچ‌کدوم‌شون هم از ته دل نبود
‫بهش ظلم می‌کنی
‫عوضی ظالمی هستی
‫خیلی‌خب‌، باشه، ‫قضیه به این سادگی‌ها نیست
‫معلومـه که دلم می‌خواد خواهرم کار پیدا کنه اما
‫به محض این که این اتفاق بی‌افته، ‫مامانم وبال گردنم میشه، برای همین...
‫یه‌جورایی امیدوارم اگه هی بگم ‫«من پشتتم»،
‫کم کم نیتم واقعی میشه
‫موفق باشی آجی. ‫من پشتتم.
‫بخورش بابا
‫راه اداره که از این سمت نیست
‫آره، خوب شد گفتی
‫یادتـه اون روز ازت خواستم ‫سخنرانِ مهمانِ کلاسم باشی و
گفتی حتی دامادت رو هم به این کار ترجیح میدی؟
‫- آره، قشنگ گفتم ‫- خیلی
‫خب،‌ این حرفت رو یه جواب مثبت درنظر گرفتم
‫داری من رو می‌دزدی؟
‫نمی‌خواد این‌قدر بزرگش کنی
‫فقط دارم برخلاف میلت، قرض می‌گیرمت
‫- من رو ببر خونه ‫- نه
‫دِرِک، کیک قیفی خوردن ‫اصلاً با هدف پیاده‌روی سازگار نیست
‫خب شاید بهتره تو پارکینگ نفروشنش،‌ جیمی
‫بهش محل نده عشقم
‫موقع ورزش هرچی دلت می‌خواد بخور
‫خب، اگه چاپلوسی‌های لیز ‫واسه جبران کردن خیانتش تموم شد...
‫خفه‌ت می‌کنم
‫من و چارلی بچه پیدا کردیم!
‫ایول! آخجون
‫مامانه پنج ماهه بارداره برای همین ‫وقت آماده‌شدن داریم
‫بچه هم دورگه‌ست و
‫بهونه‌م واسه کنسل کردنِ ‫ برنامه‌های بعدم جور شد
‫همیشه دلم یه بچه‌ی دورگه می‌خواست!
‫راست میگه
‫بچه مال تو نیست لیز
‫می‌دونم
‫خب، حرفت رو باور نمی‌کنم
‫- نباید هم بکنی ‫- من هم نمی‌کنم
‫بچه‌مون این طرز رفتارت رو دوست‌ نداره‌ها
‫بگیر بشین پاول
‫از دکتر رودز ممنونم که تشریف آوردن
‫کاش نمی‌گفت دنیا همین الانش هم ‫پر از روانشناسـه و
‫همه‌تون دارین وقت‌تون رو هدر میدین اما ‫همچین آدمیـه دیگه
‫کسی سوالی نداره؟
‫نوآ؟
‫درمانِ شناختی رفتاری از درمانِ انسان‌گرایانه بهتره؟
‫- به سوالات احمقانه هم باید جواب بدم؟ ‫- آره
‫سوال خیلی خوبی بود
‫جوابم بله هست
‫بعدی؟
‫تو. سوالت بهتر باشه.
‫من کتاب‌تون رو خوندم. دوبار. ‫شما نابغه‌اید.
‫حالا شد
‫خب دیگه، پاچه‌خواری بسـه
‫شایع‌ترین مسئله توی طباب‌تون چیـه؟
‫خب، توی طبابت من اینـه که...
‫بیمارها نمی‌تونن از سر راه خودشون بکشن کنار
‫توی مشکلات خودساخته‌ی خودشون گیر می‌‌افتن
‫خوشم نیومد که حرف آخرت رو ‫مستقیماً به من زدی اما
‫خوشحال شدم که دارم این کار رو می‌کنم...
‫همه کتاب دکتر رودزشون رو آوردن؟
‫بله
‫پس بریم تو کارش!
‫نگاه کن. ‫اتاق پر از پاولـه.
‫این رو قاب می‌کنم تو دفترم
‫اصلاً برام مهم نیست
‫عاشق این حرکت شدم
‫خیلی‌خب. ‫اسمارتیزهات رو دیدم و
‫و مبلغ رو، سه تا آب‌نبات صورتی افزایش میدم
‫به جیب من نمی‌خوره
‫من هم همین‌قدر میدم
‫سه تا بی‌بی. ‫تو چی داری؟
‫بوم!
‫هیچی
‫از کجا فهمیدی بلوف زدم؟
‫یه نشونه‌ی عجیب داری
‫هردفعه که می‌فهمی دارم می‌بَرَمت
‫انگار داری بهم افتخار می‌کنی
‫پوکر بازی سختیـه خب. ‫واقعاً هم بهت افتخار می‌کنم.
‫خورخه تو پادگان همیشه جیبم رو خالی می‌کرد
‫آره چون گوز هم از قمار حالیت نیست داداش
‫خوشحالم که می‌بینم می‌خندی رفیق. ‫حالت چطوره؟
‫خوبم
‫این چندهفته‌ که پیش رفیقمم و ‫توی کامیونش کار می‌کنم،
‫باعث شد بفهمم که تو زندگیم فقط روزمرگی کم داشتم
‫به‌خاطرش ازش ممنونم
‫یکی این لطف رو بهم کرده. ‫من هم فقط دارم منتقلش می‌کنم.
‫بیخیال بچه‌ها، ‫احساساتی نشیم
‫- من که خوبم ‫- خودم رو میگم شاون
‫جمع آبجو و رفقا و پاسورها که جمعـه. ‫یکی پخش کنه.
‫« چندوقتی میشه خبری ازت نیست لوئیز، ‫چه‌خبر؟ »
‫« همه‌چی مرتبـه فقط سرم شلوغـه »
‫« سامر »
‫- سلام ‫- سلام
‫امشب باهام میای بریم پیتزا بخوریم
‫نه، شام خوردم
‫بعدش هم، همین حالا کِرِم و این‌چیزا زدم و ‫پاستیل خوردم
‫بیخیال
‫فقط یه بار با این طرف رفتم بیرون
‫اگه دست و پام رو ببنده و ‫پرتم کنه تو وانتش چی؟
‫چه جذاب
‫باشه، میام
‫اما باید صدتا نون سیر برام بگیری
‫باشه، عالیـه
‫دوستت دارم. ‫فعلاً.
‫- سلام، رفیق شاونی؟ ‫- سلام
‫بازی رو اون پشت می‌بینن
‫نه، راستش اومدم با آلیس بریم پیتزا بخوریم
‫جداً؟
‫آخه قیافت عین آدم‌گنده‌هاست
‫مگه چندسالتـه؟ ۳۷؟
‫نه آقا، ۱۷ سالمـه
‫وای
‫راستی، من دیلن هستم
‫پشمام! پس دیل خیارشوری تویی
‫ببخشید، این اسم رو واسه اذیت کردن آلیس ‫از خودم در آوردم تا
بتونم با مامانش سکس کنم
‫چرا این رو به من میگین؟
‫کاش می‌دونستم رفیق
‫آخه غافلگیرم کردی دیلن. ‫باید خودم رو جمع‌وجور کنم.
‫راستش واسه بیرون رفتن و ‫پیتزا خوردن یکم دیره
‫ساعت ۸ و نیمـه
‫نه، کاملاً واسه پیتزا خوردن مناسبـه
‫خیلی‌‌خب. ‫یه چندتا قانون خودمونی بذارم.
‫خوبـه
‫حال‌تون خوبـه؟
‫آقا؟
‫حال‌تون خوبـه؟
‫آقا، می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫تو رو خدا
‫خیلی‌خب، اومدم
‫پشمام!
‫قانون اول، مشروب خوردن ممنوعـه
‫و قانون دوم، اگه قرار شد بعد از نصفه‌شب ‫ برگردین، بهش میگی زنگ بزنه
‫خیلی‌خب
‫فکر کنم بهتره برم تو ماشین ‫منتظر آلیس بمونم
‫از دیدنت خوشحال شدم
‫امیدوارم بهتر شین
‫از این ماجرا که جونم رو نجات داده ‫استفاده می‌کنه تا
‫با آلیس بخوابه، مگه نه؟
‫- معلومـه ‫- صددرصد رفیق
‫آره. اگه کیرش نمی‌رفت تو کمرم ‫خیلی راحت‌تر با این قضیه کنار می‌اومدم
‫مترجم: «محمدعلی sm» ‫در تلگرام mmli_Subs@
‫«روان‌درمانی» ‫«فصل دوم، قسمت نهم»‫
‫خب، اون موقع مسیح رو دیدی؟
‫نه اما فکر کنم مامان‌بزرگم اونجا بود. ‫نمی‌خوام دیگه درموردش حرف بزنم.
‫دیلن جونت رو نجات داده؟
‫اینطور که میگی نه
‫خودم داشتم انگور رو در می‌آوردم، به گمونم فقط کمک کرد جون خودم رو نجات بدم
‫- تو بگو شاون ‫- قطعاً جونت رو نجات داد
‫- مگه باید دروغ می‌گفتم؟ ‫- آره شاون. بعضی‌وقتا باید دروغ بگیم
‫دیل‌خیارشوری هم صداش زدی و ‫بهش گفتی که قیافش عین آدم‌گنده‌هاست؟
‫البته قیافش واقعاً هم عین آد‌م‌گنده‌ها بود
‫ببین، مطمئنیم که این آقای مثلاً «دیلن» ‫یه آدمِ گنده
‫- با زن و بچه نیست که... ‫- وای خدا
‫...می‌خواد ادای شاخ‌های ورزشیِ ‫مدرسه‌ رو در بیاره؟
‫یه مستند درمورد این قضیه دیدم دخترم. ‫این اتفاق‌ها پیش میاد.
‫ببین، من فقط جا خورده بودم، ‫باشه؟
‫نمی‌دونستم با کسی آشنا شدی
‫فقط یه بار باهاش رفته بودم بیرون. ‫به هیشکی نگفته بودم.
‫- به من گفتی ‫- بعضی‌وقتا باید دروغ بگیم شاون
‫فعلاً که فقط دارم با این قضیه کیف می‌کنم
‫باشه. هفته‌ی پیش دعوتم کرد ‫واسه یه مراسم رقص برم مدرسه‌شون
‫وقتش رسیده با دنیا آشتی کنم، خب؟ ‫می‌خوام هم همین کار رو بکنم
‫وای خدا. این خیلی خوبـه. ‫بهت افتخار می‌کنم.
‫راستی، مامان بابای دیلن دارن بقیه‌ی والدین ‫ رو دعوت می‌کنن خونه‌شون
‫تا عکس‌های ضایع بندازن، ‫اما به‌خاطر اتفاقات اخیر
‫مطمئنم درک می‌کنی چرا دعوت نیستی
‫درک می‌کنم
‫اگه قول بدم خوراکی‌های پهن‌تر از ‫مِریم رو نخورم چی؟
‫فعلاً بابا
‫هی، دوستت دارم
‫واسش خوشحالم
‫فقط یکم دلخورم بهم نگفته
‫جیمی، این اصلاً ربطی به تو نداره
‫وقتی من هم‌سن اون بودم، ‫هیچی به بابام نمی‌گفتم
‫چون کثافت‌کاری زیاد می‌کردم
‫مثلاً آخرین مراسم رقص دبیرستان...
‫راهی هست که بتونم جلوت رو بگیرم تا
‫- این داستان رو تعریف نکنی؟ ‫- نه،‌ نیست
‫عین چی مست کرده بودم و
‫اینقدر واسه یکی محکم کف‌دستی زدم که ‫مچم پیچ خورد و
‫مجبور شدم واسه فارغ‌التحصیلی ‫آتِل ببندم
‫لحظه‌‌ی غرورآمیزی برای خونوادت‌ بوده
‫ببین، خیلی وقته که داری ‫هی خودت رو سرزنش می‌کنی،
‫پس گوش کن ببین چی میگم
‫این که آلیس داره رو پای خودش وایمیسه ‫یعنی تو کارت رو درست انجام دادی
‫حالا هم کار سختت اینـه که ‫چطوری بذاری ازت جدا بشه
‫بدون این که بذاری عذاب‌وجدان بگیره
‫اگه بتونی این کار رو بکنی، ‫احتمالش هست وقتی که واقعاً
‫از کسی کمک خواست، ‫تو اونی باشی که بهش زنگ بزنه
‫از پسش برمیام
‫خوبـه
‫ببخشید گبی، واقعاً کنجکاوم
‫اگه مچ دست تو پیچ خورده، ‫چه بلایی سر شومبول اون بدبخت اومده؟
‫اون هم مجبور شد واسه فارغ‌التحصیلی ‫آتل ببنده
‫چه‌خبر پرنده‌ی گنده‌بک و ‫دکتر برج زهرمار؟
‫نه‌خیر
‫هی، همه‌چیز مرتبـه؟
‫آره
‫بالاخره معضل کارم رو حل کردم
‫می‌خوام عضو ارتش بشم. ‫هفته‌ی دیگه باید خودم رو معرفی کنم.
‫هفته‌ی دیگه؟ ‫اون‌وقت این فکر از کجا به سرت رسید؟
‫نه‌خیرم. ‫وقت ناهار تموم شد.
‫شماها از این کامیون میاین بیرون
‫ببخشید، این قضیه ربطی به غذا نداره
‫یه مشکل غیرمرتبطـه
‫بیرون!
‫ممنون که تو دفتر من جلسه گذاشتین
‫چارلی مشاوره‌ی مدیریتیـه
‫هیشکی اصلاً نمی‌دونه چی‌کار می‌کنه
‫به گمونم شرکت‌ها رو ارزیابی می‌کنه و
‫راهکارهایی رو برای افزایش بهره‌وری ‫بهشون مشاوره میده دیگه؟
‫دقیقاً
‫- شماها با هم می‌خوابین؟ ‫- چرا اصلاً باید این رو بگی؟
‫تمرکز کن استوارت. ‫درمورد بچه حرف بزنیم.
‫می‌خوایم حتماً موقع زایمان بچه ‫تو بیمارستان باشیم
‫شاید بشه به پلیس بگیم اسکورت‌مون کنه تا ‫سرعت‌مون رو بیشتر کنیم
‫ذوقت رو دوست دارم
‫مادر بچه خیلی از بروشورتون خوشش اومد
‫برای همین حتماً بین انتخاب‌ها هستین
‫- انتخاب‌ها؟ ‫- چی؟
‫یعنی فقط نامزد اسکاریم؟ ‫عین «گلن کلوز» کوفتی؟
‫انتخاب بین شما و یه زوج دگرجنس‌گراست
‫می‌دونم، ناراحت‌کننده‌ست
‫مادر می‌خواد با همه آشنا شه. .عین یه قرار اول می‌مونه
‫این چه کمکی می‌کنه؟
‫من همیشه تو قرارهای اولم گند زدم
‫خیلی آتیشی‌ام
‫جداً؟ نمی‌دونستم
‫وای
‫جیمی، باید کمکم کنی
‫اوه، شرمنده
‫همیشه یادم میره واقعاً اینجا کار می‌کنه
‫اشکالی نداره. ‫امروز به نتیجه‌ای نمی‌رسیدیم.
‫آروم باش استیون. ‫فقط دو دقیقه‌ست شروع کردیم.
‫برایان، برو بیرون
‫نه، کارم فوریـه. ‫باید کمکم کنی که خودم نباشم.
‫من هم همینطور
‫نظرت چیـه دفعه بعد که ‫خواهرم ساندویچ خواست
‫به‌جای این که عین فیلم «جی.آی. جین» ‫شیرش کنی،‌ فقط یه ساندویچ بهش بدی؟
‫خب ساندویچ رو که بهش دادیم
‫گبی، واقعاً‌ دلم می‌خواد این کار رو بکنم
‫نمی‌خوام اینجا یه کار بی‌خود پیدا کنم
‫می‌خوام دنیا رو ببینم
‫میشه من یه چیزی بگم؟
‫راحت باش، دوست شاون
‫لطفاً نظرت رو ‫درمورد این بحث خونوادگی مهم بگو
‫من هم قبلاً مثل کورتنی بودم و ببین...
‫می‌دونم حرفم شاید چرند باشه ولی ‫کمکم کرد خودم رو جمع و جور کنم
‫حالا برای خودم دوستایی پیدا کردم که ‫می‌تونم تا ابد روشون حساب کنم
‫ایول
‫اما کورتنی، من فکر می‌کردم بیشتر وقت دارم
‫می‌دونم قول دادم سه ماه مامان رو نگه دارم
‫اگه می‌خوای صبر کنم، ‫سال بعد باز هم ورودی می‌‌گیرن
‫نمی‌خوام بدون رضایت تو ‫این کار رو بکنم
‫صبر کنین ببینم. ‫این نقشه‌ی شماست؟
‫یه دسته‌ی عجیب‌غریبِ احساساتی و ‫گول‌زننده تشکیل دادین و
‫این‌قدر با این چشم‌های غم‌انگیزتون ‫نگاهم می‌کنین تا وا بدم؟
‫پشمام. واقعاً هم جواب داد.
‫واقعاً‌ واست خوشحالم
‫ممنونم
‫میرم نوشیدنی بیارم جشن بگیریم
‫من هم میام کمک
‫می‌خوام بهش بدم
‫واقعاً؟ تو کامیون میگوفروشی؟
‫ما رو نگاه. ‫به آدم‌هایی که دوست‌شون داریم لطف می‌کنیم.
‫به‌خاطر فضولی، از دست همدیگه عصبانی نمیشیم
‫- رفتی تو لیست سیاهم ‫- خیلی‌خب
‫مطمئنی مشکلی براش پیش نمیاد؟ ‫راستش رو بگو.
‫به‌نظرم خیلی موفق میشه
‫یه قرار اول یا مصاحبه‌ی اول یا ‫کلا هرچیز اولی یادم نمیاد که
توش گند نزده باشم
‫می‌دونی که چون استیون زود رفت، ‫پول نگرفتم دیگه؟
‫تمرکز کن
‫نمی‌دونم چرا همیشه اینقدر سریع ‫اوضاع برام قاراشمیش میشه
‫من شاید بدنم
‫نباید می‌اومدم اینجا
‫امکان نداره بتونی به این‌ زودی‌‌ها ‫درکم کنی
‫شخصیت پیچیده‌ای دارم
‫با گرایش همجنس‌گرایانه توی تگزاس بزرگ شدی، ‫با یه بابای سنتی
‫و روش‌هایی برای بقا پیدا کردی و
‫حالا مکانیزم دفاعیت این شده که وقتی ‫با آدم‌ها ملاقات می‌کنی، حمله‌ور بشی
‫چون می‌ترسی که بار اول ‫ازت خوش‌شون نیاد
‫نه‌‌خیرم
‫چارلی، برایان ظاهرت رو آدمیزادی می‌کنه،
‫تو بیشتر حرف‌ زدن‌ها و اگه شد همش رو ‫بسپار به اون
‫نمی‌تونم ۴۵ دقیقه رو بدون حرف زدن بگذرونم
‫رکوردم سه دقیقه‌ست، اونم چون ‫تازه لوزه‌هام رو در آورده بودم
‫باشه، به چارلی بگو هروقت دید ‫داری به الگوهای دفاعیت برمی‌گردی،
‫آروم دستت رو فشار بده
‫اینطوری می‌فهمی که باید یه نفس عمیق بکشی، ‫خودت رو جمع و جور کنی و
‫دقیقاً برعکس چیزی که ‫می‌خواستی رو بگی
‫فهمیدم
‫من چِمـه؟
‫هیچیت نیست رفیق
‫کسایی که من بهشون اهمیت میدم گیر افتادن
‫مشکل تو نیست
‫ببین رفیق،‌ کاش می‌تونستی از چشمای من ‫خودت رو نگاه کنی و
‫ببینی که چقدر پیشرفت کردی
‫وای خدا، جیمی. ‫کارت واقعاً خوبـه؟
‫آره، بعضی‌وقتا
‫مغرور
‫خیلی‌خب، حالا باید قضیه‌ی بچه رو ‫یه کاریش بکنم
‫استوارت گفت مامانه ممکنـه کلی سوال ‫درمورد بچه‌داری بپرسـه
‫که رو من حساب نکن
‫وقتی آلیس بچه بود، بیشتر عین باباهایی بودم ‫ که می‌گفتن، «هرکاری بهت گفتن رو بکن»
‫خودت می‌دونی باید بریم پیش کی
‫نه
‫هرکاری من بگم، هروقت بگم و ‫هرطوری که بگم رو انجام میدی
‫عجیبـه که یه ذره تحریک شدم؟
‫این کار واست خنده‌داره؟
‫اگه گند بزنی و نذاری ‫این بچه‌ی خوشگل دورگه گیرمون بیاد،
‫کیرت رو از جاش می‌کنم و
‫می‌کوبونمش به سر و صورتت!
‫از همه‌تون متنفرم
‫- پس اینجایی ‫- سلام
‫اون پشت چه خبره؟
‫اوه، واسه برایان یه دوره‌ی فشرده‌ی بچه‌داری گذاشته
‫ازت می‌پرسه که به بچه ‫شیر خشک میدین یا شیر آدم؟
‫اَیی
‫به شیر سینه نمیگیم «اَیی»
‫حله. حال‌بهم‌زنـه اما نباید بگیمش
‫یاد شیر خوردن تو افتادم،
‫یه سیبیل کوچولوی خیلی بانمک ‫از شیر درمی‌آوردی
‫- نشنیده می‌گیرمش ‫- منطقیـه
‫واسه امشب لباس ندارم
‫یعنی صدتا لباس دارم‌ها، ‫همه‌شون رو هم دوست دارم اما
‫از همه‌شون هم بدم میاد. ‫می‌دونی چی میگم؟
‫آره. واسه همین دیگه شلوارک نمی‌پوشم.
‫می‌دونم حرفام به‌خاطر اضطرابـه اما ‫میشه یه لباس جدید بخرم؟
‫آره. بریم بخریم. ‫خودم می‌رسونمت.
‫فقط خواستم بدونم ‫میشه کارتت رو بدی بهم؟
‫حتماً. معلومـه.
‫- خدمت شما، دخترم ‫- وایسا ببینم. یعنی سخنرانی نمی‌کنی؟
‫اصراری نمی‌کنی که باهام بیای؟
‫چون بدجوری لازمش دارم. ‫حاضر میشم تو پارکینگ بمونی.
‫نه. خودت از پسش برمیای.
‫- مرسی ‫- خوش بگذره
‫پارکینگ باحال بودها
‫- مگه نه؟ ‫- آره
‫چون اگه از پنج دقیقه، بیشتر طول بکشه
‫می‌تونی وانمود کنی که پیاده شدی تا ‫یه هوایی بخوری و بری اونجا
‫جاسوسی‌شون رو بکنی
‫- آره، زندگی پدرانه‌ست دیگه ‫- آره
‫می‌ذاری بچه‌ت فکر کنه برات مهم نیست ‫درحالی که هست
‫دقیقاً
‫فهمیدیم متیو دوباره از کارش اخراج شده
‫من و لیز هم می‌خوایم بهش دلگرمی بدیم‌ها
‫اما تا وقتی که خودش نگه ‫نمی‌تونیم چیزی بگیم
‫چطوری این کار رو می‌کنی؟
‫هردفعه که وسوسه میشم، ‫تخمام رو تکون میدم
‫- درستـه ‫- آره
‫من هم باید روش خودم رو پیدا کنم
‫گوش کن،‌ من آدم ارتشی‌ای نیستم
‫تخت دوطبقه دوست ندارم
‫مامانت هنوز نفهمیده که ‫خواهرت داره میره؟
‫نه. کورتنی الان داره بهش میگه.
‫خیلی‌خب... من باید حرکات کششی جدیدی که دکتر سایکس بهم گفته رو انجام بدم
‫وایسا ببینم، رقص باسن واسه درمان پارکینسون مفیده؟
‫می‌دونم دلت می‌خواد برم ‫اما فکرش هم نکن
‫به‌نظرت مامانم میاد پیش من؟
‫من از کجا بدونم؟ ‫تاحالا که ندیدمش
‫تو دلت می‌خواد با مِگ زندگی کنی؟
‫نمی‌دونم
‫یه روزی شاید
‫هرچی به آخر عمرم نزدیک‌تر میشم
‫بیشتر به این فکر می‌کنم که ‫پیش بچه‌م باشم
‫آره اما من خیلی سرم شلوغـه، مگه نه؟
‫کار، استادی، ارباب سیاه‌چاله بودن
‫اصطلاح مربوط به سکسـه؟
‫نه پاول. ‫اصطلاح بازی «سیاه‌چال‌ها و اژدهایان»ـه.
‫اما جدیداً با یکی آشنا شدم. ‫باحالـه.
‫نمیشه که وقتی مامانم نزدیکمـه
‫باهاش ممه‌بازی کنم
‫چطوری حالیش کنم که اگه ‫براش پرستار بگیرم تا
‫تو خونه‌ش بمونه،‌ خودش هم راحت‌تره؟
‫ببین، قضیه اون نیست
‫قضیه درمود تعیین حد و مرزه. ‫و گفتن چیزی که می‌خوای.
‫سختـه اما انجامش میدم
‫چیـه؟
‫ببین بچه، نمی‌خوام بهت حمله کنم
‫اما ما همینیم که هستیم
‫من یه حرومزاده‌ی پیر بداخلاق ‫با موهای پرپشتم،
‫تو هم همیشه یه پرستاری
‫تنها کسی که ازش مراقبت نمی‌کنی، خودتی
‫اگه مامانت می‌خواد پیش تو زندگی کنه، ‫بعید می‌دونم بتونی بگی «نه»
‫من هم بعید می‌دونم
‫می‌خوای با هم وانمود کنیم ‫داریم به بقیه مشت می‌زنیم؟
‫حال آدم رو بهتر می‌کنه
‫باید برم اما تو این کار رو بکن. ‫بزن‌شون.
‫دیو. دیو. دیو
‫بابا
‫دیو
‫پاول که نمی‌تونه قطعی بگه. ‫مگه پیشگوئـه؟
‫همین رو بگو
‫خب دیگه، روت رو برگردون این‌ور ببینم
‫زنگ بزن آمبولانس. ‫خانم خوشگله رو نگاه.
‫مطمئنی خیلی اینطوری نیست؟
‫«سلام، من آلیسم و ‫می‌خوام راز بزرگم رو نشونت بدم.»
‫چیـه خب؟ ‫خودت هم داری‌شون.
‫دست بردار دختر. این گنده‌‌‌ها ‫از کلاس هفتمـه که دیگه راز نیستن
‫نمی‌دونم
‫خیلی خوشگل شدی
‫مرسی
‫- ممنون که تا اینجا آوردیم ‫- خواهش می‌کنم
‫راستش یه چیزی می‌خواستم بگم
‫می‌دونم وقتی تموم اون اتفاقات ‫با سامر و کانر افتاد
‫من پیشت نبودم
‫به‌گمونم با خیال راحت می‌تونم بگم که ‫نباید با بابات می‌خوابیدم
‫اگه از من می‌پرسیدی، ‫بهت می‌گفتم «فرار کن»
‫خب،‌ بالاخره درس عبرت شد
‫با این‌حال بهونه‌ی خوبی نیست
‫بس کن گبی
‫اگه کمکت رو بخوام، ‫گوشیت رو زنگ‌کش می‌کنم و
‫- تو خودت رو می‌رسونی ‫- همیشه
‫- خب دیگه. برگرد زیپ لباست رو ببندم ‫- باشه
کپی مامانتی
‫خب دیگه،‌ نظرت درمورد این مراسم رقص چیـه؟
‫خوبیش اینـه که مدرسه‌‌هامون فرق داره
‫برای همین مجبور نیستم اون دختره باشم که ‫مامانش مُرده
‫می‌تونم قایم بشم و ناشناس باشم
‫می‌تونی هرکی که دلت می‌خواد باشی
‫تو دانشگاه، من یه ترم گبی دوجنس‌گرا بودم
‫تا این که فهمیدم واژن سلیقه‌م نیست
‫چه خنده‌دار
‫آره البته واژن هم خیلی پیچیده‌ست
‫خلاصه که... آماده‌ای؟ ‫این رو من می‌گیرم، به حساب من
‫بابام کارتش رو بهم داده
‫- چی؟ ‫- آره
‫هرچی می‌خوای بگیر، نمی‌فهمه که. ‫شاید منم یه چیزی واسه خودم بخرم.
‫خدایا. ‫این بوت‌ها که دارن میگن «بخورش» چطورن؟
‫قشنگن. فقط ایشالا که توی رسیدش هم ‫این رو ننوشته باشه.
‫خب برایان و چارلی، ‫شما چطوری با هم آشنا شدین؟
‫نقش‌بازی غیرسکسی؟ ‫خداییش؟
‫گشتالت درمانی با نقش‌بازی ‫به بیماران کمک می‌کنه که
‫تا با رفتارهای ناسازگار مقابله کنه و ‫دیگه هم به حرفام گوش نمی‌کنی،
‫پس ادامه میدیم
‫برمی‌گردم تو شخصیتم
‫تخمک‌گذاری کردم، ‫بچه دارم
‫سینه‌هام تحریک‌کننده‌ن...
‫خب دیگه، لیز
‫فکر بچه‌دار شدن حسابی گیجم کرده
شما و شوهرتون فکر می‌کنین آمادگیش رو دارین؟
‫سوال خیلی خوبیـه
‫چارلی، نظرت چیه این رو تو جواب بدی؟
‫هدف این تمرین این نیست
‫می‌خواین خونه‌ رو برای بچه ‫ایمن کنین؟
‫من خیلی جوون و بی‌اطلاعم، ‫بچه اصلاً کِی راه می‌افته؟
‫یه هفته. ‫یه ماه؟
‫سوال انحرافی بود، ‫بعضی‌هاشون اصلاً راه نمیرن!
‫- یا خدا ‫- این احمقانه‌ست
‫لیز، تو اگه می‌خواستی بچه‌ت رو بدی به یکی دیگه
‫چی می‌خواستی ازمون بشنوی؟
‫خب، مشخصاً می‌خوام بشنوم که ‫شما خیلی بچه‌م رو دوست دارین ‫و
.وانمود نکنین که قرار نیست اشتباه بکنین ‫چون می‌کنین.
‫مثلاً خیلی دلت می‌خواست دختردار بشی اما ‫پسر سومت گیرت اومد،
‫برای همین موهاش رو کوتاه نکردی و ‫وقتی مردم می‌گفتن،
‫«وای، چه دختر قشنگی»، ‫نمی‌گفتی که بچت پسره
‫شاید هم گوش‌های کوچولوش رو سوراخ کردی
‫ببین، تو همه‌کاری واسه بچه‌ت می‌کنی و
‫می‌دونی چی نصیبت میشه؟
‫بزرگ میشن و بهت محل نمیدن. ‫چون عوضی‌ان.
‫بعدش مجبوری یه راهی پیدا کنی تا ‫خوشحال باشی
همین که می‌تونن رو دوتا پاشون وایسن کافیـه
‫و این کار راحتی نیست
‫اما چیزی که به‌نظرم ‫دوست دارم بیشتر از هرچیزی بشنوم
‫اینـه که حتی اگه مردم هی یادت بیارن که
‫نباید زندگیت رو حول بچه‌هات بچرخونی،
‫از همون لحظه‌ای که بچه‌ رو می‌ذارن بغلت و
‫اون حس اعتماد توی چشماش رو می‌بینی، ‫از ته قلبت می‌دونی که
‫مهم‌ترین دغدغه‌ی زندگیتـه
‫فقط همین رو بگو
‫گندش بزنن. ‫من باید برم.
‫آلیس قراره بعداً بره مراسم رقص و
‫باید تو هال خودم رو بزنم به خواب تا
‫قبل این که بره، ‫بتونم گیرش بندازم
‫بغل می‌خوای؟
‫اگه خرابش کنی
‫چارلی رو مجبورم می‌کنم از راه سنتیش ‫بهم یه بچه بده
‫می‌دونم
‫می‌دونی نفهمیدی رفته دیگه؟
‫گندش بزنن
‫نگران نباش
‫خودم واسه دیلن سخنرانی پدرانه کردم
‫فکر کنم اثرگذاری حرف من بیشتر بود
‫چون من جونم رو مدیونش نبودم
‫شاون، اون فقط انگور رو شل کرد ‫تا بتونم آروم تفش کنم بیرون و
‫دیگه هم نمی‌خوام درباره‌ش حرف بزنم
‫آره، می‌دونم رفیق
‫هی، یواشکی از آلیس و لباسش عکس گرفتم. ‫می‌خوای ببینی؟
‫وای خدا. آره.
‫اینجا نیست رفیق. ‫می‌تونی بگی.
‫عین شاهدخت‌ها شده
‫خب پاول، تو و جولی امشب ‫برنامه‌ی سکسیِ باحالی ندارین؟
‫نه. کیک‌بوکس کار می‌کنه
‫یا حضرت پشم. کیک‌بوکس هم کار می‌کنه؟ ‫پس بگو چطوری پاهاش اونطوری شدن
‫ببین پاول. می‌دونم فکر می‌کنی نمی‌تونم ‫سنگام رو با مامانم وا بکنم اما
نشونت میدم که من از چیزی که ‫فکر می‌کنی قوی‌ترم
‫بعدش هم، کلی آدم مهربون تو زندگیم هستن که ‫تو این اوضاع کمکم می‌کنن
‫چه بخوان چه نخوان
‫قرار نیست من رو ببری خونه، مگه نه؟
‫خونه‌ی خودت نه
‫ای تف توش
‫گفتم اینجا هم رو ببینیم، ‫چون به محل کارش نزدیک‌تره
‫بعدش هم، اینطوری اگه غش کردم ‫سه‌نفر هستن که بگیرنم
‫ممنون
‫- مال منـه ‫- حالا دیگه مال منـه، ممنون
‫متیوئـه
‫بالاخره زنگ زد تا بگه انداختنش بیرون
‫جاکش مرموز
‫سلام عزیزم، حالت چطوره؟
‫وای نه
‫اما تو که بهترین مدیرِ بوفالو وایلد وینگز بودی
‫هی... کجا داره میره؟ ‫پسرش چرا اونجا کار می‌کنه؟
‫هول نکن. ‫هوات رو داریم.
‫سلام عزیزم. ‫همه‌چیز مرتبـه؟
‫آره. مراسم رو پیچوندیم.
‫واسه بعد از مهمونی اومدیم خونه‌ی دیلن اینا
‫خونه‌شون کنار همون هم‌کلاسیِ کلاس چهارممـه که
‫یهودی بود و حواست نبود ‫بهش گوشت خوک دادی
‫بهترین روز زندگی زک بورنستین
‫فقط...
‫چیزیم نیست‌ها اما ‫میشه همین اطراف هم رو ببینیم؟
‫دارم میام
‫چی؟ نه
‫مجبورم
‫وای
‫من ایوا هستم
‫ببخشید دیر کردم، ‫رستوران خیلی شلوغ شد
‫اشکالی نداره. عاشق‌شون میشی. ‫خونه‌ی من خوش بگذره.
‫صبر کن...
‫چه باکلاسـه. ‫عاشقش شدم.
‫آره
‫مامان، ایشون پاول هستن. ‫پاول ایشون هم مامان فیلیس منن.
‫- خیلی تعریفت رو پیشش کردم ‫- سلام
‫از دیدن‌تون خوشحال شدم
‫بهش نمی‌خوره عاشق خودش باشه
‫- یکم بهش وقت بده ‫- دخترتون حرف نداره
‫باعث افتخاره که اون رو همکار و ‫دوست خودم می‌دونم
‫باید خیلی خوش‌شانس باشه که ‫آموزگاری مثل شما داره
‫بی‌نهایت خوش‌شانس
‫حالا فهمیدم
‫ببین،‌ مامان. ‫یه چیزی هست که باید درموردش حرف بزنیم.
‫شما با همدیگه‌این؟
‫من مال یکی دیگه‌م
‫- اوه، خیلی‌خب ‫- نه
‫- خب چیه پس؟ ‫- نه
‫کورتنی که داره میره...
‫خیلی‌خب. صبر کن. ‫من تازه رسیدم عزیزم.
‫هنوز همه‌جاهای خونه رو ندیدم
‫می‌خوام ببینم کدوم اتاق مال من میشه
‫عاشق اتاق آخر راهرو میشی،
‫کلی نور سبز داره
‫نور خوبـه. کجاست؟ ‫این طرفیـه؟
‫- همون سمتـه ‫- باشه
‫خودت رو اذیت نکن. ‫تو دختر خوبی هستی.
‫شاید یه روز تجدید فراش کرد
‫خیلی‌خب
‫قصدم ضایع بودن نیست اما... ‫من یه رگم ژاپنیـه
‫- پدرم... ‫- ژاپنی
‫زدی تو خال
‫- نه که مهم باشه. بفرمایید آب ‫- ممنون
‫تاحالا همچین دیداری نداشتم برای همین ‫نمی‌دونم از کجا شروع کنم
‫خب، می‌تونین از اولش شروع کنین
‫باشه
‫آره، حتماً
‫بوم. ‫بوم.
‫خب، چطوری حامله شدید؟
‫نه
‫فراموش کنید چی گفتم
‫اصلاً بیاید برگردیم به عقب
‫وایسا ببینم، لیوان قهوه‌م کجا رفت؟
‫دیدید که پرت کردم اینجا دیگه؟
‫چی؟! ‫چطوری این اتفاق افتاد؟
‫گمش کردم؟ ‫وای خدا
‫دارم دیوونه میشم؟ ‫چه‌جور سیاه‌چاله‌ای...
‫خب، این اصلاً خالی نیست
‫این...
‫اینجا رو باش. ‫بین دوتا سطل گیر کرد.
‫مسخره‌ست، ‫فکر می‌کردم دارم دیوونه میشم
‫بس کن. ‫نفس بکش.
‫باشه...
‫میشه از اول شروع کنم؟ ‫فقط استرس دارم
‫من هم... همین‌طور
‫همیشه می‌دونستید که قراره بچه‌دار بشید؟
‫اگه بخوام روراست باشم، ‫ماجراهای زیادی داشتیم
‫من وحشت داشتم
‫اما چارلی نه
‫واسه این کار زاده شده
‫- الان حال‌تون چطوره؟ ‫- بهترم
‫البته هنوز کلی چیز هست که باید یاد بگیرم
‫اما می‌دونم که مشارکت همه لازمـه
‫اصلاً برای همین گفتم اینجا هم رو ببینیم
‫می‌خواستیم تموم آدم‌‌های خوب زندگی‌مون رو که
‫توی زندگی بچه هم هستن ‫نشون‌تون بدیم
‫مثلاً من اگه ندونم نقطه‌ی نرم سر بچه کجاست،
‫می‌دونم بقیه بهم میگن
‫چرا دستم رو فشار نمیدی؟
‫چون کارت عالیـه
‫درحال‌حاضر تنها دلیلی که ‫دوستام اینجا نیستن
‫اینـه که بچه‌هاشون، اولویت‌شونـه
‫و ما می‌خوایم همچین والدینی باشیم
‫از شنیدنش واقعاً خوشحال شدم
‫راستش یه چندتا سوال دیگه هم دارم که ‫نوشتم‌شون
‫وای خدا. ‫نگاه کن برایان.
‫از بچگی اینا رو جمع می‌کردم
‫عاشق موهای مسخره‌شونم. ‫خیلی...
‫من هم همینطور. ‫باهاشون نمایش اجرا می‌کردم.
‫- چی؟ ‫- «بچه‌ها و کوتوله‌ها»، «اِویتا»...
‫من عاشق فیلم‌های موزیکالم
‫خیلی‌خب...
‫حالا می‌دونم که مادر بچه‌مون شمایید
‫- میشه ببینمش؟ ‫- حتماً
‫وای خدا. ‫نگاش کن.
‫- سلام ‫- سلام
‫چیشده؟
‫فقط باید یه دقیقه ازشون دور می‌شدم
‫به دیلن گفتم می‌خوام سامر رو راضی کنم که ‫قرص اکس نخوره
‫چه دروغ خوبی
‫به‌طرز ترسناکی با جزئیات بود
‫حالا میگی واقعاً چیشده؟
‫داشتیم حرف می‌زدیم که
‫یهو یکی من رو از ویدیوی ‫«جنده‌ی خائنِ خائن» شناخت و
‫بعدش چندتا از کامنت‌ها رو خوندن و
‫دوباره شدم «اون دختره که مامانش مُرده»
‫ای بابا
‫قرار همیشه همینطوری باشه؟
‫متاسفانه
‫عالیـه
‫البته به‌نظرم به‌مرور زمان بهتر میشه
‫مثل وقتی که میری دانشگاه
‫البته مگه این که بخوای همینجا بری دانشگاه و ‫تا ابد پیش من زندگی کنی
‫برسونمت خونه؟
‫نه
‫دیگه نمی‌خوام قایم شم
‫فقط می‌خوام مردم اینقدر دل‌شون به حالم نسوزه
‫می‌دونی چرا به مردم میگم ‫قیافم عین زن‌مُرد‌ه‌هاست؟
‫چون واقعاً هست؟
‫تاحدودی
‫اما واسه این که تقریباً خنده‌دار هم هست
‫تا به مردم بگم که لازم نیست وقتی پیش منن، ‫با احتیاط باهام حرف بزنن
‫همیشه جواب نمیده اما...
‫باعث میشه حس کنم یه حس مالکیتی روش دارم
‫من برگردم داخل
‫خوبـه
‫قول بده نمیای سر بزنی
‫قول میدم
‫دستات رو نشونم بده
‫باشه
‫پس مامانت قراره تو اتاق مهمون‌هات بمونه؟
‫- نه... ‫- دِرِک
‫گفت تخت تو اتاق مهمون‌ها ‫زیادی نرمـه
‫کاناپه‌ی توی دفترم هم زیادی سفتـه
‫به گمونم خانم «گلدیلاکس» قراره تو اتاق من بخوابه
‫که ظاهراً تختش «کاملاً‌ مناسبـه»
‫وقتی مامان دِرِک میاد تو شهر
‫همیشه مجبوره ۶۰۰ متری خونه‌مون بمونه
‫همون قانونی که واسه مجرمای جنسی می‌ذارن
‫با هم کنار نمیان
‫ببخشید عزیزم. ‫اگه بخوای تلاشم رو می‌کنم.
‫«اگه بخوای تلاشم رو می‌کنم؟» ‫این زن دیگه کیـه؟
‫دیگه زن خوبی شدم
‫سلام استوارت
‫- پس گفتی ۶۰۰ متر؟ ‫- آره
‫پشمام. اسمش رو جایی ثبت کردی؟
‫مگه با بدرفتاری عاطفی با بچه‌ها هم ‫اسم کسی جایی ثبت میشه؟
‫خیلی‌خب
‫باشه، فردا حرف می‌زنیم
‫چیـه؟ چی گفت؟ ‫چیشد؟
‫اون یکی زوج رو انتخاب کرد
‫- جداً؟ ‫- بچه‌ها
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم این رو بگم ‫اما کیر تو اون جنده‌ی حامله
‫راستش یه شیش هفت باری شنیدم که ‫این رو بگی
‫آره
‫واقعاً فکر می‌کردم ما رو انتخاب کنه
‫چرا اینطوری داری نگام می‌کنی؟
‫نمی‌دونی این که این‌قدر ناراحت شدی ‫چقدر برام ارزش داره
‫یعنی خوشحالی که ناراحتم؟
‫یعنی چی؟
‫آره، این چه وضعشـه چارلی؟
‫راستش فکر می‌کردم اون زنیکه ‫انتخاب‌تون کنه...
‫به جمع‌مون خوش اومدی رفیق
‫مامانم خیلی واسه ساعت خاموشی ‫سلیطه‌بازی در می‌آورد
‫بعضی‌وقتا آرزو می‌کردم که کاش ‫تا ابد ناپدید بشه
‫باورم نمیشه این حرف رو زدم
‫خدایا، نگاش کن، ‫ازم متنفری
‫نه،‌ خوبم بابا
‫فقط قیافه‌ی مادرمُرده‌ها رو به خودم می‌گیرم
‫باحال بود
‫نه خب، آخه... ‫آره خلاصه...
‫ممنون
‫مترجم: «محمدعلی sm» ‫در تلگرام mmli_Subs@
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz