ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
‫- دو ساعته اینجام. ‫- حداقلش روز خوبیه.
‫- آره، خیلی خوبه. ‫- آره، بد نیست.
‫هنوز نیومده؟
‫نه.
‫- این قیافه چیه؟ چی می‌دونی؟ ‫- یه راز.
‫- تو این راز رو می‌دونی؟ ‫- نه!
‫بنال دیگه حاج خانم.
‫باشه. مندی بهم گفت
‫که ویل دیشب بعد ‫کارواش بیکینی با ریگان رفته خونه.
‫نه!
‫آره!
‫- نه! ‫- ویل با یکی از دوستات خوابیده؟
‫انگاری آره.
‫پیام‌هاشون خیلی صریحه.
‫- پیام‌هاشونو داری؟ ‫- معلومه. ما همه چیز رو به هم می‌گیم.
‫اوه!
‫خیلی خشونت‌آمیزه.
‫- وای خدا! ‫- می‌دونم.
‫- بذار منم ببینم. ‫- هنوز تموم نکردم.
‫چی می‌گه؟
‫گفتم هنوز تموم نکردم!
‫عالیه.
‫اوه، اوه، اوه، اوه!
‫- خیلی ممنون. ‫- اوه!
‫تو هم همینطور. ‫امیدوارم گربه‌ت حالش بهتر شه.
‫مرد کوچولومون الان بزرگ شده.
‫داره با یه ذره غرور راه میره.
‫صبح بخیر. ‫نمی‌خوام ازش حرفی بزنم. صبح بخیر.
‫دیشب چی‌کار کردی داداش؟
‫بچه‌ها، الان نمی‌تونم. ‫می‌‌بینید که سرم خیلی شلوغه.
‫- بو میده! ‫- کال.
‫بو میده؟
‫اَه، داداش!
‫- کال! ‫- میشه بوشو حس کرد.
‫چطور ممکنه؟
‫خب،
‫با یه خانمی عشق‌بازی کردم،
‫و آبگرمکنش خراب بود، ‫منم نتونستم درست حسابی دوش بگیرم،
‫و اون کارای ‫خشونت‌آمیزی انجام می‌داد
‫که باعث شد کلی چیز جابه‌جا بشه.
‫ببینید بچه‌ها.
‫بابام تا سه ساعت دیگه میاد اینجا. ‫باید این پاورپوینتو تموم کنم.
‫باید بری خونه دوش بگیری داداش.
‫شین، الان تحمل تو یکی رو ندارم! ‫میشه لطفاً بزنی به چاک؟
‫با من هم خشن شدی. ‫خیلی خشن نشو.
‫نمی‌خوام من رو تو آپارتمانت ‫مثل یه گربه جنسی کوچولو بچرخونی.
‫در واقع ‫بچه گربه‌ی جنسیه.
‫بچه گربه‌ی جنسی!
‫- من همه چیز رو می‌دونم. ‫- تو هیچی نمی‌دونی.
‫- من همه چیز رو می‌دونم. ‫- تو هیچی نمی‌دونی!
‫- شین، بالا میارم روت! عوق می‌زنم! ‫- رو من بالا نیار.
‫- اگه دوباره بهم دست بزنی عوق می‌زنم. ‫- اه، چقدر چندشی تو داداش.
‫- این رو نوشته؟ ‫- آره.
‫باورنکردنیه.
‫مترجم ‫مـهـدی تـرابی
‫«لاستیک‌ها»
‫«بابا»
‫سلام ویل.
‫سلام دیو. چطوری؟
‫با بابام حرف زدی؟
‫اوم، آره.
‫اوضاع چطوره؟
‫عصبانی.
‫چقدر عصبانی؟
‫خب، چیزی نگفت، ولی، اِم...
‫کار کوفتیت رو انجام بده!
‫فقط اومد یه قهوه گرفت...
‫فهمیدم دیگه.
‫- خب، از کجا فهمیدی؟ ‫- فقط فهمیدم داداش.
‫باشه. خب،
‫می‌دونم امروز داره میاد اینجا، ‫و نمی‌خوام خیلی عصبانی باشه.
‫پس اگه دوباره باهاش حرف زدی، می‌دونی، ‫فکر کنم حسی که باید منتقل کنی اینه که
‫«ویل با این ایده نیّتش خیر بود»
‫و فقط این داستانو خوب جا بنداز.
‫«بهترین نیت رو داشت. ‫ویل تلاشش رو کرد.»
‫دیو،‌ ازت می‌خوام این ‫رو بهش بگی!
‫می‌گی؟ خواهش می‌کنم.
‫خوبه. ‫همه چی درست میشه داداش.
‫راستی، بابت چیزی که ‫اون روز بهت گفتم عذر می‌خوام.
‫از شخصیتم به دور بود ‫و از حدم گذشته بودم، معذرت می‌خوام.
‫هی ویل،
‫امروز صبح، ‫یه موش بیرون خونه‌م دیدم،
‫و هر دو تا پاش داغون شده بود.
‫پاهای عقبیش شکسته بود،
‫ولی اون کوچولو همچنان سعی می‌کرد ‫با دو تا پای جلوییش حرکت کنه.
‫خیلی تقلا می‌کرد، ‫و هیچی براش آسون نبود.
‫اگه من بودم، تسلیم می‌شدم، ‫ولی اون تسلیم نمی‌شد.
‫نیوجرسی لعنتی!
‫به زور جلو می‌رفت، حتی با اینکه ‫همه چیز بر علیه‌ش بود.
‫و قطعاً هر لحظه ممکن بود ‫یه مرگ دردناک یقه‌ش رو بگیره.
‫به هر حال، من رو یاد تو انداخت داداش.
‫خب، این خیلی غم‌انگیز بود. ‫و ممنون که بهم گفتی.
‫تو بچه‌ی خوبی هستی پسر.
‫باشه. خداحافظ دیو.
‫حال خوب. ‫حال همه خوب باشه. انرژی‌ها بالا.
‫- جان هستم. پیغام بذارید. ‫- سلام بابا. ویلم.
‫مطمئنم سر قضیه‌ی کارواش بیکینی یکم ناراحتی.
‫اگه نیستی،
‫فکر می‌کنم کار درستی می‌کنی، ‫ولی اگه ناراحتی،
‫می‌خوام بدونی که واقعاً ‫از روی نیت خیر بود.
‫در ضمن، یه استراتژی بازاریابی جدید دارم ‫که واقعاً می‌خوام گوش بدی
‫چون این یکی درجه‌ یکه.
‫می‌دونم که ممکنه الان
‫یه کم تو موقعیت ‫چوپان دروغگو باشیم،
‫ولی یادت باشه، ‫چوپانه آخرش واقعاً مُرد
‫چون داشت داد می‌زد،
‫«یه ایده‌ی عالی دارم» و همه گفتن، ‫«نه بابا، نداری» ولی داشت.
‫بابا، بهت می‌گم.
‫گرگ! گرگ!
‫گرگ داره میاد!
‫ایده همون گرگه.
‫پس وقت کردی بهم زنگ بزن، ‫یا فقط با لبخند بیا. دوستت دارم.
‫باشه، هنوز بو می‌دم؟
‫آره.
‫- لعنتی! ‫- اوف!
‫وقتی بابام اومد چیکار کنم ‫آروم بشه؟
‫من که میگم ‫خودت رو مشغول کار نشون بده.
‫مردم از آدمای مشغول کمتر عصبانی میشن.
‫درسته. این نه تنها ایده‌ی بدی نیست، ‫بلکه آزاردهنده هم هست.
‫منظورم اینه که ‫مثلاً آهنگ انیا پخش کنیم یا چیزی.
‫هی، ویل. ‫این یارو برای تخفیف لاستیک اومده.
‫به یه گردگیر جدید نیاز داره. ‫من بهش می‌فروشم.
‫نه! شین، خودم بهش می‌فروشم.
‫نه داداش. وقتی بوی کس میدی ‫نباید بری بیرون.
‫کاملاً غیرحرفه‌ایه.
‫- باشه، بده به من... ‫- اوه، داره بدتر میشه داداش!
‫شین، می‌مالمش به تو!
‫من میرم بیرون، ببینم ‫ایده‌ی لاستیکت جواب میده یا نه، باشه؟
‫اوه! وای خدا، شین!
‫سلام آقای موری. حالتون چطوره؟
‫- خوبم. شما چطورید؟ ‫- منم خوبم.
‫معمولاً من نمیام بیرون ‫برای انجام این کار.
‫مدیرمون، ویل، معمولاً انجامش میده،
‫ولی سعی می‌کنیم اونو از مشتریا دور نگه داریم چون...
‫خانم...
‫اون یارو همونه.
‫دست تکون بده.
‫همه خوشحال‌‌اند.
‫به هر حال،
‫وقتی لاستیکاتونو درآوردیم، ‫به یه گردگیر جدید نیاز دارید.
‫حدود 200 دلاره، ولی شما ‫الان 400 دلار خرج لاستیکا می‌کنید، پس...
‫باشه، حله.
‫الان برمی‌گردم.
‫ایده‌ی لاستیک جواب میده!
‫- عالیه! ‫- آره.
‫اون تو درباره من چی گفتی؟
‫- فکر نکنم درباره‌ی تو حرف زده باشیم. ‫- چرا، زدید. مستقیم به من اشاره کردی.
‫ما به تو اشاره کردیم؟ ‫حتی یادم نمیاد به تو اشاره کرده باشیم.
‫عجیبه... همیشه که درباره‌ی تو نیست.
‫عجیبه که فکر می‌کنم مستقیم ‫به من نگاه کردی و لایک دادی
‫و مستقیم اشاره کردی، و چشم تو چشم شدیم.
‫مطمئنی؟
‫من رفتم بیرون،
‫با مشتری آشنا شدم، بهش فروختم،
‫بعد گفتم که تو بوی کس میدی ‫و چقدر غیرحرفه‌ایه.
‫- بعد به تو اشاره کردیم. ‫- چی؟
‫لعنتی، یادم رفته بود.
‫تو گفتی من...
‫کی اهمیت میده؟
‫ایده‌ی لاستیکا جواب میده.
‫لاستیک ارزون.
‫- این طرح جدید ماست. ‫- انگار «ارزون» کلمه‌ی درستی نیست.
‫وقتی اولین بار گفتی شنیدم.
‫- انگار لاستیکا آشغالن. ‫- این یه دعوای کاملا دخترونه‌ست.
‫کال، باید پاورپوینت رو تا سه ساعت دیگه تموم کنیم. این اولین اسلایده.
‫من نمی‌تونم با این انرژیت کنار بیام. ‫نمی‌تونم!
‫فکر کن. نمی‌خوای "ارزون" ‫تو کل ارائه باشه.
‫- این کلمه رو درست کن، بقیه‌ش آسونه. ‫- حرفش درسته.
‫تو کار نداری اون بیرون انجام بدی؟
‫چرا.
‫آفرین!
‫ویلی کون‌‌باز کار رو تموم کرد!
‫آه!
‫بیا جشن بگیریم، پسرم!
‫یه خانمی توی شیرینی پزی آشنامه ‫برای همین یه لطفی ازش خواستم.
‫کونه عالی شده، پسر. فوق‌العاده‌ست.
‫جدی؟ ‫موقع برداشتنش حسابی شق کرده بودم.
‫خب چی شد؟
‫با یه خانمی که کل روز ‫زیر آفتاب بود سکس کردم.
‫- باشه. ‫- آپارتمانش کثیف بود. مار داشت.
‫ولی میرم دوش می‌گیرم ‫و برمی‌گردم سر پاورپوینت.
‫- خوبه، مرد. ‫- هی، اینو ببین.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه!
‫بیا اینجا!
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه!
‫هی، بهتون خوش می‌گذره؟
‫اوم، آره.
‫سلام بابا.
‫ببخشید که مهمونیت رو خراب کردم، ویل.
‫مهمونی من نیست.
‫خب، یه کیک روی میزه.
‫آره خب به زور برام ‫مهمونی گرفتن
‫به زور برات گرفتن، ها؟
‫هوم. درست مثل دبیرستان
‫وقتی مجبورت کردن ‫کمد مشروب رو باز کنی
‫و جیمسون رو برداری؟
‫- بهت گفتم کار من نبود. ‫- آره. حالا برو شمع‌ها رو فوت کن.
‫مال من نیستن. ‫فوتشون نمی‌کنم.
‫- فوتشون کن، ویل. ‫- شمع‌های من نیستن که فوتشون کنم!
‫آرزو کن ‫و اون شمع‌های لعنتی رو فوت کن!
‫باشه، خب!
‫نه! هنوز اینجایی!
‫می‌دونی...
‫...از وقتی اومدی اینجا جز دردسر درست کردن ‫کار دیگه‌ای نکردی.
‫اولش اون فروش دیوونه‌وار تاریخ زنان بود.
‫اصلا این نبود.
‫بعد سعی کردم تشویقت کنم به فروش،
‫و ضرر دادی. پوف!
‫و بعد از اون، ‫تصمیم گرفتی یه کارواش بیکینی راه بندازی؟
‫ایده‌ی این بود!
‫و در آخر، سر یه زنی که می‌خوام ‫باهاش معامله کنم داد می‌زنی.
‫و حالا فقط می‌خوان آخر ‫این معامله بهم کلک بزنن.
‫من بهت یه کار دادم
‫و حالا داری کار خودم رو سخت‌تر می‌کنی.
‫کلیدت رو می‌خوام، ویل.
‫بابا، بیخیال.
‫کلیدت رو، ویل.
‫- کلید رو می‌خوای؟ ‫- آره.
‫تیشرت رو هم می‌خوای؟
‫یا خدا!
‫یا خد!
‫اون خیلی رو این قسمت تمرکز کرده بود، ‫و نمی‌تونستم صورتش رو جدا کنم.
‫بابا، من...
‫در واقع، ما یه ایده‌ی خیلی خوب داشتیم، ‫و جواب می‌داد!
‫خب، دیگه تمومه.
‫با فروش تعویض روغن ارزون ‫به کسکشا بهت خوش بگذره.
‫این دیگه چیه؟
‫به مامانت زنگ بزن ‫تا نگرانت نشه!
‫الان وقت ندارم،
‫و اونم همش از این کارا می‌کنه...
‫خب، اوم، من یه تیکه ‫از این کون برمی‌دارم اگه اشکالی نداره.
‫- کسی می‌خواد؟ ‫- من نمی‌خوام.
‫- من یه کم می‌خورم. ‫- از دفتر من گمشید بیرون!
‫باشه.
‫«لطفا ضربه یا لگد نزنید»
‫«ممنون»
‫پاداشم از دست رفت. ‫می‌خواستم امسال برم تایلند.
‫- تایلند؟ ‫- آره، اونجا هر کاری می‌کنن.
‫یعنی چی هر کاری؟
‫مهم نیست، کال.
‫خب. کارت تمومه. ‫اینم رسید و سوییچت.
‫- ممنون. ‫- ممنون که اومدین.
‫اوم، شلوارک قشنگیه.
‫مرسی. اینا رو دوست دارم چون بهونه‌ایه ‫که زیرشلواری نپوشم.
‫خوبه.
‫چیه؟
‫حوصله‌م سر رفته.
‫- خب. پس یه کاری بکن. ‫- نه.
‫باورم نمیشه از ویل دفاع نکردی.
‫اوه، بس کن. ‫تو هم کاری نکردی.
‫اون موقع خیلی بی‌عرضه بودی!
‫چیکار باید می‌کردم؟ ‫انگار یارو اسپارتاکوسه.
‫- می‌تونست باشه. می‌تونستی دفاع کنی. آره. ‫- آره؟ باید وایمیستادم و می‌گفتم...
‫«نه، من کارواش بیکینی رو راه انداختم! من ویلم!»
‫«اوم، من ویلم.»
‫«من ویلم.»
‫«اوه، من ویلم.»
‫من... دهنتُ!
‫«من ویلم، شین!»
‫- می‌خوای با هم یه سری آمار دربیاریم؟ ‫- مگه بلدی آمار در بیاری؟
‫می‌تونی فروش ما رو با بلمونت مقایسه کنی؟
‫آره.
‫- می‌تونم امتحان کنم؟ ‫- آره، بفرما.
‫لپ‌تاپ ویل هنوز اینجاست؟
‫فکر کنم آره.
‫اوه لعنتی!
‫این یکی خوب بود. ‫باشه. تقصیر من بود. تقصیر من بود.
‫لعنتی!
‫- چهار، هفت، نه، شش... ‫- سلام، عمو جان.
‫- آره. الان نه. سرمون شلوغه. ‫- خیلی سریع. می‌خوام اینو نشونت بدم.
‫قبل اینکه اخراجش کنی،
‫ویل یه ارائه آماده کرده بود ‫که می‌خواست بهت نشون بده،
‫و فکر می‌کنم بهش بدهکاریم که بهش گوش کنیم.
‫پس من ارائه‌ میدم.
‫«شجاعت واقعی در مواجهه با خطر ‫وقتیه که می‌ترسی.»
‫این چیزیه که باید بهش فکر کنیم. ‫و اون...
‫این از کتاب جادوگر شهر اُز گرفته شده.
‫کتابش. باشه. لعنتی.
‫ببین، ویل یه ایده‌ی خوب اینجا داره، باشه؟
‫اگه استراتژی بازاریابیمون رو ‫به فروش لاستیک ارزون تغییر بدیم،
‫خیلی راحت‌تر می‌تونیم ‫بعدش بقیه‌ی جنسا رو بفروشیم.
‫- ایده‌ی ویل؟ ‫- آره.
‫خدایا. ویل یه ایده‌ی دیگه داشته. یا خدا!
‫ویل تو این بیست سال گذشته ‫هیچی جز ایده نداشته.
‫تو آپارتمانی که من پولش رو می‌دم زندگی می‌کنه، ‫و فقط ایده می‌ده.
‫ایده‌ی ویل بود که بره دانشکده‌ی عالی.
‫هیچوقت تمومش نکرد.
‫ایده‌ی اون بود که دو هزار دلار ‫خرج کلاس پیانو کنه
‫و حتی نمی‌تونه آهنگ کوفتی ‫آرواره‌ها رو بزنه.
‫و ایده‌ی ویل بود که یه خبرنگار بیاد اینجا
‫و ما رو واسه ۹۰۰ دلار ‫فضای تبلیغاتی باج‌گیری کنه.
‫ایده‌های ویل همیشه مثل‌ هم‌اند.
‫هیچوقت پیگیرشون نمی‌شه ‫و من می‌مونم و حمالیش.
‫یه میلیون ایده داره ‫ولی یه دوست‌ دختر نداره.
‫- می‌دونم ایده‌های بدی داره. ‫- اوه!
‫نه، می‌دونم، ولی این یکی خوبه. جواب می‌ده.
‫و در ضمن، اون مشکل دوست‌دختر؟
‫شاید به زودی حل بشه
‫چون اومد اینجا، بوی کُس می‌داد.
‫مجبور شدیم پشت ‫ساختمون بشوریمش.
‫- چی؟ ‫- نه!
‫- آره یکی از دخترای بیکینی رو کرده. ‫- برو بابا.
‫با بدترینشون ولی... کرده‌ش دیگه.
‫کایلا پیام‌ها رو داره،‌ کایلا!
‫سلام آقا. سفارشتون اینجاست.
‫دهنتُ! ‫چه بوی گندی میده اینجا.
‫باشه! خداحافظ!
‫«توی حالت داگی مطمئنا احساس ‫می‌کنم خیلی بزرگتره
‫ولی می‌ترسیدم عضلاتم بگیره...
‫باشه.
‫- خوبه. ‫- دیدی؟ گاهی وقتا ویل هم یه خانمی رو می‌کنه.
‫گاهی وقتا ویل ایده‌های خوبی هم داره. ‫این یکیش هست.
‫کال، آمار رو بهشون نشون بده.
‫اینا همه‌ی مغازه‌هامونن تو سه ماه گذشته.
‫هر مشتری که اومد لاستیک بخره ‫تقریباً همیشه کار اضافه هم داشت.
‫اینا همه‌ی کساییَن که اومدن ‫روغن ارزون قیمت بگیرن.
‫تقریباً هیچکدومشون کار اضافه نگرفتن.
‫- شما اینکار رو کردین؟ ‫- آره.
‫آمار خوب به نظر میاد، جان.
و... این کار ویل عین کس گرفته.
‫آره، اوم...
‫خب. برگردید سر کار. بجنبید.
‫تعمیرگاه ولی فورج.
‫ببخشید، می‌تونم... کمکتون کنم؟
‫سلام ویل، بابام.
‫آره، من..
‫متأسفم که چند دقیقه‌ی ‫پیش زیادی تند رفتم.
‫آره، فقط، اوم...
‫می‌دونم سخته، می‌دونی، سبک سنگین کردن همه...
‫...گزینه‌هایی که الان جلوم هست.
‫ولی، هی، به نظر میاد همه‌ی بچه‌ها ‫اینجا واقعاً برات ارزش قائلن.
‫و...
‫انگاری تو هم براشون ‫ارزش قائلی.
‫و راستش
‫ایده‌ت خوبه.
‫وقت زیادی ندارم، می‌دونی
‫قبل از اینکه مجبور شم ‫درباره‌ی فروش تصمیم بگیرم
‫ولی این...
‫این قضیه‌ی لاستیک ارزون،
‫بیا انجامش بدیم.
‫خب؟
‫بیا انجامش بدیم.
مترجم مـهـدی تـرابـی
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez