ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫میگن شکست جزو گزینه‌ها نیست.
‫ولی وقتی می‌فهمی شکست خوردی ‫و امیدی در کار نیست
‫بهترین کاری که می‌تونی بکنی اینه که ‫شکستت رو قبول کنی و از اشتباهاتت درس بگیری.
‫البته که گفتنش آسون‌تر از انجام دادنشه.
‫[تقریباً چند هفته قبل]
‫پذیرفتن شکست سخته چون
‫به این معنیه که باختی و کم آوردی.
‫معاملۀ خوبی بود.
‫عزت زیاد.
‫معنیش این نیست که کم آوردی.
‫تا وقتی با اتفاقی که افتاده کنار نیای، ‫نمی‌تونی ازش درس بگیری و پیشرفت کنی.
‫- یالا بچه‌ها! ‫- پاس بده.
‫سریع‌تر لطفاً. خوبـه. خوبه.
‫اونقدرا هم خوب نبود. در واقع افتضاحه.
‫لطفاً برو سمت حلقه.
‫می‌خوای آمبولانس خبر کنم؟ پاشو خوب میشی.
‫ولش کنین. ادامه بدین.
‫تازه‌وارد، بیا ببینم.
‫آره، تو رو میگم.
‫بدو بیا. برو بریم. یالا. ‫وقتشه خودت رو اثبات کنی.
‫وقتی به عقب نگاه می‌کنم
‫اینقدر ذهنم مشغولِ حلِ مشکل بود که ‫نمی‌دونستم ریشه‌ش کجاست.
‫نکنه به تو هم سرایت کرد؟
‫خیلی زشته و خجالت‌آوره.
‫بسیار خب. از اول شروع کنیم، لطفاً.
‫می‌دونستم احساساتم می‌تونن منو بهم بریزن
‫ولی اصلاً نمی‌دونستم کِـی.
‫بِن، بیا بیرون! خیلی وقته اون تویی!
‫یه دقیقه!
‫بن.
‫بهتره هنوز آب گرم باشه...
‫اون گوشِ منه؟
‫آره.
‫کاش می‌تونستم برگردم و بفهمم.
‫ولی حواسم جای دیگه بود.
‫دیدی چقدر رفت بالا؟
‫همین روزها جیسون هم به سزای کارش می‌رسه.
‫آره و امیدوارم منم شاهد باشم.
‫بابام می‌خواد منو بفرسته ‫مدرسه نظامی تا مرد بار بیام.
‫چی؟
‫لباسِ اضافه با خودت میاری؟
‫معلومه. باید انتظار هر چیزی رو داشته باشم.
‫- پس به اوون کمک می‌کنی؟ ‫- عمراً!
‫معامله تمومه و منم ایرپادم رو به جیسون نمیدم.
‫- وایسا، فکر کردم گفتی قرضه. ‫- دارم میگم نه.
‫خب، نگاه‌شون کن. شبیه دوقلوهای ناتنی شدین.
‫- سلام عمو دی. ‫- سلام.
‫راستی شنیدم مراسم رقص برگزار میشه. ‫باید یه سر بزنین.
‫- چی بگم والا. ‫- یعنی چی؟
‫- بعید می‌دونم برم. ‫- حتماً شوخیت گرفته.
‫عمو دی این همه زحمت کشیده تا...
‫خب، به باباتون سلام برسونین.
‫- حتماً. ‫- باشه.
‫فعلاً.
‫- بحثِ چی بود؟ ‫- اوون.
‫- اوون. صدات مثل فُکِ دریاییه. ‫- حالا هر چی.
‫بالاخره اومدین.
‫پائولا تخفیف زده.
‫مراسم رقص هم که نزدیکه، ‫بهتر نیست بریم ببینیم چی داره؟
‫آره، حتماً.
‫خیلی هم عالی. فیل دیگه تقریباً کارش تمومه.
‫ما که بریم بیرون پسرها شام رو حاضر می‌کنن.
‫- وایسا، چی؟ ما قراره حاضر کنیم؟ ‫- آره. خوش بگذره.
‫یه چیز تند درست کنین.
‫خیلی‌خب.
‫الان فقط باید بذاریم مزه‌دار بشه.
‫- بذاریم بره به خوردش... ‫- می‌دونم مزه‌دار کردن یعنی چی.
‫آهان. البته که می‌دونی.
‫میگما! نظرت دربارۀ سبزیجات چیه؟
‫یا می‌تونیم همون کار خودمون رو بکنیم
‫و شاخ‌بازی در بیاریم و ‫بی‌خیالِ سبزیجات بشیم.
‫اوه، سبزیجات. اونم دو قلم.
‫بریم تو کارش.
‫لعنتی.
‫- شرمنده... ‫- اشکالی نداره.
‫- باید بیشتر حواسم رو جمع می‌کردم. معذرت می‌خوام. ‫- احتیاجی نیست. چیزی نیست. مهم نیست.
‫می‌دونی چیه؟
‫یه وقتایی توی زندگی ‫همه‌چی بهم می‌ریزه. پس...
‫میشه یه دستمال بهم...
‫عالی. مرسی.
‫و می‌دونی چیه؟ شاید یکم...
‫آره.
‫مرسی.
‫گوش کن، تو این خونه ‫چیزی اشتباه نیست. فهمیدی؟
‫فقط فرصته.
‫این الان فرصت بود؟
‫خب، نمی‌دونم. شاید.
‫توی سختی‌ها و چالش‌هاست
‫که ذاتِ واقعی‌مون مشخص میشه، خب؟
‫اشتباه معنایی نداره.
‫شبیه لباسیه که توی عروسی‌مون پوشیده بودی.
‫آره.
‫پس این نه؟ باشه.
‫نظرت دربارۀ این یکی چیه؟ ‫بامزه‌ست.
‫شاید.
‫باشه.
‫وای!
‫- این رو چی میگی؟ ‫- وای!
‫- واقعاً خیلی... ‫- بهت میاد؟
‫آره.
‫خب نظرت چیه بریم پروش کنیم؟
‫- حتماً. ‫- خیلی‌خب.
‫میشه یه اتاق پرو به مکسین نشون بدین؟
‫- حتماً. ‫- مکس. خوشم نمیاد مکسین صدام کنی.
‫- نمی‌دونستم که... ‫- این‌جوری راحت‌ترم. فقط بگو مکس.
‫راستی جریان اون پسره چی شد؟ همون زورگوئه.
‫همچنان زورگویی می‌کنه.
‫فکر می‌کردم بهش رسیدگی شده.
‫رفته سراغ یه پسرۀ دیگه.
‫وقتی همسنِ تو بودم، دارِن ‫جلوی این اتفاق‌ها رو می‌گرفت.
‫می‌زد پسره رو...
راستش فراموشش کن این حرف رو زدم.
‫اون موقع اوضاع فرق می‌کرد.
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫سخته ببینی یکی رو این‌جوری اذیت می‌کنن.
‫می‌خوام یه کاری کنم.
‫آره. خب شاید باید بکنی.
‫اشتباه معنایی نداره.
‫چی گفتی؟
‫نمی‌دونم.
‫خب، باز قاتی کرد.
‫نه، نه، نه، نه، خیلی‌خب. الان نه. الان نه.
‫خیلی‌خب. برگرد به صدای معمولی.
‫تمرکز کن. از پسش برمیای.
‫صدای معمولی.
‫یالا. تو رو خدا.
‫صدای معمولی.
‫اولش با هم خوب بودیم. بعد یهو...
‫می‌فهمم. واقعاً می‌فهمم. متأسفم.
‫بن، میشه این رو ببری برای مکس؟
‫- بله. ‫- ممنون.
‫خب فقط مامانِ مکس می‌تونه مکسین صداش کنه.
‫- ای بابا! ‫- آره، متأسفم.
‫[نیا تو وگرنه کارت تمومه.]
‫کی گفت بیای تو؟!
‫مرسی.
‫می‌دونی، مامانم اصلاً پشت ‫سر کسی حرف نمی‌زنه.
‫که همین باعث شد اوضاع خیلی معذب‌کننده بشه. ‫خلاصه که ممنون!
‫من خودم مامان دارم.
‫درسته بی‌عیب‌ونقص نیست ولی مامانمـه دیگه.
‫خیلی‌خب.
‫انگار که تمام مدت می‌خواست ‫جای مامانم رو بگیره.
‫- اون یه نامادری شرور نیست که... ‫- من هیچ‌وقت همچین حرفی نزدم.
‫فقط...
‫حس بدی بهم میده.
‫- این رو بهش گفتی؟ ‫- نه. معلومه که نگفتم.
‫خب بذار من باهاش حرف بزنم.
‫- نمیگم تو ازم خواستی باهاش حرف بزنم. ‫- چون اصلاً نخواستم!
‫داری سعی می‌کنی کمکم کنی ‫تا سر قضیه اوون کمکت کنم؟
‫نه.
‫شاید.
‫- چطوری این کار رو می‌کنی؟ ‫- چه کاری؟
‫ذهنم رو می‌خونی.
‫تابلوئه چی تو ذهنت می‌گذره.
‫پس به اوون کمک می‌کنی؟
‫باشه، کمک می‌کنم.
‫تو. تقصیرِ توئه.
‫باید تقاصِ...
‫واقعاً شرمنده.
‫- تو... ‫- اتفاقه دیگه.
‫مکس، چی گفت؟
‫مکس، آروم‌تر.
‫باورم نمیشه اجازه دادم متقاعدم کنی...
‫ببخشید منظورت چیه؟ من ‫هیچ نقشی توی این قضیه نداشتم.
‫خیلی‌خب. حداقل به قولی که ‫دربارۀ مامانت دادی عمل کردی؟
‫هنوز نه.
‫یه کاریش می‌کنیم.
مدیر نلسون امشب ساعت 6:30 ‫زنگ می‌زنه به بابام.
‫اینو دیگه نمیشه کاریش کرد.
‫یه فکری دارم.
‫رفتم سمت محل کارم. رسیدم دفتر.
‫دیدم برگه‌هام رو نیاوردم. برگشتم خونه.
‫دوباره رفتم سمت محل کار. ‫فهمیدم گوشیم رو جا گذاشتم.
‫برگشتم خونه. دوباره راه افتادم رفتم سر کار. ‫فهمیدم عینکم رو جا گذاشتم.
‫- یه روز کامل همین‌جوری تلف شد. ‫- بعدشم که همچین شام خوشمزه‌ای درست کردی.
‫وای. ممنون. واقعاً خوشمزه شده!
‫- دستت درد نکنه. ‫- باعث افتخاره.
‫حرف نداره.
‫مگه اینکه ناخوش باشی.
‫بن؟
‫بن، می‌شنوی چی میگم؟
‫روز خوبی بود.
‫خوشحالم این رو می‌شنوم. ‫ولی نپرسیدم روزت چطور بود.
‫مامانت می‌خواست بدونه ‫چرا لب به غذات نمی‌زنی؟
‫باشه.
‫بیا روراست باشیم.
‫گمونم دست رو دست گذاشتن بی‌فایده‌ست.
‫این برای من جدیده.
‫برای پدرتونم همینطور.
‫ولی اگه قراره به همدیگه ‫فرصت بدیم حداقل باید
‫به همدیگه اعتماد داشته باشیم.
‫اگه چیزی داره آزارمون میده ‫پس باید درباره‌ش حرف بزنیم.
‫به نظر میاد منظورت اینه که یه ‫راه‌حلی پیدا کنیم و نذاریم اوضاع بدتر بشه.
‫کسی نمی‌خواد چیزی بگه؟
‫باید بتونیم توی شرایط سخت باهم صحبت کنیم.
‫مکس، نظرت چیه اول تو شروع کنی؟
‫باشه، باشه، باشه.
‫زودی برمی‌گردم.
‫راستش حس می‌کنم یه مامانِ دیگه نیاز ندارم.
‫- فیل. ‫- یه لحظه.
‫فیل، مدیر نلسون هستم.
‫- سلام. ‫- بدموقع زنگ زدم؟
‫- می‌تونم یه وقت دیگه... ‫- نه.
‫- من... ‫- تو باید حرف دلت رو بزنی...
‫- فیل؟ الو؟ ‫- همون طور که من لازمه حرف دلم رو بزنم.
‫فقط باید...
‫یه چیزی پیدا کنی...
‫الان می‌تونم صحبت کنم. چی شده؟
‫- زنگ زدم دربارۀ... ‫- دربارۀ دخترمه. می‌دونم. خودش بهم گفت.
‫و خیلی هم ناراحتم. ‫ولی قبل از اینکه چیزی بگی...
‫حتماً کارش عواقبی داره.
‫- خب قطعاً تنبیه... ‫- تنبیه خیلی خوبه. عالیه. تمومه.
‫خیلی ممنون. خوشحالم ‫توافق نظر داریم. خدا نگهدار.
‫تنبیه؟
‫فقط چند روز باید بعد از ‫تموم شدن مدرسه، اونجا بمونی.
‫قضیه این نیست. قضیه ‫اینه که نتیجه داد.
‫- شبیه‌ش شده بودم. ‫- آهان.
‫- چیه؟ ‫- هیچی.
‫- بگو ببینم. ‫- نه، چیزی نیست.
‫اشتباه معنایی نداره، درسته؟
‫با بابام حرف زدی، درسته؟
‫- شاید. ‫- نزن.
‫سلام. من صبح زود باید اتاق عمل باشم.
‫اگه عجله کنی ممکنه به مکس برسی، خب؟
‫باشه.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫- تو یه موهبت و استعداد داری. چرا داری هدرش میدی؟ ‫- هدرش نمیدم...
‫فکر کردی نفهمیدم چطور مدیر رو گول زدی؟
‫فقط چون توانایی انجام کاری رو ‫داری دلیل نمیشه انجامش بدی.
‫- ببین کی داره این رو میگه! ‫- جانم؟!
‫تو روی شن نقاشی می‌کشی تا ‫بابات ببینه. کارت خیلی زشته.
‫داره همه‌جا رو دنبالت می‌گرده. ‫داری اذیتش می‌کنی.
‫- نمی‌دونی داری راجع به چی حرف می‌زنی. ‫- خب بگو بدونم.
‫- هنوز آماده نیستی. ‫- آماده نیستم؟ برای چی؟
‫- چیه که نمی‌تونی بهم بگی؟ ‫- هنوز آماده نیستی.
‫بابام چیزی دربارۀ طوفان بهت گفته؟
‫و بعد دیده من جلوش رو گرفتم؟
‫کارتر!
‫همچین اتفاقی نییفتاد.
‫اون‌جوری که بهت گفته، نبوده.
‫چطوری باید به بابات بگی داری ناپدید میشی؟
‫منم مثل تو بودم.
‫عجول بودم. به هر دری می‌زدم.
‫هنوز دنبال جواب بودم
‫که جواب منو پیدا کرد.
‫و من آماده نبودم.
‫لجبازیم باعث شد کلی بلا سرم بیاد
‫و دیگه نمی‌تونستم جلوش رو بگیرم.
‫بابام اونقدر گیج شده بود که چطور ‫جلوی اون طوفان گرفته شده
‫که اصلاً به فکرشم نرسید ‫ممکن بوده کار من باشه.
‫کارتر!
‫من جون همه رو به خطر انداختم.
‫نمی‌ذارم همون اشتباهی رو بکنی که من کردم.
‫تو خیلی مهمی.
‫من؟ من چه اهمیتی دارم؟
‫- نمی‌تونم. ‫- تو رو خدا یه چیزی بگو.
‫نه، نمیشه.
‫ببین، تو موفق شدی تا یه حدی پیش بری.
‫خوبه، شروعِ خوبیه.
‫ولی بااستعداد بودن تا یه جایی جواب میده.
‫اول باید بدونیم که می‌تونیم روت حساب کنیم. ‫بعدش جوابِ سوال‌هات رو میدم.
‫چطوری اثبات کنم می‌تونی روم حساب کنی؟
‫معلومه دیگه.
‫عالی شد. از این بهتر نمیشه!
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- همراه من بیا. دو نفر باشیم بهتره!
‫ممنون بابت دیروز و گذاشتنِ تخم‌مرغ‌ها.
‫منظورت چیه؟
‫خر که نیستم. ولی کار باحالی بود.
‫البته محض اطمینان ‫یه لباس دیگه برای خودم آوردم.
‫[ادارۀ پلیس بوت‌رایت]
‫- صبح بخیر. ‫- آقایون.
‫به نظر میاد راحت باشه.
‫قبول کن باختی و از اشتباهاتت درس بگیر.
‫ولی به این راحتیا نیست.
‫بعد وقتی هر راهی رو امتحان کردی
‫و تمام تلاشت رو کردی
‫دیگه می‌خوای چیکار کنی؟
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez