‫آروم.
‫دیگه چیزی نمونده، ارباب.
‫رسیدیم.
‫اوهـــــــه.
‫نظرتون چیه، ارباب؟ تا چشم کار می‌کنه یخه.
‫توی زمستون می‌تونید هرجای ‫چشمه‌ی سووا که دوست دارید بازی کنید.
‫عالیه...
‫ارباب!
‫حالتون خوبه، ارباب؟
‫ارباب جوان، خوبید؟
‫عـــاه. ترسیدم.
‫شش‌ماه از زمانی که دولت شوگون کاماکورا نابود شد می‌گذرد.
‫توکیوکی اولین سال جدیدش را در سووا آغاز کرد.
‫درحال‌حاضر خبری از لحظه‌های پرفرازونشیب نیست،
‫اما هنوز هم درگیری‌های کوچکی وجود داشت.
‫ارباب! تو می‌تونی! برو، برو!
‫صلح‌و‌صفای سووا نیز محکوم به برهم ریختن بود.
‫داره میاد.
‫اون دوره‌ای که نمی‌تونم آینده رو ببینم.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
SayaKa & Dawn :مترجمین
‫من قلمروی جدیدی به‌دست آوردم.
‫به یکی مثل تو نیاز دارم. مردی با نیروی عظیم، شوکان.
‫شنیدم چون آدم رذلی بودی ازت مثل یه شیطان می‌ترسیدن.
‫اینکه بگید بنده آدم رذلی‌ام تا حدی زیاده‌رویه.
‫من راه‌ و روش‌هام رو عوض کردم.
‫شما درحال ترقی هستید، سادامونه-ساما، ‫و منم برای همین تصمیم گرفتم به شما خدمت کنم.
‫به من دستور داده شده که قلمروی سووا رو تکه به تکه بگرم.
‫من شخص مناسب این کارم...
‫چون «گرفتن» از بقیه چیزیه که براش زندگی می‌کنم.
‫مشکلی پیش نمیاد، سادامونه-دونو؟
‫توی خاندان‌مون به افراد قوی بیشتری نیاز دارم.
‫اگه بخوام راه و رسم جنگجوها رو دنبال کنم ‫نمی‌تونم توی این دوران پرفراز‌و‌نشیب پیروز بشم.
‫اوگاساوارا دوباره به‌طرز مشکوکی درحال تحرکه.
‫بله. به‌نظر می‌رسه که دشمن از سمت ‫مرزهای شمالی داره جاسوسی‌مون رو می‌کنه.
‫یه نفر... یه دیده‌بان بفرسته!
‫دیده‌بان‌های خبره‌مون از قبل به جاهای دیگه فرستاده شدن.
‫وضعیت در مرزهای غربی هم ناپایداره.
‫باید این راز رو از بقیه مخفی کنم.
‫توی مواقع خاص، یه‌دفعه قدرت پیشگوییم رو از دست می‌دم.
‫اوضاع خرابه. امیدوارم توی چنین موقعیتی مشکلی پیش نیاد.
‫ببخشید... نظرتون چیه که جنگجویان ‫گریزان برای دیده‌بانی این منطقه برن؟
‫عـــــــــه؟
‫ارباب جوان! پشتمون به شما گرمه!
‫درست همون‌طور که از رهبر آینده‌ی ‫این خانواده‌ی جنگجو انتظار داشتم.
‫لطفاً برید، ارباب جوان!
‫عــه؟ وایسید.
‫ارباب جوان لایقی می‌شه.
‫این کار خطرناکه. اگه اتفاقی بیفته،
‫می‌تونه دودمان هوجو رو به باد بده.
‫فوق‌العاده‌ست. همون‌طور که انتظار می‌رفت!
‫نگران نباشید.
‫هیچ‌کس به چندتا بچه‌ی تنها مشکوک نمی‌شه،
‫و شما هم بهتر از هرکسی از توانایی‌های من برای فرار خبر دارید.
‫هـــوم.
‫آره، ولی...
‫عجب فکری! کوجیرو و آیاکو، ‫شماها چندباری تجربه‌ی دیده‌بانی داشتید،
‫و با داشتن توکیومی-سامای خوش‌اخلاق در کنارمون...
‫مردم غیرنظامی هم خیالشون راحت می‌مونه.
‫بیاید با همین نقشه پیش بریم،‌ یوریشیگه-دونو!
‫یوروشیگه-ساما!
‫نه. اگه راهزن‌ها توی راه بکشنش، نسلش از بین می‌ره.
‫من و آیاکو می‌تونیم جلوی راهزن‌ها ازش محافظت کنیم.
‫ارباب هم می‌تونه با کمک حقه‌های گنبا فرار کنه.
‫امری بود؟
‫خب، اگه توی جنگل گم بشه، نسلش از بین می‌ره.
‫توی شش‌ماه گذشته، چندین‌بار سواری‌های طولانی توی قلمروی سووا انجام دادم.
‫می‌تونم توی هر نقطه‌ای از سووا مسیر برگشتم رو پیدا کنم!
‫نه. اگه از کنار جاده یه حلزون بخوره و یه انگل باعث مرگش بشه چی؟
‫اگه یه زن شهوت‌انگیز از کنارش رد بشه و از خون‌دماغ بمیره چی؟
‫اگه یه چیز شرم‌آور از گذشته‌ش رو به یاد بیاره...
‫و از شوکه‌شدن بمیره چی؟
‫می‌خوام بمیرم.
‫چه مرگت شده تو؟
‫امروز یه چیزیتون شده، یوریشیگه-دونو.
‫معمولاً وقتی من رو به جاهای خطرناک می‌فرستید آروم هستید.
‫کارمون پیش نمی‌ره. می‌شه رفع زحمت کنیم، موریتاکا-ساما؟
‫بـ ـ بله. درحال‌حاضر این بهترین گزینه‌ست.
‫یادتون باشه که سلامتی ارباب جوان مهم‌ترین مسئله‌ست.
‫حله!
‫اطاعت!
‫هوی، وایسید یه لحظه! راستش توکیوکی-ساما اصلاً‌ کارش توی فرار خوب نیست!
‫اون فقط یه منحرف بزرگه که با فرار کردن ارضا می‌شه!
‫بی‌ادب!
‫خب، چطور باید برای دیده‌بانی آماده بشیم؟
‫باید سبک سفر کنیم.
‫غذا به‌اندازه‌ی دو روز و مقداری هم هزینه‌ی سفر خودش کلیه.
‫می‌خوام تا جا داره با خودم پول بیارم.
‫بیاید سر موریتاکا کلاه بذاریم و تیغش بزنیم.
‫بازم گنبا-کون و این صحبت‌های همیشگیش.
‫نباید توی مصرف برنج و پول اسراف کنیم.
‫یوریشیگه به آنها خیره شده بود.
‫با نگرانی هم خیره شده بود.
‫پدر!
‫عــا... چیزه.
‫اگه توکیوکی-ساما از گرسنگی بمیره، نسلش از بین می‌ره...
‫محلش نذاریم و بریم.
‫آره، عجله کنید!
‫این باید برای گرم نگه‌داشتنم کافی باشه.
‫حقا که کیمونوهای نخی مخصوص شیزوکو خوب گرمن.
‫همین یه لایه هم کافیه.
‫لباس‌های سبک خیلی مشکوک نیستن و ‫فرار کردن باهاشون هم راحت‌تره.
‫عـــه؟
‫یوریشیگه به آنها خیره شده بود.
‫او مثل مالک یک کاری‌فروشی بدون مشتری...
‫به آنها خیره شده بود.
‫امروز واقعاً عجیب رفتار می‌کنید، یورشیگه-دونو!
‫عـــا، اگه از سرما بمیرید...
‫یا اگه یک میلیون سرباز دشمن منتظرتون باشن، نسلتون... می‌دونید که؟
‫نسلتون، نسلتون، نسلتون.
‫عقده‌ی نسلی چیزی داره؟
‫خدایا.
‫این کارها دیگه چی بود؟
‫گهگاهی این‌طوری می‌شه.
‫چطوری؟
‫دلش شروع می‌کنه به شور زدن و کج‌خلق می‌شه.
‫کی موچی منو خورد؟ کار کی بود؟
‫صرفاً با خوردن آب خالی چاق می‌شه یا فقط چیزهای شور می‌خوره.
‫نکنه حامله شده؟
‫چه فکری پیش خودش می‌کنه؟
‫خدا داند.
‫اون همیشه بهم امرونهی می‌کنه، ولی...
‫توکیوکی-ساما! مراقب باشید.
‫اینکه می‌بینم این‌طوری با نگرانی بدرقه‌م می‌کنه باعث خوشحالیم می‌شه.
‫درست قبل‌ از غروب آفتاب رسیدیم.
‫آروم به‌نظر می‌رسه.
‫اجازه بدید نقشه‌مون رو مرور کنم.
‫ما هنوز توی قلمروی سووا هستیم،
‫ولی چون توی دورترین نقطه هستیم چیز زیادی در موردش نمی‌دونیم.
‫پس اول، به‌عنوان قاصدهای معبد عالی سووا اطلاعات جمع می‌کنیم.
‫فردا، یه نگاهی به اطراف دهکده میندازیم.
‫بررسی می‌کنیم که آیا قراره دشمنی پیداش بشه، ‫و اگه آره، چه تعداد و چه زمانی.
‫اگه روستایی‌ها به محافظت احتیاج داشتن، می‌بینیم که چندتا سرباز...
‫لازم داریم و گزارش می‌دیم...
‫چی شده؟
‫محاصره شدیم.
‫قضیه‌ی این روستا چیه؟ نکنه همین الانشم دست دشمنه؟
‫اون از دو دستش استفاده می‌کنه و وسط‌های نوجوونیشه.
‫اونایی که محاصره‌مون کردن کی وارد جنگ می‌شن؟
‫سریعه.
‫شمشیرزنیش حتی برای چنین سن کمی هم فوق‌العاده‌ست.
‫هوی هوی، جنگیدن توی حوزه‌ی تخصص من نیست.
‫بیا تا فرصتشو داریم بزنیم به چاک.
‫اگه اون دوتا قراره جلوی اون دوشمشیره بجنگن فقط می‌تونن برامون زمان بخرن...
‫نه، اون دوتا از شش‌ماه پیش تا الان خیلی قوی‌تر شدن!
‫حتی حالا هم، سرعت و قدرتشون...
‫نسبت به وقتی که با من تمرین می‌کردن کاملاً فرق می‌کنه!
‫یعنی...
‫اون‌موقع...
‫دست‌خوش، ارباب!
‫یه دور از پنج دور رو دارید می‌برید!
‫اگر همیشه منو دستِ کم بگیری، یه روزی حسرتش رو می‌خوری.
‫عـــــه.
‫اگه همینطوری بهت آموزش بدم، ازم پیشی می‌گیری.
‫نباید زیادم بی‌پروایی کنم.
الان یعنی، اون‌موقع هم؟
‫ارباب جوان، کارتون خوبه.
‫شمشیرهامون توی هم قفل شدن و شما دارین هولم می‌دین.
‫به‌خاطر اینه که شماها بهم آموزش دادین.
‫وقتی که بزرگ شدیم، شاید اونی که از شما محافظت می‌کنه، من باشم.
‫می‌خوام خیلی زود یه ارباب جوان قدرتمند ببینم.
‫ماشالا یه هول دیگه. آفرین آفرین.
‫جفتشون کاملاً دارن باهام مثل بچه‌ها رفتار می‌کنن.
‫همون‌موقع باید دوهزاریت می‌افتاد.
‫کوجیرو. آیاکو.
‫چابکی توکیوکی-ساما همیشه قابل اتکا نیست.
‫به‌خاطر شخصیت صلح‌طلبی که داره، گاردش رو پایین میاره.
‫و حملات زیادی هست که نمی‌تونه ازشون پرهیز کنه.
‫حمله‌های دشمن از جانب کهنه‌ سربازهای جنگ، ‫از جانب کسایی که قدرت نامعمولی دارن،
‫یا از جانب جنگنجوهایی که سعی دارن از محدودیت‌های بشر پیشی بگیرن.
‫در مقابل اون هیولاها،
‫تضمینی نیست که برای توکیوکی-ساما راه گریزی باشه.
‫پس شما دو نفر نباید گاردتون رو پایین بیارید،
‫و باید همچنان سامورایی‌های قدرتمندتری بشید.
‫تا بتونین از جون ارباب در مقابل دشمن‌ها محافظت کنید.
‫چه ملازم‌های شجاع و فداکاری.
‫اگه منم با شجاعت مبارزه کنم، اونوقت یه روز...
احیاناً... شیزوکو تویی؟
‫یادت رفته؟ توی شینانوی شرقی یه‌بار بهم غذا دادی.
‫فوبوکی-کون؟
‫لطفاً گستاخی من رو ببخشید.
‫من حس کردم اون دوتا هیولان...
‫برای همین فکر کردم جاسوسای دشمنن که لباس مبدل پوشیدن.
هــــا؟
‫هــــا؟
‫اسم من فوبوکی‌ـه.
‫توی سرزمین پرسه می‌زنم و دنبال اربابی می‌گردم تا بهش خدمت کنم.
‫پس اهل این روستا نیستی؟
‫بله. سه روز پیش برای درخواست غذا اومدم.
‫ولی دیدم که مبارزهایی با استانداردهای اوگاساوارا به این ناحیه حمله کردن،
‫برای همین به محلی‌ها کمک کردم.
‫جوخه‌های تقریباً یک‌اندازه حدود سه بار اومدن.
‫تونستم شکستشون بدم، ولی مهماتم تقریباً رو به اتمامه.
‫توی بد مخمصه‌ای بودم، و چون اسب نداشتم...
‫نمی‌تونستم با دنیای بیرون ارتباط برقرار کنم.
‫سه جوخه رو شکست دادی...
‫اونوقت اهالی روستا مشعل به دست نشستن به تماشا و انتظار؟
‫مبارزه رو سپرده بودن به یه جوون غریبه؟ چه بزدل!
‫اوه، در موردشون فکر بد نکنین.
‫وقتی من رسیدم، همه‌ی بزرگسال‌ها کشته شده بودن.
‫همه‌شون بچه‌های کوچیکن؟
‫خودت تنهایی سه بار دشمن رو شکست دادی؟
‫نه،
‫اونا هم توی مبارزه کمک کردن.
‫اونجان!
‫مثلاً مثل الان حواس دشمن رو با مشعل پرت کردن.
‫وایسا ببینم!
‫خندق کندن.
‫با کمان‌های حصیری دشمن رو می‌زدن.
‫حتی بچه‌ها هم می‌تونن مبارزه کردن رو یاد بگیرن، کافیه بهشون یاد بدی.
‫من مشغول کسب دانش و صیقل دادن مهارت‌هام بودم.
‫و حالا دنبال اربابی می‌گردم که این مهارت‌ها رو به‌کار بگیره.
‫هرچند، به‌نظر خودم بیشتر بهم میاد استعداد رو ‫توی بقیه پیدا کنم و پرورششون بدم.
‫اگه فقظ اربابی رو می‌تونستم پیدا کنم نیاز به آموزش می‌داشت...
‫چقدر عالی.
‫این روستا حیاتی‌ترین جا برای سوواست؟
‫اولین باره همچین چیزی می‌شنوم.
‫نکته فقط اینه که کسی تا الان متوجه‌ـش نشده.
‫جمعیت این روستا کمه، اما حمله بهش سخته.
‫اگه صدتا نگهبان داشته باشه، به یه قلعه‌ی شکست‌ناپذیر تبدیل می‌شه.
‫اگه به دست اوگاساوارا بیفته و توش ارتشی بذاره،
‫اونوقت اگه بخواد از مرزها حمله کنه،
‫برتری خیلی بیشتری به دست میاره.
‫می‌تونه از دو طرف به ملک آسادای سووا حمله کنه،
‫که سکونتگاه زیبا و گرانبهاییه.
‫توی هنر جنگ، بهش حمله‌ی دوجانبه می‌گن.
‫اگه این اتفاق بیفته،
‫سووا قلمروی خیلی بزرگی رو از دست می‌ده.
‫گویا کسایی که ارتش اوگاساوا رو رهبری می‌کنن...
‫کاملاً از این هنر جنگی با خبرن.
‫با خودم گفتم اگه در مورد ارزش‌های جنگی این روستا بگم،
‫پاداش خیلی بزرگی برای محافظت ازش به دست میارم.
‫جدای این حرفا، ماشالا خیلی می‌خوریا.
‫و اینکه، با برنج استراتژی جنگی نچین.
‫فوبوکی نی-چان، تو ذخیره‌ی غذایی سه روز روستا رو نوش جان کردی.
‫چی؟
‫درسته. ولی دیگه فکر کردم که محافظت از روستا کافیه.
‫منشأ بحران روستا اینجاست.
‫نگاهت برای استراتژی عالیه،
‫ولی نمی‌تونی کم و زیاد غذایی که می‌خوری رو حساب کنی؟
‫نمی‌دونم به‌خاطر اینه که هوا سرده...
‫هرچقدر که می‌خورم گرم نمی‌شم.
‫راستی، من اولین باری که دیدمت یادمه فوبوکی-کون.
‫دزدی اومده بودی و همه‌ی نذری‌ها رو داشتی می‌خوردی.
‫خدامون رو متقاعد کردم که یه خرس اومده،
‫اما دردسری بود.
‫همه‌ش گریه می‌کرد که خیلی گرسنه‌ست.
‫دلم آبالون می‌خواست.
‫نه... واقعاً بابت اون‌موقع متأسفم.
‫در هر صورت، به هر حال من در برابر شکم گرسنه و بچه‌ی کوچیک قدرتی ندارم.
‫آبرو برام نمونده.
‫نی-ساما؟
‫خب، فکر می‌کردم یه رزم‌آرای آروم و شسته‌رفته‌ست،
‫اما معلوم شد آدم خیلی سربه‌هواییه.
‫یه رزم‌آرا باید فقط به فکر پیروزی باشه،
‫نمیاد خودشو برای محافظت از یه روستا ‫که فقط چندتا بچه‌ی کوچیک داره، به‌خطر بندازه.
‫اون کسیه که بچه‌ها رو جمع کرد، قدرتمندشون کرد تا از روستاشون محافظت کنند.
‫اون بچه‌ها تازه والدینشون رواز دست دادن،
‫ولی با اراده‌ای که برای مبارزه دارن، چشم‌هاشون می‌درخشه.
‫برای پس گرفتن تاج و تخت می‌خوامش.
‫و اینکه می‌خوام فوبوکی مخفیانه بهم مبارزه کردن رو یاد بده...
‫تا اون دوتا احترام بیشتری برام قائل بشن.
‫راستی، نی-ساما،
‫برام سوال شد چرا پدر...
‫آینده...
‫انقدر نگران بودن.
‫آینده!
‫انگار که نمی‌تونستن آینده‌ای رو ببینن که شما توش ایمن باشید.
‫این روستا هرچقدر هم که مهم باشه، زندگی شما هم هست.
‫پیشنهاد می‌کنم فعلاً روستا رو ترک کنیم،
‫بچه‌ها رو به یه مکان امن توی قلمروی سووا ببریم و فرار کنیم.
‫نه. من می‌خوام تا جایی که می‌شه از این روستا محافظت کنم.
‫مثل اینکه والدین این بچه‌ها هم هنوز درست دفن نشدن.
‫برای اون‌ها که یک‌باره والدین و خونه‌شون ‫رو از دست دادن، کم‌ترین کاریه که می‌شه کرد.
‫می‌خوام تا زمانی که قلبشون آرامش رو پیدا می‌کنه، همین‌جا بمونن.
‫نی-ساما...
‫فوبوکی-دونو.
‫فوبوکی-دونو به ما اجازه می‌دی تا توی مبارزه‌ت بهت کمک کنیم؟
‫اگه باهام مبارزه کنین باعث افتخار منه.
‫رئیس، اون یارو سادامونه عصبانی نمی‌شه که زدیم این‌همه روستایی رو کشتیم؟
‫چیزیش نمی‌شه.
‫اگه از یه اوباش سابق انتظار اخلاق داشته باشه، اشتباه کرده.
‫جدای اون...
‫نامو آمیدا بوتسو.
‫اگه اینو بگی، بودا از همه‌ی اشتباهاتت می‌گذره.
‫راحته، نه؟
‫بودا چه خفنـــــــه!
‫جوخه‌ی سیگی ما...
‫فقط با پنج نفر می‌تونه یه روستا رو نابود کنه.
‫توی سه کمین جداگونه.
‫اون سه دسته‌ از جنگجوهامون، هنوز از اون روستا برنگشتن.
‫کمکم کنید!
‫به نظر نمی‌رسه با دزد بودن بتونم بهترین ساکه از غنایم رو بخورم.
‫بیاید دوباره جنگجو بشیم و بجنگیم.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫بریم!
سال 1334 شش‌ماه پس از نابودی دولت شوگون
توکیوکی هوجو، اولین سال نـــــو پس از زندگی مخفیانه در سووا
محل اقامت فرماندار شینانو
شــــــــــــــوکـــــــان
پادشاه
مایحتاج
ارباب توکیوکی
عمارت ناکایاما (نقطه‌ی شمالی قلمروی سووا)
عمارت ناکایاما
‫قسمت هشتم (سال 1334)
جنگی از جنس قایم موشک