‫آنچه گذشت...
« ارائه شده توسط وبسایت آوا مووی » [ AvaMovie.in ]
‫انگ‌کویی. ‫انگ‌کویی.
‫نه، نه، نه، نه، نه! ‫انگ‌کویی. انگ‌کویی.
‫بهم دست نزنید! ‫بهم دست نزنید!
‫- دست نزنید! نزنید! ‫- انگ‌کویی، انگ‌کویی.
‫بهم دست نزنید! ‫بهم دست نزنید!
‫آهای! آهای! خوبی؟
‫- دیدی‌شون؟ ‫- چیو دیدم؟ کیو دیدم؟
‫پشت بیسیم صدای یه نفر رو شنیدیم.
‫اسم منو بلد بود. ‫می‌دونستم زنم توی خونه داره چی‌کار می‌کنه.
‫- توی زیرزمین! ‫- جیم...
‫به نظرم یه عده دارن نگاه‌مون می‌کنن.
‫باید شروع کنیم با همدیگه روش کار کنیم.
‫باید برم، جیم.
‫تو راهِ دورۀ توانبخشی بودی ‫که سر از اینجا در آوردی.
‫از اینجا چیزی برداشتی؟
‫فقط یه کم مرفین بود تا...
‫مریل.
‫باشه حله. هر گوهی می‌خوای بخور.
‫دارن میان.
‫باید قبل از قطع‌شدنِ موسیقی بری بیرون.
‫خونِ من...
‫«...الان خونِ توئه»
‫ببین، یه سری کِرم زیر پوستم هستن،
‫و حس می‌کنم یه چیزی الان داره میاد سراغم.
‫نمیشه بذاریم مردم...
‫همون یه ذره غذایی که داریم رو بدزدن.
‫برید بیرون!
‫دیل، بیخیال.
‫- ولم کن! ‫- نه!
‫کمک!
‫بوید! کنی! ‫اینجا لازم‌تون دارم.
‫- نمی‌تونم نفس بکِشم! ‫- دوباره نفس بکش.
‫کریستی، چه خبره؟
‫فشار رو تخلیه می‌کنم، باشه؟
‫- نمی‌تونی خونِ منو داخل بدنش کنی. ‫- بوید...
‫اون چیزی که داخل منه، ‫قراره بره داخل اون.
‫بوید! بوید!
‫یه فکری دارم.
‫خونِ من، الان دیگه خونِ توئه، مادرجنده.
‫نزدیک بود از دست بدمش.
‫ولی ندادی. خب؟
‫می‌خوام یه خواهشی ازت بکنم.
‫باشه، بفرما.
‫تست حاملگی داری؟
‫مطمئنی؟
‫با توجه به شرایط موجود، ‫مطمئن‌تر از این نمی‌تونم باشم.
‫هنوز چیزی به الیس نگفتی؟
‫نه، نه، هنوز نه. من...
‫می‌دونم الان شرایط خیلی ایدئال نیست،
‫ولی زن‌ها هزاران ساله که ‫دارن بچه به دنیا میارن.
‫صحیح.
‫و...
‫همه‌شون که...
‫یه دانشجوی سال سومِ پزشکی ندارن ‫که راهنمایی‌شون کنه.
‫ببین، با الیس صحبت کردم، ‫سه‌تایی می‌تونیم...
‫نمیشه. من...
‫نمی‌خوام چیزی بهش بگم.
‫سلام، خورشید داره در میاد.
‫آره. ‫الان میایم.
‫فاطمه، چه خبره؟
‫- فاطمه... ‫- باید بریم.
‫ببخشید، باید بریم.
‫خیلی‌خب.
‫خوبی؟
‫یا خدا.
‫واقعاً موفق شدی.
‫یکی‌شون رو کُشتی.
‫با جسدش چی‌کار کنیم؟
‫باید بسوزونیمش.
‫نه.
‫می‌بریمش داخل.
‫بگو که داری شوخی می‌کنی.
‫نه. راست میگه. این...
‫این فرصتیه برای این‌که ‫بیشتر باهاشون آشنا بشیم.
‫می‌تونیم روش آزمایش کنیم، ‫جراحی‌اش کنیم،
‫تا ببینیم از درون چه شکلی‌ان.
‫حتی نمی‌دونیم لمس‌کردنِ این جونور ‫امنه یا نه.
‫اون‌وقت داری حرف از عمل جراحی می‌زنی؟
‫بچه‌ها؟!
‫کریستی.
‫تصمیمش با توئه.
‫بیاریمش داخل.
‫یه ملافه میارم.
‫می‌تونیم بکِشونیمش.
‫ممنون.
‫میرم چند تا چوب بیارم.
‫الیس. باید برگردی خونۀ گروهی.
‫نه، می‌خوام بمونم.
‫نه، اگه بمونی، ‫کلی آدم می‌خوان بیان...
‫ببینن حالت چطوره. ‫نباید سر و صدای این قضیه رو در بیاریم.
‫حداقل تا وقتی که فرصتی برای نگاه‌کردن بهش ‫پیدا کنیم.
‫ببین کریستی، مشکلی نداری برگردیم؟
‫خب دیگه، نباید به خودت فشار بیاری.
‫اگه مشکل تنفسی پیدا کردی
‫فوراً برمی‌گردی پیش خودم. باشه؟
‫پانسمانت رو سالم و خشک نگه دار ‫تا بعداً بیام وضعیتت رو بررسی کنم.
‫- باشه؟ ‫- بیا بریم.
‫باشه.
‫الجین.
‫بله؟
‫چیه؟
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫مواظب باش.
‫آره، همیشه هستم.
‫بریم.
‫بچه‌ها؟
‫خیلی‌خب، میشه لطفاً یه لحظه صبر کنیم
‫و یه کم دیگه در موردش صحبت کنیم؟
‫کنی، مگه حرف دیگه‌ای مونده؟
‫چیزی نمونده تا یه موجود شرور رو ‫وارد خونه‌ات کنی.
‫می‌فهمی؟
‫آره. اینم می‌فهمم
‫که شاید دیگه همچین فرصتی گیرمون نیاد.
‫پس حرفات تموم شد؟
‫خب؟
‫خیلی‌خب. بریم.
‫♪ وقتی یه بچه کوچولو بودم ♪
‫♪ از بابام پرسیدم ♪
‫♪ در آینده چی میشم؟ ♪
‫♪ خوشتیپ میشم؟ ♪
‫♪ پولدار میشم؟ ♪
‫♪ جوابی که بهم داد این بود: ♪
‫♪ هرچه باداباد ♪
‫♪ هر چی که قراره بشه میشه ♪
‫♪ آینده برای ما قابل رؤیت نیست ♪
‫♪ هرچه باداباد ♪
‫♪ هر چی که قراره بشه میشه ♪
‫♪ الان خودم بچه دارم ♪
‫♪ از باباشون می‌پرسن ♪
‫♪ در آینده چی میشن ♪
‫♪ «خوشگل میشم؟» ♪
‫♪ «پولدار میشم؟» ♪
‫♪ من با نرمی و ملایمت بهشون میگم: ♪
‫♪ هر چه باداباد ♪
‫♪ هر چی که قراره بشه میشه ♪
‫♪ آینده برای ما قابل رؤیت نیست ♪
‫♪ هر چه باداباد ♪
‫♪ هر چی که قراره بشه میشه ♪
‫♪ هر چه باداباد ♪
‫حال الیس خوب میشه؟
‫من از کجا باید بدونم؟
‫کل شب داشتم غذاها رو توی آب‌نمک می‌ذاشتم. ‫(نمک‌سود کردن)
‫می‌خواید منو چی‌کار کنید؟
‫توی جعبه میندازینم؟
‫اونجا توی شهر این کار رو می‌کنن، نه؟
‫ما الان همچین آدمایی شدیم؟
‫بابت الیس شرمنده‌ام. جدی میگم. اون...
‫اون بچۀ خوبیه.
‫ولی در مورد اون مسافرین اتوبوس ‫اشتباه نمی‌کنم.
‫تعداد افرادِ اینجا زیاد از حد شده.
‫دیدم دیروز چقدر غذا آوردی.
‫یه سری تصمیم‌گیری‌های سخت در راهه،
‫و ظاهراً اینجا کسی حاضر نیست ‫اون تصمیم‌ها رو بگیره.
‫انقدر سعی نکن با بازارگرمی ‫مردم رو متقاعد کنی...
‫که تصمیم‌گیری‌های سخت بکنن.
‫نه کسی وارد میشه، نه خارج.
‫صحیح.
‫خب حالا چی میشه؟
‫می‌بینیم حال الیس چطوره.
‫بعدش چی؟
‫واقعاً انتظار ندارید با وجود کسی که...
‫می‌خواست بکُشت‌مون، اینجا زندگی کنیم.
‫می‌خواست نصف شب بندازتمون بیرون.
‫آماده بود تا جفت‌مون رو بندازه وسطِ...
‫آره، خلاصۀ داستانت رو شنیدم.
‫دارم ازت می‌پرسم می‌خوای چی‌کارش کنی.
‫- ببین... ‫- دانا!
‫وَن همین الان پارک کرد. ‫الیس و فاطمه برگشتن.
‫گوش کن.
‫بهت قول میدم اینجا جات امنه
‫و یه فکری برای این مشکل می‌کنیم.
‫تو هم یکی از مایی.
‫صرف نظر از اون کودنی که توی اتاقه،
‫کنترل مردم‌مون دست‌مونه.
‫خیلی‌خب، دوستان...
‫برید عقب، بهشون فضا بدید. ‫خیلی‌خب.
‫پشمام.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. ‫بهم تکیه بده.
‫خیلی‌خب، داریمت. ‫برو بریم.
‫خیلی‌خب، برو بریم. ‫آروم آروم.
‫به نظرم بهتره برعکس‌شون کنیم.
‫نه.
‫ولی پُختن.
‫نپُختن.
‫آهای، هیچ‌وقت با یه سرآشپز کارکشته بحث نکن.
‫داری فوت و فن کار رو یاد میدی، آره؟
‫دلم می‌خواد امروز ویکتور رو ببینم.
‫خب، فکر نکنم ایدۀ خوبی باشه، رفیق.
‫چطور؟
‫من می‌تونم ببرمش.
‫می‌خواستم برم اونجا.
‫هیچ‌کس نمی‌ره خونۀ گروهی.
‫جیم، فکر نکنم مشکلی داشته باشه که برن.
‫خب... میشه یه دقیقه بریم بیرون صحبت کنیم؟
‫برام یه کم پنکیک نگه دارید، باشه؟
‫چی شده؟
‫نمی‌دونم چِت شده.
‫جانم؟
‫ما باید یه تیم باشیم.
‫پس وقتی میگم کسی نمی‌ره خونۀ گروهی
‫و فوراً حرفم رو نقض می‌کنی، ‫نمیشه که!
‫خیلی‌خب، می‌خوای چی‌کار کنم؟
‫می‌خوای توی زیرزمین زندانی‌شون کنم؟
‫دو روز پیش، ایتن با کسی روبه‌رو شد
‫که می‌خواست بکُشتش.
‫اون فرق داشت.
‫نه، اونجا من و تو این حقیقت رو قبول کردیم
‫که نمیشه تا وقتی یه راهی برای رفتن به خونه ‫پیدا کنیم، اینجا زندانی‌شون کنیم.
‫می‌خوای دزدکی بزنن بیرون؟
‫چون همچین اتفاقی می‌افته.
‫این‌جوری می‌دونیم کجا میرن،
‫می‌دونیم با همدیگه‌ان.
‫فقط نمی‌خوام پسر ۹ ساله‌مون
‫با یه آدم عجیب‌الخلقه که از نظر احساسی ‫رشد نکرده بپلکه...
‫که با یه تفنگ توی جعبۀ غذاش ‫دور شهر می‌گرده.
‫وایستا، وایستا، نه.
‫اون آدم عجیب‌الخلقه که از نظر احساسی ‫رشد نکرده، جون دخترت رو نجات داد؛
‫جون منم نجات داد.
‫یا شایدم اونا می‌خوان این‌طور فکر کنی.
‫پشت بیسیم یه صدایی شنیدم.
‫چرا برات اهمیتی نداره؟
‫چون فکر می‌کنم اشتباه می‌کنی.
‫می‌دونم دلت می‌خواد این مسائل منطقی باشن.
‫می‌دونم می‌خوای یه توجیه منطقی داشته باشه
‫ولی اگه رفته بودی پایین توی اون تونل‌ها،
‫اگه چیزی که من دیدم رو دیده بودی...
‫یا شاید اونا می‌خوان همینو ببینی.
‫ای خدا.
‫خیلی‌خب.
‫هوم.
‫چطور این کار رو کردن؟
‫«اونا» چطور هیولاهایی ساختن
‫که شب‌ها میان بیرون؟
‫چون من اون جونورها رو از نزدیک دیدم، جیم.
‫دیدم‌شون.
‫خیلی مطمئنی که این صدایی ‫که پشت بیسیم شنیدی
‫راه‌حلی برای تمام اون چیزای غیرممکنه.
‫تا حالا برات سؤال نشده که اصلاً اون صدا ‫صدای یه آدم بوده یا نه؟
‫معلومه که صدای آدم بوده.
‫پس فکر می‌کنی صدای چی بوده؟
‫نمی‌دونم.
‫و همین ندونستن، مثل چی وحشتناکه.
‫می‌دونی چیه؟ ولی فعلاً برمی‌گردم داخل
‫و با بچه‌ها پنکیک می‌خورم.
‫اگه خواستی بهمون ملحق بشی، ‫قدمت روی چشم.
‫خیلی‌خب.
‫ردیفه؟
‫حله.
‫خیلی‌خب، حالا روالش چیه؟
‫چی لازم داری؟ چی لازم داری؟
‫به نظر میاد یه جور قفسۀ سینه داره،
‫پس احتمالاً یه ارّه لازم‌شون بشه.
‫خیلی‌خب، یه چند تا از اونا...
‫توی انباریِ کنار کافه هست.
‫دستکش هم فکر بدی نیست.
‫خیلی‌خب. ببین کنی، به نظرت مامانت...
‫توی انباری چیزی داره ‫که بتونیم استفاده کنیم؟
‫کِنی؟
‫کِرم یا همچین چیزی...
‫زیر پوستت داشت می‌خزید.
‫اون‌وقت وارد بدنِ این جونوره کردیش ‫و الان مُرده.
‫خب؟
‫پس کِرم‌ها چی شدن؟
‫هان؟ ‫اونا هم مُردن؟
‫- منظورت...؟ ‫- ببخشید.
‫مری! آهای.
‫آهای، مری.
‫عزیزم.
‫- بیا عشقم. چیزی نیست. ‫- هِی...
‫متأسفم. چیزی نیست.
‫حالش خوبه؟
‫اینا عوارض ترک اعتیادن.
‫کاری هست که بتونیم...
‫دستکش و یه چیزی که بتونه ‫استخوون رو بِبُره می‌خوام.
‫نمی‌خوام اون جونوره بیشتر از حد نیاز، ‫اون پایین باشه.
‫پس بیاید انجامش بدیم و ‫قالش رو بکَنیم. خب؟
‫خواهش می‌کنم.
‫چیزی نیست. بیا بریم.
‫بذار تر و تمیزت کنم. باشه؟
‫من... من میرم توی کلبه رو بگردم.
‫سلام.
‫ببخشید که با ارتفاع کم پرواز کردم. ‫می‌خواستم کُس‌کلک‌بازی کنم.
‫ایرادی نداره.
‫خوب تونستی اون چیزه رو کنترل کنی.
‫قرار بود برای تولدِ خواهرزاده‌ام باشه.
‫گفتم حداقل یه استفاده‌ای از پولم بکنم.
‫ببین، من...
‫هیچ‌وقت بابت کاری که اون روز کردی ‫ازت تشکر نکردم.
‫که توی زیرزمین کمک کردی.
‫خواهش می‌کنم.
‫گرچه...
‫بعد از این‌که دیدم همسرت اون پایین نیست،
‫به نظرم اومد که
‫یه جورایی اون دو نفر دیگه رو ‫الکی به کُشتن دادی.
‫الان حس خوبی پیدا کردی که اینو گفتی؟
‫رفیق، بزن به چاک! خب؟
‫تشکر کردی. ‫منم گفتم «خواهش می‌کنم».
‫دیگه چی از جونم می‌خوای؟
‫فکر می‌کنی اون اسباب‌بازیه ‫چقدر وزن رو می‌تونه حمل کنه؟
‫چی؟ چطور؟
‫بیا بریم قدم بزنیم. ‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم.
‫کجا؟
‫توی جاده. خارجِ شهر.
‫می‌خوای کمکت کنم سگت رو پیدا کنی؟
‫چی؟
‫شبیه اون بچه‌بازهای لاشی‌ای می‌مونی
‫که توی پارک‌ها می‌پلکن.
‫چه مرگته؟
‫(یه طوطی داره روپایی می‌زنه)
‫فقط... دست از سرم بردار. باشه؟
‫اگه بهت بگم اون کوادکوپتر ‫شاید بتونه به موقع برای جشن تولد خواهرزاده‌ات
‫برسونتت خونه، چی میگی؟
‫دوباره جابه‌جا شدن؟
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫اومدم تو رو ببینم.
‫برو پی کارِت.
‫چرا انقدر باهام بد رفتار می‌کنی؟
‫مگه دوست نبودیم؟
‫دوستیم.
‫این‌طور حس نمی‌کنم.
‫می‌خوام ازت محافظت کنم.
‫آخه...
‫برات امن‌تره که ازم دور بمونی.
‫چرا؟
‫چون اینجا اتفاق‌های بدی سرِ دوست‌هام می‌افته.
‫خب، اگه نتونیم دوست باشیم، ‫دوست‌بودن چه فایده‌ای داره؟
‫خیلی‌خب.
‫خداحافظ.
‫نارنجی‌اش خشک شده بود.
‫چی؟
‫ماژیک‌هایی که بهم دادی.
‫نارنجی‌اش خشک شده بود. ‫هدیۀ بدی بود.
‫شرمنده.
‫کلی اندازه‌گیری باید بکنم.
‫به گمونم اگه بخوای می‌تونی کمک کنی.
‫اون بیرون نیازت دارن.
‫بعداً میرم پیش‌شون.
‫برو دیگه.
‫بیا.
‫مشکلی برام پیش نمیاد.
‫داری می‌لرزی. ‫بیا.
‫برو کاری که باید بکنی رو بکن.
‫سعی کن یه کم آب بخوری. خب؟
‫باشه.
‫- برمی‌گردم. ‫- اوهوم.
‫حالش خوبه؟
‫خیلی تعریفی نداره. ‫داره سعی می‌کنه بخوابه.
‫خیلی‌خب.
‫بذار من درستش کنم.
‫آممم...
‫مشکلی براش پیش نمیاد. می‌دونی؟ ‫تو رو داره.
‫وقتی باهاش آشنا شدم، ‫تقریباً یکسال بود که ترک کرده بود.
‫خیلی براش زحمت کشید.
‫خیلی به خودش افتخار می‌کرد.
‫بعدش من غیبم زد.
‫هِی،
‫هِی، ببین...
‫این قضیه تقصیر تو نیست.
‫حتی نفهمیدم داره عوارض ترک رو تحمل می‌کنه،
‫چون خیلی درگیر اون جونورِ لامصب بودم!
‫- من... ‫- نه، کِنی راست میگه.
‫وقتی بدنش رو باز کنیم، ‫نمی‌دونیم با چی طرفیم.
‫می‌دونم.
‫می‌ترسی؟
‫آره.
‫آره. منم همین‌طور.
‫خیلی‌خب.
‫بله؟
‫می‌دونی اینجا کافه‌ست دیگه؟ ‫مجبور نیستی در بزنی.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫خیلی به موقع رسیدی.
‫فکر کنم فهمیدم چطور نوشیدنی الکلی رو...
‫جوری درست کنم که مزۀ اسید معده رو نده.
‫نیاز به پروژه‌ای داشتم که وحشتناک نباشه.
‫بیا. میشه یه کمکی بهم بکنی؟
‫نه، راستش باید یه سؤالی ازت بپرسم.
‫اون روز که منو توی جنگل پیدا کردی،
‫داشتم روی زمین غلت می‌زدم و جیغ می‌کشیدم.
‫ولی غافل‌گیر نشدی.
‫چرا؟
‫وقتی سرم داد نمی‌زنی ‫خیلی بیشتر ازت خوشم میاد.
‫بیخیال، جید. فقط...
‫فقط به این سؤال جواب بده، لطفاً.
‫شوهرت قبلاً یه بار این‌جوری پیدام کرد.
‫تا حالا بهت گفته؟
‫نه، نه.
‫خب، از حق نگذریم من خیلی هم ‫جزئیات ماجرا رو...
‫رک و راست بهش نگفتم.
‫اگه درست یادم باشه، بلند شدم...
‫و بهش گفتم بره گُم شه و فرار کردم.
‫چی شد؟
‫یه سرباز خیلی عصبانیِ جنگ داخلی ‫داشت بهم حمله می‌کرد.
‫چی؟
‫بیشتر برات تعریف نمی‌کنم.
‫اگه بیشتر می‌خوای، ‫باید توی این کار کمکم کنی.
‫ضمناً حق نداری سرم داد بزنی.
‫یه پیام تقاضای کمک فرستادی ‫و یه نفر جوابت رو داده
‫ولی کسی هیچ کاری راجع بهش نمی‌کنه؟
‫آره.
‫اون‌وقت فکر می‌کنی ‫این یه طراحیِ بزرگ و پیچیده‌ست...
‫که برای چی ساخته شده؟ ‫که ببینن چی‌کار می‌کنیم؟
‫خیلی خیلی وقته که همچین آزمایش‌هایی ‫داشتن انجام می‌شدن.
‫و وقتی آزمایش‌هایی رو می‌بینی ‫که بالأخره از ردۀ محرمانه خارج شدن،
‫کم کم برات سؤال میشه
‫که اونایی که هنوز تونستن محرمانه نگه‌شون دارن ‫چی هستن.
‫پشمام!
‫اینجا بود که شماها...؟
‫آره.
‫عجب.
‫بیا.
‫مهم‌ترین چیز، آنتن‌ـه.
‫باید سیگنال رو از نوک درخت‌ها بالاتر ببریم.
‫برای همین دفعۀ قبلی ‫گذاشتیمش روی پشت‌بوم.
‫آره، اگه بتونیم اضافاتش رو بکَنیم،
‫و به اندازۀ کافی سبکش کنیم، ‫اون کوادکوپتره می‌تونه حملش...
‫آره، آره، آره، فهمیدم.
‫می‌تونی آنتن رو هر چقدر که بخوای ببری بالا. ‫حله.
‫این بیسیمه خیلی داغون شده.
‫بیسیم مشکلی نیست.
‫اونو بسپر به من.
‫مطمئنی؟
‫پس فکر می‌کنی دیوونه‌ام.
‫فکر نمی‌کنم دیوونه‌ای.
‫چه بسا...
‫با چیزایی که تا الان اینجا دیدم،
‫تو اولین کسی هستی که حرفاش منطقیه.
‫فقط موندم که چرا سؤال به این واضحی...
‫برات پیش نیومده.
‫چه سؤالی؟
‫خب، فکر می‌کنی این مکان ‫یه آزمایش خیلی بزرگه، نه؟
‫اون‌وقت هیچ‌وقت به ذهنت خطور نکرده ‫که یه سری آدم دیگه
‫شاید توش دست داشته باشن؟
‫یعنی باید این‌طور باشه.
‫پس چطور می‌تونستن این آزمایش رو کنترل کنن؟
‫ای خدا. ‫بهت چاقو زد؟
‫آره، اخیراً جو اینجا یه کم سنگین شده.
‫حالا جفت‌تون خوبید دیگه؟
‫- خوبیم. ‫- آره.
‫جدی میگم، خوبیم.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. می‌ذارم یه کم استراحت کنید.
‫هِی... بیا بغلم.
‫هوم...
‫دلم براتون تنگ میشه.
‫دل ما هم برات تنگ میشه.
‫درهای اینجا همیشه به روت بازه.
‫می‌دونی دیگه؟
‫آره. می‌دونم.
‫درهای خونۀ لیو هم همیشه به روی شما بازه.
‫حتماً به خاطر می‌سپریم.
‫ای خدا. ببخشید.
‫اوه.
‫به این زودی داری میری؟
‫آره. باید برم ببینم برادرم...
‫یه موقع با ویکتور ‫سفینۀ فضایی‌ای چیزی نساخته باشه.
‫خب پس، بهتره زودتر بری.
‫خداحافظ.
‫گفتم شاید شما دوتا گرسنه‌تون باشه.
‫منم فکر می‌کردم کمبود غذا داریم.
‫وسط مراحل اولیۀ یه کمبودِ...
‫جزئی و موقت هستیم.
‫ولی باید قوت بگیری.
‫دانا، حالم خوبه.
‫جدی میگم، خوبم.
‫از اولش هم نباید این اتفاق می‌افتاد.
‫باید اینجا می‌بودم.
‫شرمنده.
‫خب، خیلی خوشحالم که بالأخره
‫تصمیم گرفتی عذرخواهی کنی، ‫چون این‌که یه مرد بالغ دیگه
‫از کوره در رفت و بهم چاقو زد ‫مسلماً تقصیر توئه.
‫خودت فهمیدی منظورم چیه، زبل‌خان.
‫کارِت خوب بود.
‫که بُردیش درمانگاه.
‫کارِت خوب بود.
‫سلام جولی.
‫عه، سلام.
‫نباید همیشه این‌طوری همدیگه رو ببینیم.
‫یعنی توی ایوان.
‫عه.
‫آره درسته.
‫چه خبرا؟
‫گفتی اگه یه موقع می‌خواستم صحبت کنم...
‫آره. آره، آره. حتماً.
‫آممم...
‫وقت داریم بریم قدم بزنیم؟
‫خیلی‌خب.
‫بجز اینا چیزی پیدا نکردم. پس...
‫باشه.
‫نه، مشکلی ندارن.
‫خیلی‌خب.
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫اگه غش کردم منو می‌گیری؟
‫ببخشید، شوخیِ بدی بود.
‫الان پیرهنش رو باز می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫منم...
‫خیلی‌خب.
‫یه شکاف روی قفسۀ سینه‌اش میدم. خب؟
‫شروع می‌کنیم.
‫لعنتی!
‫چیزی نیست.
‫یه عصب یا همچین چیزی رو بُریدم.
‫نه، نه، نه، نه، دست نگه دار. ‫دست نگه دار. دست نگه دار.
‫- چیزی نیست. ‫- نه، صبر کن، صبر کن، صبر کن!
‫- کِنی! ای خدا! ‫- دست نگه دارید! خب؟
‫نباید این کار رو بکنیم.
‫باید این لامصب رو می‌سوزوندیم.
‫نباید این کار رو بکنیم.
‫- دیوونه‌های تخمی! ‫- آهای! ای خدا!
‫آهای، آهای!
‫بسپرش به من. بسپرش به من.
‫کِنی؟
‫کِنی!
‫کِنی، وایستا.
‫وایستا لامصب.
‫الان واقعاً می‌خوای ول کنی بری؟
‫نباید اون جونو رو می‌آوردیم داخل.
‫مُرده. ‫چطور می‌خواد بهمون آسیب بزنه؟
‫من نگران هیولائه نیستم، کریستی!
‫نگران چیزی‌ام که زد نفله‌اش کرد.
‫کریستی، بوید با خودش یه چیزی برگردوند.
‫کِرم‌هایی داشت که زیر پوستش می‌خزیدن.
‫انتقال‌شون داد داخلِ ترسناک‌ترین چیزی که
‫تا حالا توی زندگی‌ام دیدم.
‫و حالا اون چیزِ ترسناک مُرده.
‫ولی واسه همین باید...
‫ببین، اون چیزی که بوید برگردوند...
‫برای اون جونورها مثل سم می‌مونه،
‫و الان توی خونِ اون یاروئه.
‫اگه بتونیم استخراجش کنیم ‫و ازش استفاده کنیم،
‫شاید بالأخره یه راهی ‫برای مقابله به مثل داشته باشیم.
‫یا ممکنه به محض این‌که بدنش رو باز کردی...
‫یه چیزی داخلش باشه که بکُشتت.
‫- چطور متوجه نیستی؟ ‫- باشه...
‫حاضرم این ریسک رو بکنم.
‫ببین کِنی، ‫من اینجا کارم اینه که چیزای خراب رو درست کنم.
‫این فرصتیه برای این‌که بالأخره...
‫و آره، می‌ترسم. ‫مثل سگ می‌ترسم.
‫واسه همین نیاز دارم همراهم بیای اونجا.
‫بدونِ تو نمی‌تونم.
‫توی این ماجرا با همیم. یادته؟
‫من و تو.
‫نه.
‫نه، نیستیم.
‫دیگه نه.
‫گرفتی ما رو؟
‫نه، من... ‫حرفم اینه که...
‫ببین، ببین، اشکالی نداره.
‫اشکالی نداره.
‫خوشحالم که مری اومده.
‫جداً میگم.
‫کریستی، دوستت دارم.
‫و تنها چیزی که می‌خوام ‫اینه که شاد باشی، ولی...
‫ولی نمی‌تونم برم اونجا
‫و ببینم داری کاری می‌کنی
‫که شاید به کُشتنت میده.
‫واقعاً نمی‌تونم.
‫نمی‌تونم دیگه.
‫شرمنده.
‫کریستی!
‫کریستی؟
‫نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫کریستی! کریستی!
‫حالت خوبه؟
‫اون کجاست؟
‫چی؟
‫جسد! جسدِ لامصب...
‫فرار کن.
‫نمی...
‫مریل، فرار کن!
‫دانا.
‫سلام.
‫حالت خوبه؟
‫گیاه‌ها مدام پژمرده میشن.
‫انگار دارن توی خاک مسموم رشد می‌کنن.
‫بوید تنها خواسته‌ای که همیشه داشت این بود که...
‫حامله‌ام.
‫وای، عزیزم!
‫وای، خیلی...
‫کاش وقتی الیس فهمید قراره بابا بشه
‫قیافۀ الیس رو دیده بودم.
‫هنوز بهش خبر ندادم.
‫باباش نیست؟
‫نه، معلومه که هست. ‫هوم...
‫دانا، بهم گفته بودن نمی‌تونم بچه‌دار بشم.
‫اتفاقی که الان داره می‌افته، ‫از نظر پزشکی غیرممکنه.
‫و تنها فکری که به ذهنم می‌رسه
‫اینه که شاید این مکان می‌خواد منو شکنجه بده.
‫مسخره‌ام کنه.
‫مثل اون جونورهایی که شب‌ها میان بیرون!
‫با اون طرز لبخند‌زدن‌شون.
‫شاید اینم یه جور...
‫چی شده؟
‫الان که جلوت وایستادم، به این فکر می‌کنم که
‫همۀ چیزای غیرممکنِ اینجا...
‫ما کلی چیزای باورنکردنی...
‫اینجا دیدیم.
‫جاده‌هایی که به جایی منتهی نمی‌شن.
‫هیولایی که بعد از تاریکی میان.
‫طبق صحبت‌های بوید،
‫درخت‌های شرورِ کیری‌ای هستن ‫که آدم رو توی سیاه‌چال حبس می‌کنن.
‫سؤالی نپرس.
‫حرفم اینه که...
‫ما اینجا خیلی چیزای وحشتناک...
‫و غیرممکن دیدیم.
‫پس برای همین فرض رو بر این می‌ذاریم که
‫هر چیز غیرممکنی که اینجا پیش میاد ‫چیز بَدیه.
‫ولی یه نگاه به خودت بنداز.
‫عزیزم، وسط بدترین کابوس تخمی زندگی‌ات
‫با عشق زندگی‌ات آشنا شدی.
‫قراره بچه‌ای به دنیا بیاری
‫که بهت گفته بودن ‫هیچ‌وقت نمی‌تونی به دنیا بیاریش.
‫به نظر من که چیزِ غیرممکنِ خیلی خوبیه.
‫- دانا، غیرممکنه. ‫- چی؟
‫می‌خوای همین‌جوری بشینی اینجا ‫و بگی با وجود تمام چیزایی که دیدی
‫نمی‌تونی یه معجزه رو توی مُخیله‌ات بِگُنجونی؟
‫چون معجزه دقیقاً نقطه مقابلِ کابوسه.
‫اگه اشتباه کنی چی؟
‫یه سؤال متفاوت برات دارم.
‫اگه حق با من باشه چی؟
‫برو بریم.
‫خب، اولش اون یارو بود که ‫توی انبار زیرزمینی زیر یه صخره لِه شده بود.
‫به زور توی اون کمد بزرگی که اون پشت هست ‫جا شده بود.
‫بعدش...
‫بعدش سرباز جنگ داخلی اومد،
‫و بعد یه شب، کریستوفر اومد،
‫که به راحتی میشه گفت ‫وحشتناک‌ترین چیزی بود
‫که تا حالا توی زندگی‌ام تجربه کردم.
‫صبر کن ببینم، کریستوفر؟
‫آره.
‫کسی که دفترچه خاطرات دستشه، کریستوفره.
‫اون بچه‌ای که توی پس‌زمینه‌ست رو می‌بینی؟
‫آره، ویکتوره.
‫عجب! خیلی زودتر از من متوجه شدی.
‫خیلی‌خب، پس...
‫برای تو، چیزی که می‌بینی ‫هر بار فرق داره؟
‫آره.
‫البته بجز اون نماد.
‫چطور؟ تو چی می‌بینی؟
‫من فقط بچه می‌بینم.
‫چی؟ یعنی بچه‌های کوچولو؟
‫آره.
‫آره، ولی...
‫مثل سگ وحشتناکن.
‫فکر می‌کردم دارم دیوونه میشم یا...
‫دارم مجازات میشم.
‫مجازات برای چی؟
‫خب...
‫پسرم توماس چند ماهه بود که مُرد.
‫می‌دونی...
‫عن توش!
‫خدا... خیلی متأسفم.
‫خب، ببین، خبر خوب اینه که...
‫به‌خاطر مجازات‌شدن نیست.
‫شاید اینجا کلاً یه جای بگاییه
‫که توش اتفاقات ترسناک می‌افته،
‫و هیچ توجیهی براش وجود نداره.
‫آره.
‫من دیگه میرم خونه.
‫ممنون بابت کمکی که کردی.
‫صبر کن ببینم، ‫این همون نمادیه که در موردش صحبت می‌کردی؟
‫آره، اون...
‫دفترِ ذهن آشفتۀ کریستوفره.
‫اینو دیدم.
‫جدی؟ یعنی بهت الهامی چیزی شده؟
‫نه.
‫نه، روی دیوارهای توی تونل.
‫چی گفتی؟
‫چه تونلی؟
‫چند بار باید این کار رو بکنیم؟
‫خیلی.
‫چون باید کامل انجامش بدیم.
‫باید مطمئن بشیم.
‫دارن برگ‌هاشون رو از دست میدن.
‫چی؟
‫درخت‌ها رو میگم.
‫خب؟
‫هر سال اتفاق می‌افته.
‫اینجا نه.
‫اینجا همیشه مثل قبل‌ـه.
‫عه.
‫اوهوم.
‫بَده که دارن برگ‌هاشون رو از دست میدن؟
‫اینجا وقتی اوضاع عوض میشه، ‫معمولاً چیز بَدیه.
‫خب، این تا حالا پیش نیومده بود.
‫شاید اتفاق خوبی باشه.
‫عه...
‫تقریباً تمومه.
‫- تموم. ‫- تموم شد.
‫خیلی‌خب.
‫حالا باید جناغش رو برداریم.
‫باشه.
‫چیه؟
‫خیلی‌خب، تا سه می‌شمُرم.
‫باشه.
‫سرش رو ثابت نگه دار، باشه؟
‫- اوهوم. ‫- یک، دو، سه.
‫این چه کوفتیه؟
‫چی شده؟ مشکل چیه؟
‫انسانه.
‫یعنی حداقل قبلاً بوده.
‫آناتومی‌اش دقیقاً یکسانه.
‫اینا ریه‌هاشن. ‫اینم قلبشه. کبد.
‫ولی پلاسیده شدن.
‫خشک شدن.
‫مثل این چیزایی که توی موزه می‌بینی.
‫هِی، هِی، ببین، آروم باش.
‫بیشتر برام بگو.
‫اونا باید توی خونِش باشن.
‫«خونِ من، خونِ توئه».
‫همینو بهش گفتی، درسته؟
‫درسته، درسته.
‫ولی شاید خونِ اونا با خونِ ما فرق داره.
‫- آره درسته. ‫- این جونور داخل بدنش خشکه.
‫هیچ مایعی نیست. هیچ آب میان‌بافتی‌ای نیست.
‫- هیچی نیست. ‫- ببین، ایرادی نداره.
‫چرا، ایراد داره!
‫این فرصت طلایی‌مون بود.
‫نباید بذاریم همۀ این زحمات‌مون ‫برای هیچ و پوچ بوده باشه. خب؟
‫باید یه چیزی اینجاها باشه.
‫باید یه چیزی اینجا باشه.
‫باید یه چیزی باشه.
‫گوه توش. ‫باید یه چیزی اینجا باشه.
‫- یالا! یالا! ‫- ببین، مواظب باش.
‫گوه‌مصّب!
‫گوه‌مصّبِ کیری!
‫- خیلی‌خب. ‫- کیری! کیر! کیر!
‫- گوه‌مصّبِ کیری! ‫- خیلی‌خب. بس کن! بس کن!
‫کریستی، هِی، هِی، بس کن!
‫این چیه؟ اونا چی‌ان؟
‫کیسه صفراست.
‫اون...
‫اون زردآب‌ـه. ‫(مایع صفرا)
‫زردآب‌ـه. خبر خوبیه، نه؟ ‫مایع‌ـه دیگه.
‫شاید بتونیم ازش یه استفاده‌ای بکنیم، نه؟
‫آره، شاید به‌درد بخوره.
‫شاید؟ ‫معلومه که به‌درد می‌خوره.
‫زردآب به‌درد می‌خوره.
‫زردآب به... ‫ببین، میشه یکی از اونا رو...
‫- از اون قطره‌چکان‌ها بیاری... ‫- آره.
‫که بتونیم نمونه‌برداری کنیم. ‫ببین، کارِت خوب بود.
‫عالی بودی.
‫صبر کن ببینم، منظورت چیه که کُشتش؟
‫جدی میگم. رفت بیرون و یه کاری کرد
‫و اون جونوره شروع کرد به جیغ‌کشیدن.
‫امروز صبح که رفتیم بیرون، ‫دیدیم مُرده.
‫ای خدا.
‫نباید به کسی بگی.
‫حتی به مامان و بابات.
‫چرا؟
‫نمی‌دونم. ‫بوید گفت نمی‌خواد هنوز کسی خبردار بشه،
‫و اصلاً دلم نمی‌خواد از دستم عصبانی بشه ‫پس لطفاً...
‫باشه، باشه، باشه. ‫چیزی بهش نمیگم. قول میدم.
‫ببین، این خبر خوبیه.
‫یعنی، اگه بتونیم بهشون آسیب بزنیم
‫اگه بتونیم بکُشیم‌شون...
‫امنیت آدمای اینجا خیلی بیشتر میشه.
‫می‌دونم.
‫پس چرا ناراحتی؟
‫اون خوابی که دیدم رو یادته؟
‫توی اتوبوس؟
‫آره.
‫نمی‌تونم این حس رو از سرم بیرون کنم.
‫انگار یه چیزی بوده که باید به یاد بیارم.
‫چیزی که...
‫وقتی امروز صبح اون جونوره رو دیدم ‫که روی خاک دراز کشیده بود،
‫انگار که...
‫چیزی نمونده بود یادم بیاد.
‫و من...
‫ولی تا به خودم جنبیدم، از ذهنم پرید.
‫و خب...
‫نمی‌دونم چیزی که باید یادم بیاد واقعیه
‫یا این‌که ذهنم اون‌قدر به هم ریخته که...
‫نه، نه.
‫کل این قضیه احمقانه‌ست.
‫درک می‌کنم.
‫این مکان... این مکان انگار...
‫به محض این‌که پیش خودت میگی:
‫«شاید امروز دیوونه نشدم.»
‫یه اتفاق جدید پیش میاد و انگار میگه:
‫«تازه اینو ندیدی».
‫همه‌مون دچارش می‌شیم.
‫تو که به نظر وضعیت زندگی‌ات خوبه.
‫ناموساً؟
‫پس حتماً تو خیلی وضعت داغونه.
‫ولی یه ترفندی بلدم.
‫برای وقتایی که اوضاع ‫داره بدجوری میره روی مُخم.
‫چه ترفندی؟
‫وان حموم رو پُر می‌کنم
‫و تا حدی که آب با گوش‌هام هم‌سطح باشه
‫آبش رو کم می‌کنم.
‫بعدش صداش شبیهِ
‫موقعی میشه که کنار اقیانوسی.
‫یه مدت همون‌جوری می‌شینم و نفس می‌کشم.
‫آرامش‌بخشه.
‫من توی وان نمی‌رم.
‫خب پس، نمی‌دونم چطور کمکت کنم.
‫سلام.
‫همین الان پذیرفتم که دیگه هیچ‌وقت ‫نمی‌تونم راحت باشم.
‫خوبی؟
‫آره.
‫تو خوبی؟
‫آره. خوبم.
‫یه موضوعی هست که باید بهت بگم.
‫روز مهمی بود.
‫آره واقعاً.
‫جداً فکر می‌کنی اگه اونو بهشون تزریق کنی
‫می‌میرن؟
‫راستش، روحمم خبر نداره.
‫بهترین فرصتیه که داریم.
‫اصلاً چطور می‌خوایم تستش کنیم؟
‫بهت میگم چی‌کار کنیم:
‫بذار اینو جزو مشکلات فردا حساب کنیم.
‫باید برم خونه.
‫به کریستی بگو... می‌دونی دیگه...
‫آره، خیلی‌خب.
‫آهای، کِنی.
‫ببین، اگه یه موقع نشان‌ات رو پس خواستی...
‫می‌بینمت.
‫باشه.
‫چطور پیش رفت؟
‫راستش هنوز نمی‌دونم.
‫به گمونم باید صبر کنیم و ببینیم.
‫حال خودت چطوره؟
‫یه خواب بد دیدم.
‫عه، نه.
‫چه خوابی؟
‫اون جونورِ توی زیرزمین، زنده شد و...
‫فکر کنم یه جعبۀ موزیکال بود.
‫دوستت بوید داره کابوس‌هاش رو میده به من.
‫حتماً در این مورد باهاش صحبت می‌کنم.
‫حالم خوب میشه. می‌دونی؟
‫لازم نیست نگرانم باشی.
« آوا مووی - مرجع دانلود فیلم و سریال » [ AvaMovie.in ]