‫آنچه گذشت...
‫گاهی اوقات یاد دورانی ‫که این شکلی نبودیم می‌افتم.
‫- از این حرف‌ها نزن. ‫- از کدوم حرف‌ها؟
‫واسه چی وسط جاده درخت افتاده؟
‫چطور ممکنه؟
‫هنوز تو همون جاده‌ایم.
‫وای خدایا!
‫باید راجع به اینجا...
‫و شرایطش...
‫اطلاعاتی رو باهاتون در میون بذارم.
‫- به وجود هیولاها اعتقاد دارین؟ ‫- مگان، نه!
‫ما به توافق رسیده بودیم کلانتر.
‫نباید بیای اینجا.
‫اومدم پسرم رو ببینم دانا.
‫دیشب دو سه نفر هلاک شدن.
‫ببین، سرم کمی شلوغه، ‫پس اگه کار دیگه‌ای نداری...
‫کار دیگه‌ای ندارم.
‫من با تکیه بر قوه تخیلم ‫شرکت نرم‌افزاری تأسیس کردم،
‫ولی این یکی فرق می‌کنه. ‫اول اینجا بود، بعدش نبود.
‫رو سقفش نماد خیلی عجیبی بود.
‫دنبال چی می‌گردی، هوم؟
‫گمون کنم دو برگش به هم چسبیدن.
‫وای، وای، وای.
‫ویکتوره.
‫سوار یکی از اون دو ماشین بودی؟
‫- به نظرت یعنی چی؟ ‫- خواهش می‌کنم بس کن.
‫ویکتور، هلوهات رو بردار ‫و بزن به چاک.
‫ترسناکه، ولی بی‌آزاره.
‫آخه خیلی وقته ساکن اینجاست.
‫اون چیه؟
‫درخت راه‌دوره. اینجا رو باش.
‫رو آدم‌ها هم اثر می‌کنه.
‫- واقعا؟ ‫- مشکلش از این قراره...
‫که آدم اصلا از مقصدش خبر نداره.
‫توماس که مرد، ‫بخشی از وجودم خراب شد.
‫واسه همین وانمود کردیم ‫همه‌چی روبه‌راهه،
‫ولی گمون کنم همه‌چی ‫به همون خاطر بدتر شد.
‫متأسفم.
‫حس می‌کنم بدجوری داغون شدم.
‫با همدیگه حلش می‌کنیم.
‫نگران نباش.
‫[پسره رو بکش]
‫صداشون رو می‌شنوم.
‫بهم گفته بودن این یکی آخریشونه...
‫- مامان! ‫- و بعدش همه می‌تونن برن خونه.
‫- آخ! ‫- ایتان، فرار کن!
‫نه! شما نمی‌فهمین.
‫- ناتان، خواهش می‌کنم! ‫- ناتان.
‫کاش موهبت سوگواری نصیبت می‌شد، ‫ولی نشده بوید.
‫این ملت بهت نیاز دارن.
‫خودت باید این ملت رو ‫به خونه‌شون برگردونی.
‫نه!
‫طاقت بیار.
‫تنها راه خونه رفتنمون...
‫بیدار کردن همه است.
‫- ابی، بس کن. ‫- اون اتفاق...
‫- مامان! ‫- ... تقصیر بابات نبود.
‫نه، نه!
‫تقصیر تو هم نبود. ‫تقصیر اینجا بود.
‫- بابا، خیلی شرمنده‌ام. ‫- نه، نه. آروم باش. آروم باش، نه.
‫باهات خداحافظی نمی‌کنم.
‫اون واسه چی اومده اینجا؟
‫شاید اگه کمکم کنه،
‫راحت‌تر به نتیجه برسیم.
‫کسی نباید خبردار بشه همراهمه.
‫داریم کجا می‌ریم؟
‫می‌ریم راه خونه رو پیدا کنیم.
‫نظرت چیه خودم و خودت بریم ماجراجویی؟
‫اسمش بازیش...
‫«منشأ نور چراغ‌ها کجاست؟»ـه.
‫به نظرت دکله بی‌ثمر می‌مونه؟
‫شما نگاهی به خانه اجتماعات می‌اندازین...
‫و گمون می‌کنین فقط مشروب می‌خوریم ‫و سکس می‌کنیم.
‫فراتر از این حرف‌ها بود.
‫- به سلامتی! ‫- به سلامتی.
‫اون خونه سرشار از مسرت بود.
‫به نظرم اگه واقعا به ثمر برسه، ‫متوجه می‌شی...
‫دلت بیش از حد انتظارت...
‫واسه اینجا تنگ می‌شه.
‫ایسلنده. ایول.
‫شاید اگه دستگاه رادیوییشون کار کنه،
‫بتونیم بریم.
‫من نامزد دارم.
‫یه دلم می‌گه برگردم...
‫و ببینم زنی که عاشقش شده بودم ‫منتظرم مونده.
‫اون یکی دلت چی می‌گه؟
‫می‌گه با شگفت‌انگیزترین آدمی ‫که باهاش آشنا شدم، برم ایسلند.
‫تو عشق زندگیمی.
‫هر جای دنیا هم که باشیم،
‫برام فرقی نداره، ‫آخه خونه من خودتی.
‫داره کار می‌کنه.
‫سیگنال دریافت کردیم!
‫- کجایی؟ ‫- تویی جیم؟
‫بهتر بود همسرت اونجا حفاری نمی‌کرد جیم.
‫این دیگه چه وضعشه؟
‫اومدی. باید بریم.
‫- اینجا محل خوابشونه. ‫- وای خدایا.
‫تابیتا!
‫دیگه عصبانی شده.
‫باید برین تو. ‫اون تو در امان می‌مونین.
‫من هم پشت سرتون میام.
‫آهای، آهای!
‫آهای!
« ارائه شده توسط وب سایت آوا مووی » [ AvaMovie.in ]
‫♪ وای، کجا بودی پسر چشم‌آبی عزیزم؟ ♪
‫♪ کجا بودی فرزند کم سن و سال عزیزم؟ ♪
‫♪ من تو کوه‌پایه‌های دوازده کوه مه‌آلود ‫سکندری خوردم ♪
‫♪ تو شش بزرگراه کج و کوله ‫قدم زده و خزیدم... ♪
‫♪ و تو دل هفت جنگل غم‌انگیز قدم برداشتم ♪
‫♪ جلوی ده دوازده اقیانوس خشک ایستادم ♪
‫♪ ده هزار کیلومتر تو قبرستانی قدم زدم... ♪
‫♪ و قراره کلی... ‫قراره کلی... ♪
‫♪ قراره کلی... ‫قراره کلی... ♪
‫♪ قراره کلی بارون... ♪
‫♪ بباره ♪
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و حامی مغیثی»
‫آهای؟
‫آها. خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب.
‫ای آشغال عوضی، ریدم دهنت!
‫خاک عالم بر سرم شد!
‫♪ خب، چه صدایی به گوشت خورد ‫پسر چشم‌آبی عزیزم؟ ♪
‫♪ چه صدایی به گوشت خورد ‫فرزند کم سن و سال عزیزم؟ ♪
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫ای خدا.
‫[نوشابه تگری]
‫[نوشیدنی تگری]
‫[اتوبوس‌رانی گرندرپیدز]
‫این دیگه چه مسخره‌بازی‌ایه؟
‫- بزن کنار! ‫- چی؟
‫آروم باش داداش. مشکلی نیست. ‫از مسیر دیگه‌ای اومدیم.
‫نه. ‫باید برگردیم.
‫- نباید اینجا باشیم. ‫- بشین سر جات.
‫- خواهش می‌کنم! خواهش می‌کنم! ‫- آروم باش. چیزی نیست پسر.
‫- عه، عه، عه. ‫- باید برگـ...
‫برو بتمرگ سر جات، خب؟
‫می‌شه لطفا بزنین کنار؟
‫لطفا همگی سر جاتون بشینین!
‫- بیا دیگه. آفرین. ‫- متوجه نیستین.
‫اگه برنگردیم، اتفاقات بدی رخ مـ...
‫- وای خدا. ‫- ای خدا. بزنین کنار دیگه!
‫- ♪ قراره کلی... قراره کلی... ♪ ‫- [راه‌سرا. ظرفیت تکمیل است. استخر.]
‫- ♪ قراره کلی بارون... ♪ ‫- [غذاخوری]
‫♪ بباره ♪
‫♪ وقتی پسرکی کم سن و سال بودم، ♪
‫♪ از پدرم پرسیدم: ♪
‫♪ «من چه‌کاره می‌شم؟» ♪
‫♪ «خوش‌تیپ می‌شم؟» ♪
‫♪ «ثروتمند می‌شم؟» ♪
‫♪ اون هم بهم گفت: ♪
‫♪ «که سرا، سرا» ♪
‫♪ «هرچی بشه، همون می‌شه» ♪
‫♪ «ما نمی‌تونیم آینده رو ببینیم» ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪
‫♪ حالا خودم بچه‌دار شدم ♪
‫♪ از پدرشون می‌پرسن: ♪
‫♪ من چه‌کاره می‌شم؟» ♪
‫♪ «خوشگل می‌شم؟» ♪
‫♪ «ثروتمند می‌شم؟» ♪
‫♪ من هم مهرآمیز بهشون می‌گم: ♪
‫♪ «که سرا، سرا» ♪
‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪
‫♪ ما نمی‌تونیم آینده رو ببینیم ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫«منشأ» ‫«فصل دوم، قسمت یکم: غریبه‌هایی در غربت»
‫- برد مدار رو بپوشونین! ‫- نذارین خراب بشه.
‫وسایلمون دارن نابود می‌شن. ‫همه‌چی رو جمع کنین!
‫وای، خاک بر سرم!
‫- برین عقب. ‫- بگو برن عقب.
‫از چراغ‌ها فاصله بگیرین!
‫کریستی، باید بیای اینجا.
‫- اومدم. ‫- پنجره‌ها رو بررسی کنین.
‫اینجا رو مهر و موم کنین.
‫- خیلی‌خب. بذار ببینم. ‫- آخ خدا.
‫چیزی تو چشمم فرو رفته.
‫- آره. طاقت بیار. ‫- آخ!
‫- ردیف شد؟ ‫- اون میله رو بده به من.
‫وایستا، وایستا، وایستا.
‫بگین یکی بره پشت‌بوم.
‫باید اون وینچ کوفتی رو ببندیم.
‫شبیه رادیوی ماشین می‌مونه.
‫این‌ها رو بردارین بچه‌ها. ‫این بلندگوها رو می‌گم.
‫این بلندگوها رو بردارین.
‫همه‌چی رو ببرین تو.
‫خاک عالم!
‫یکی دیگه مونده. ‫وایستا.
‫ببین می‌تونی ببندیش یا نه.
‫با چی ببندمش؟ ‫این بالا که چیزی نیست.
‫پشم‌هام.
‫دانا، بابام واسه چی اون شکلی با عجله رفت؟
‫- جولی، خواهش می‌کنم. ‫- دارم ردیفش می‌کنم.
‫دانا! دانا!
‫مشکلی پیش اومده.
‫- بچه‌ها رو ببرین طبقه بالا. ‫- چیه؟
‫- ایتان؟ بیا، بیا. ‫- ببرینشون طبقه بالا.
‫- دانا! ‫- نظرت چیه با همدیگه...
‫بریم طبقه بالا، ها؟
‫الیس، برو دنبالش! ‫برگردونش همین‌جا!
‫رفتم.
‫- دانا؟! ‫- بهش دست نزن.
‫می‌ریم تو آشپزخونه که درمانش کنیم، خب؟
‫- دانا! ‫- پنجره‌ها رو بررسی کنین...
‫و اینجا رو مهر و موم کنین.
‫- دانا! ‫- چیه؟
‫یه اتوبوس گنده دم غذاخوری پارک کرده!
‫تابیتا؟
‫این پایینی؟
‫خاک بر سرم.
‫تابیتا؟
‫جواب بده عزیزم، خواهش می‌کنم.
‫بیا.
‫- داریم کجا می‌ریم؟ ‫- هیس! نباید صحبت کنیم.
‫الان دیگه بهشون نزدیک شدیم. ‫بیدارشون می‌کنی‌ها.
‫- کی‌ها رو بیدار می‌کنم؟ ‫- هیس!
‫نه، نه، نه. ‫ویکتور، باید وایستیم.
‫باید بهم بگی جریان از چه قراره.
‫- اینجا کجاست؟ ‫- اینجا زیر شهره.
‫اینجا محل سکونت هیولاهاست. ‫اینجا محل خوابشونه.
‫ولی من راه خروجش رو بلدم.
‫پسر سفیدپوشه راهش رو نشونم داده بود.
‫کی رو می‌گی؟
‫رفته بودم تو درخته، ‫بعدش از اینجا سردرآوردم.
‫بهم گفت منتظر تو بمونم. ‫بهم مخفیگاه نشون داد.
‫ترسیدن اشکالی نداره.
‫کافیه ساکت باشیم.
‫کافیه...
‫[نیویورک] ‫[۱۹۶۴]
‫- این دیگه چیه؟ ‫- چیه؟
‫باید بجنبیم. ‫به زودی بیدار می‌شن.
‫باشه.
‫- نفس عمیق بکش، خب؟ ‫- باشه.
‫آفرین. دست نزن.
‫خیلی‌خب. ‫یک، دو... سه.
‫آخ!
‫بهش دست نزن، خب؟ ‫کارت حرف نداره.
‫خیلی‌خب. دست نزن. ‫دست نزن.
‫به همه بگو به نفعشونه ‫اگه خون‌ریزی ندارن،
‫پنجره‌های کوفتی رو مهر و موم کنن.
‫باشه.
‫- ماتیاس، شاتگان‌ها رو بردار. ‫- باشه.
‫لزومی نداره چنین کاری کنیم.
‫نداره؟
‫یه اتوبوس گنده اونجا وایستاده.
‫خدا می‌دونه چند نفر سوارش بودن ‫که روحشون هم خبر نداره...
‫چه بلایی سرشون اومده.
‫خیال کردی وقتی بهشون بگیم...
‫نمی‌تونن برن، ‫چه واکنشی نشون می‌دن؟
‫ببین.
‫امشب خیلی کار داریم.
‫بوید هم عدل همین الان رفته جنگل‌گردی.
‫اگه اوضاع خراب بشه، ‫باید آماده باشی که جاش رو پر کنی.
‫فهمیدی؟
‫الان دیگه خودت کلانتری.
‫- کریستی؟ ‫- چیه؟
‫وسایلت رو جمع کن. ‫دم غذاخوری می‌بینیمت.
‫قراره دوستان جدیدی پیدا کنیم.
‫قفله.
‫[غذاخوری]
‫لباس مسخره.
‫همه‌تون بیاین پیشم!
‫هه‌هه!
‫یوهو! یوهو!
‫وای.
‫وای، آفتاب دراومد! هه‌هه‌هه!
‫نه بابا.
‫وای. ‫رقص بارون تموم شد.
‫کافیه چشمت رو ‫از انگشتم برنداری.
‫خوبه.
‫عالیه. خیلی‌خب. ‫می‌شه دستت رو ببینم؟
‫خیلی‌خب، ضربان قلبت خوبه.
‫تب هم نداری.
‫ببینین، همه باید از اتوبوس پیاده بشن.
‫بی‌شوخی؟
‫یه دقیقه بهمون فرصت بده دیگه. ‫خواهش می‌کنم.
‫دکتری؟
‫پرستار اطفالم.
‫آها.
‫ببین.
‫ببین، اسمت چیه؟
‫الجین هستم.
‫الجین؟
‫الجین، می‌دونی اینجا کجاست؟
‫مگه خودت می‌دونی؟
‫واسه چی اون‌طوری داد می‌زدی؟
‫خواب خیلی بدی دیده بودم.
‫آهای. آهای، واسه چی ‫مسخره‌بازی درآورده بودی؟
‫- آهای. ‫- جلو نیا پسر.
‫نظرت چیه خودت جلو نیای؟ ‫من بدبخت بودم...
‫که لباسم استفراغی شد.
‫چه مرگته؟
‫ببخشید.
‫عجب عجیب‌الخلقه‌ای هستی.
‫بیا کمی به حال خودش بذاریمش، خب؟
‫عذر می‌خوام.
‫ردیفی پسر؟
‫اینجا بوی گند گرفته.
‫بی‌شعور.
‫ببین، این‌قدر اذیتش نکن دیگه.
‫می‌خوای بری بیرون؟
‫الجین؟
‫نظرت چیه تا بتونی پیاده بشی، ‫من همین‌جا پیشت بشینم؟
‫باشه؟
‫باشه.
‫[اتوبوس‌رانی گرندرپیدز]
‫[غذاخوری]
‫وای خدایا.
‫جولی! وایستا.
‫- باید بابام رو پیدا کنم. ‫- وایستا، وایستا، وایستا.
‫الیس! ‫خیلی مسخره است، مگه نه؟
‫شاید دکل جادوییمون ‫باعث شد بیان اینجا.
‫تا حالا شاهد چنین اتفاقی بودی؟
‫- بابا؟ بابا؟ ‫- نچ. همه‌شون بدبخت شدن.
‫دوستان؟ ‫همگی جمع بشین.
‫جمع بشین. ‫می‌خوام همین‌جا بمونین.
‫من اتوبوس رو تمیز می‌کنم، ‫بعدش راه می‌افتیم.
‫- سلام. سلام. ‫- سلام.
‫اِم، ببینین.
‫چند نفر قراره بیان اینجا.
‫- هوم. ‫- اِم...
‫میان کمکتون کنن، خب؟
‫غذاخوری رو باز می‌کنیم...
‫و بهتون رسیدگی می‌کنیم.
‫خیلی‌خب، ما واسه استراحت ‫توقف نکردیم، خب؟
‫فقط ممنون می‌شم اگه تی دارین، ‫بهم بدین. مرسی.
‫پشم‌هام.
‫چی شد؟
‫- کف خونه یهو... ‫- نمی‌دونم.
‫مامان کجاست؟
‫اِم... ایتان چی شد؟
‫اِم، ایتان کجاست؟
‫حالش خوبه. ‫خونه اجتماعاته.
‫بابا، مامان اون پایینه؟
‫جولی، ببین چی می‌گم.
‫باید کمک بیاری، خب؟
‫هرچی بیشتر آدم بیاری، بهتره.
‫جولی!
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. ‫بیا بغلم. بیا بغلم.
‫الان وقتشه که قوی باشی.
‫مامانت بهت نیاز داره، خب؟
‫برو کمک بیار.
‫- باشه. ‫- برو. زود باش.
‫- مطمئنین حالتون خوبه؟ ‫- آره بابا. چیزیم نیست.
‫- خیلی‌خب، اگه چیزی خواستین، ‫- الیس!
‫... صدام کنین. ‫چی شده؟
‫- مامانم گیر افتاده. ‫- وایستا ببینم. چی؟
‫داشت زیرزمینمون رو حفر می‌کرد. ‫بابام تو خونه است.
‫- باید کمکش کنیم. خواهش می‌کنیم. ‫- آروم باش، آروم باش. دم اتوبوس بمون.
‫- من ردیفش می‌کنم. ‫- مطمئنی؟
‫با اون دستت که کمک خاصی ازت برنمیاد.
‫من نوشیارم. ‫کنترل انبود مردم خوراکمه.
‫آهای ملت! مشکلی برامون پیش اومده.
‫ببینین چی می‌گم.
‫زنی تو زیرزمین اون خونه...
‫گیر افتاده. شوهرش تو خونه است.
‫بد نیست کمکمون کنین.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫باشه. من کمکتون می‌کنم.
‫- من میام. ‫- نه، نه، نه. همین‌جا بمونین.
‫نه‌خیر. همگی باید دم اتوبوس بمونین.
‫خب، زنی اونجا گیر افتاده.
‫سازمان‌های امدادی ردیفش می‌کنن.
‫وای، چقدر مهربونی.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب، ببینین. ‫شما برین.
‫ببینین. چند نفر دارن میان اینجا.
‫به همه‌تون کمک می‌کنن، خب؟
‫همه‌چی رو ردیف می‌کنن. الان...
‫- عه! عه، نه. وایستا. ‫- من هم می‌رم.
‫اگه نگران تو باشن، ‫نمی‌تونن به فکر مامانت باشن. خب؟
‫خیلی‌خب، بیا. باید اینجا باشی. ‫باهام بیا.
‫بادت باشه، مهم‌ترین نکته همینه...
‫که خونسردی همه حفظ بشه. ‫خودم می‌دونم.
‫اِم، تو با راننده اتوبوس صحبت کن، ‫من هم بقیه رو می‌برم تو.
‫- بریم. ‫- دانا.
‫مشکلاتی پیش اومده.
‫نه بابا؟ ‫راننده‌شون کجاست؟
‫سلام دوستان، شرمنده که اذیت شدین.
‫بیاین همگی بریم تو، ها؟ ‫چای دم کنیم.
‫گرم بشین.
‫به نظرم فکر خوبیه.
‫- موافقم. چای خوبه. ‫- آها. آره.
‫بفرمایین تو دوستان. بفرمایین.
‫بیاین دوستان. ‫بیاین.
‫باز هم عذر می‌خوام.
‫جیم!
‫وای، خدا رو شکر.
‫اون‌ها کی‌ان؟
‫اِم... اتوبوسمون اینجا توقف کرده.
‫- اتوبوستون؟ ‫- صدایی نمی‌شنوی؟
‫- صحبت نمی‌کنه؟ ‫- نه.
‫اِم... نه.
‫این دیگه چه وضعشه؟ ‫این پایین چیکار می‌کرد؟
‫داشت حفاری می‌کرد ‫که ببینه ته سیم‌ها به کجا می‌رسه.
‫مهم نیست.
‫اگه داشته اینجا حفاری می‌کرده،
‫اون واسه چی خراب شده؟
‫خواهش می‌کنم کمکم کنین دیگه.
‫ببین رفیق، ببین من رو. ‫ببین من رو.
‫خانمت رو از اونجا نجات می‌دیم، خب؟
‫وایستین، وایستین. ‫آروم، آروم، آروم.
‫حتما قبل ار بلند کردم آوار...
‫اطمینان حاصل کنین ‫چیز دیگه‌ای بهش تکیه نکرده باشه.
‫همین رو کم داریم ‫که از این هم خراب‌تر بشه.
‫خیلی‌خب. باشه. ردیفش می‌کنیم.
‫بیاین زود نجاتش بدیم، خب؟
‫باشه. ‫بیا. وایستا، وایستا، وایستا.
‫بیا.
‫بیا دیگه.
‫مطمئنی داریم درست می‌ریم؟
‫هیس.
‫وای نه، نه، نه. ‫ویکتور.
‫نه، باید بریم جلوتر.
‫نه، نه، نه ویکتور. ‫باید برگردیم.
‫نمی‌شه. برگشتی در کار نیست. ‫باید رد بشیم.
‫خودش گفته بود. ‫تا خوابن رد می‌شیم.
‫باید شجاع باشی. ‫جفتمون باید شجاع باشیم.
‫سارا؟
‫سارا، اون بالایی؟
‫تو که گفته بودی جامون ‫تو این درخت امنه.
‫خب، به نظر من که ‫اون‌قدرها هم امن نیست سارا.
‫سلام.
‫کسی چیزی گفت؟
‫آهای، کسی اون بالاست؟
‫واقعی‌ای؟
‫چی؟
‫واقعی‌ای؟
‫آره. ‫آره، آره، واقعی‌ام.
‫خودت چی؟ ‫خودت واقعی‌ای؟
‫اگه کمکم کنی، ‫می‌تونم کمکت کنم.
‫خیلی‌خب.
‫قول می‌دی؟
‫آره بابا. ‫هرکاری بخوای می‌کنم.
‫فقط خواهش می‌کنم ‫من رو از اینجا نجات بده.
‫باید بیای بالا.
‫چی؟
‫نه. نـ...
‫نمی‌تونم.
‫همین الان تلاش کردم.
‫وایستا.
‫عه. این دیگه... آخ!
‫چی؟
‫باید بجنبی. ‫به زودی برمی‌گردن.
‫باشه. خیلی‌خب. ‫اِم، خیلی‌خب.
‫سلام.
‫به نظرت عصبانیش کردیم؟
‫چی رو عصبانی کردیم؟
‫اون‌جوری که یهو طوفان شد و...
‫لامپ‌ها دونه‌دونه ترکیدن،
‫انگار باعث شدیم موجودی عصبانی بشه.
‫الان برنامه چیه؟
‫خب...
‫از اونجا که فقط یه رول برام مونده،
‫برنامه‌ام اینه که چِت کنم.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫بیا. این رو پیدا کردم.
‫چقدر خرده شیشه اینجاست.
‫مواظب باش.
‫به نظرت چرا شکسته؟
‫ترسناک بودها.
‫خیلی ترسناک بود.
‫به نظرت بقیه هم به زودی برمی‌گردن؟
‫تو از چیزی نترس. ‫خودم مواظبت هستم.
‫من که نمی‌ترسم.
‫حالا... شاید یه خرده ترسیده باشم.
‫بعضی بخش‌های ماجراجویی ترسناکه دیگه.
‫وقتی هم که به آخرش می‌رسه،
‫اون‌موقع حتی ترسناک‌تر می‌شه.
‫پس امشب باید همین‌جا بخوابیم؟
‫جهنم و ضرر.
‫واسه چی رفتی بیرون؟
‫ولم کن تو رو خدا.
‫برگرد داخل.
‫چرا؟
‫چون...
‫چه بدونم بچه جان. ‫هر کاری عشقته بکن.
‫خبر داری سیگار برات ضرر داره دیگه؟
‫از اون مدل‌ سیگارها نیست.
‫تو مشکلت چیه؟
‫خودم هم نمی‌دونم.
‫یعنی...
‫شاید چون یک هفته‌ی اخیر...
‫خیال می‌کردم واقعا می‌شه ‫از این خراب‌شده زد بیرون.
‫تا اینکه نقشه‌مون جلوی چشم ‫خودمون با خاک یکی شد.
‫واقعا هم با خاک یکی شد.
‫که چی؟ دوباره امتحان می‌کنیم.
‫آره.
‫دوباره امتحان می‌کنیم بچه جان.
‫شاید باید کار دیگه‌ای رو امتحان کنیم.
‫کرومینوکل هر موقع شکست می‌خورد، ‫همیشه راهی...
‫کرومینوکل دیگه چه آشغالیه؟
‫- اِم... ‫- نگو، برام مهم نیست.
‫تو رفیق ویکتوری دیگه؟
‫می‌دونی اتاقش کدومه؟
‫چطور؟
‫خیلی‌خب. هیس...
‫اینجا رو ببین.
‫بیا بریم، بیا بریم.
‫بیا بریم، تو رو خدا بیا بریم.
‫وای خدا.
‫یا خدا.
‫- ویکتور. ‫- هیس...
‫چی شد؟
‫- نرو ویکتور. ‫- بیا.
‫ویکتور، ویکتور، ویکتور.
‫ویکتور، ویکتور.
‫ویکتور، کدوم طرفی بریم؟
‫ویکتور.
‫نمی‌دونم. خیلی ترسیدم.
‫چی؟
‫مسیری که گفته بود برم این سمتی نبود.
‫چی؟
‫نه، نه، نه. ویکتور، ویکتور...
‫آهای، گوش کن چی می‌گم ویکتور.
‫من رو ببین. من رو ببین.
‫ببین.
‫می‌دونم ترسیدی. ‫من هم ترسیدم.
‫ولی باید تن لشمون رو تکون بدیم، خب؟
‫خواهش می‌کنم. آره، آره، آره، آره.
‫با همدیگه می‌ریم بیرون، خب؟
‫چیزی نیست، بیا بریم. ‫خواهش کردم ویکتور.
‫بیا بریم ویکتور. ‫لطفا، لطفا، لطفا.
‫بیا بریم.
‫از این طرف بریم.
‫اگه اینجا نباشه پس کجاست؟
‫این کارت درست نیست‌ها.
‫ویکتور خوشش نمیاد.
‫خب، بذار بهت بگم قضیه از چه قراره بچه جان.
‫ویکتور... احتمالا افتاده مرده، خب؟
‫معذرت می‌خوام.
‫نباید چنین حرفی می‌زدم.
‫اشکال نداره.
‫آخه اشتباه هم گفتی، ‫چون حالش خوبه.
‫الان هر جا که باشه، ‫داره وظیفه خودش رو انجام می‌ده.
‫جدی؟ وظیفه خودش از چی؟
‫از ماجراجویی‌مون.
‫جان؟ چی‌چی؟
‫کل این ماجرا همینه دیگه. ‫ماجراجوییه.
‫همه هم وظیفه‌ای دارن، حتی خودت.
‫چرا انقدر درگیر ویکتور شدی؟
‫چون...
‫خیلی‌خب، ببین.
‫بین خودمون بمونه، باشه؟
‫اخیرا شاهد کلی اتفاقات تخمی بودم.
‫خیلی فحش می‌دی‌ها.
‫بیا اینجا ببینم. ‫لب کلام اینکه...
‫هر موقع چیز عجیبی می‌بینم، ‫این میاد جلوی چشمم.
‫این نماد رو می‌گم.
‫خب؟
‫ولی من این رو نکشیدم، ‫اتفاقی پیداش کردم.
‫یعنی مامان کنی برام چای آورد و بعد...
‫حالا بگذریم، ببین.
‫لب کلام اینکه این دفتره قدیمیه، خب؟
‫کسی که صاحب این دفتر بوده ‫همون نماد عجیبی رو کشیده،
‫که من چندین و چند بار...
‫جلوی چشم خودم دیدمش.
‫کلی این دفتر رو بررسی کردم، ‫تا اینکه یک شب...
‫متوجه شدم دو صفحه‌اش به همدیگه چسبیده.
‫بین این دو صفحه یه...
‫پولاروید قدیمی بود.
‫- پولاروید دیگه چیه؟ ‫- چقدر سوال تخمی می‌پرسی...
‫ببخشید. یعنی عکس. ‫یه نوع عکس کوچیکه.
‫مگه نمی‌دونی پولاروید چیه؟ ‫اذیتم نکن.
‫ببین، این رو می‌گم. می‌بینیش؟
‫توش چی می‌بینی؟
‫دفتره دستشه.
‫آره.
‫حالا این چیه؟
‫این هم ظرف غذای ویکتوره.
‫آره، ولی فقط ظرف غذاش نیست.
‫این یارو هم خود ویکتوره.
‫- جدا؟ ‫- آره.
‫اگر هم زمان این یارو توی این شهر بوده...
‫پس می‌دونه معنی این نماد چیه.
‫زدی تو خال.
‫برای همین اومدم توی اتاقش.
‫- حالا فهمیدی؟ ‫- خب...
‫نمادها خیلی مهمن...
‫مخصوصا توی ماجراجویی.
‫جدی؟
‫ولی آدم باید بفهمه...
‫نماد خوبیه یا نماد بدیه.
‫منظورت چیه؟
‫منظورت از «نماد بد» چیه؟
‫بعضی نمادها آدم رو وادار به ‫انجام کارهای بد می‌کنن.
‫عجب بچه عجیب‌الخلقه‌ای هستی تو.
‫خیلی‌خب، پله آخری بلنده.
‫آفرین.
‫آدم رو تیکه‌تیکه می‌کنن.
‫الان هم می‌ریم جلوی اتوبوس، باشه؟
‫همیشه هم ادامه پیدا می‌کنه.
‫لب کلام اینکه فقط آدم رو نمی‌کشن.
‫وایستا، تند نرو.
‫یعنی... تو پاک خل شدی؟
‫می‌دونم حرف‌هام عجیبه،
‫اصلا هم دلیلی نداره که بخوای...
‫حرفم رو باور کنی.
‫ولی اگه بخوای دوباره سوارشون کنی،
‫بخواین از این شهر برین، ‫اگه موقع تاریکی...
‫- توی محیط بسته نباشین... ‫- من دیگه حوصله ندارم.
‫- ببخشیدها. چی کار می‌کنی؟ ‫- خواهش می‌کنم.
‫جدی می‌گم.
‫نباید سوار اتوبوس بشین.
‫از سر راهم بکش کنار.
‫نمی‌ذارم برین.
‫چیزی زیرشه.
‫انگار زیرش...
‫انگار زیرش محفظه کوچیکیه.
‫- بلندش می‌کنیم، حاضرین؟ ‫- آره. یک، دو...
‫ای وای!
‫الجین، حالت خوبه؟
‫عه، سرم کمی گیج می‌ره.
‫خیلی‌خب. می‌خوای بریم داخل؟
‫می‌خوای آب بخوری؟
‫کمکت می‌کنم.
‫آروم می‌ریم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آخ، وای.
‫خوبی؟ گندش بزنن. ‫گندش بزنن.
‫الجین.
‫یکی بیاد کمک کنه!
‫ساختمون که خودش خراب نمی‌شه!
‫- جیم. ‫- وایستین. چیزی نمونده.
‫آهای، کمک کنین.
‫- چی شد؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- یهو تشنج کرد. ‫- خیلی‌خب. آروم، آروم.
‫الجین، این رو می‌ذارم زیر سرت.
‫گندت بزنن!
‫کمکم کنین برگردونمش.
‫یک، دو، سه.
‫توی اتوبوس هم حالش خوب نبود. ‫هوشیار بمون الجین.
‫چیزی نیست. ‫حالت خوب می‌شه.
‫از اون داخل بیا بیرون. ‫زود باش جیم.
‫این تیره رو باید بکشم بیرون.
‫حالت خوب می‌شه. نفس بکش.
‫همینه، آفرین.
‫بیاین بریم، بدوین!
‫بدوین!
‫- جیم! ‫- من نمیام.
‫[اتوبوس‌رانی گرندرپیدز]
‫جولی.
‫- بابا! ‫- جولی!
‫- بابا! ‫- نرو جولی. مواظب باش.
‫- وایستا! ‫- بابا، صدام رو می‌شنوی؟
‫جیم!
‫- بابا. ‫- جیم.
‫بابا، اون پایینی؟
‫اگه کسی پایینه...
‫- بابا! ‫- جیم!
‫بابا! بابا، صدام رو می‌شنوی؟
‫بابا!
‫جیم، صدام رو می‌شنوی؟
‫آهای! بابا، بابا!
‫- جیم! ‫- طاقت بیار بابا، باشه؟
‫بابا، اگه صدامون رو می‌شنوی ‫خواهشا طاقت بیار.
‫- بابا، می‌شنوی؟ ‫- طاقت بیار، خب؟
‫بابا! بابا، تو رو خدا صحبت کن.
‫- بابا، بابا! ‫- جولی.
‫- بابا، صدام رو می‌شنوی؟
‫جولی.
‫- بابا! ‫- جولی.
‫اونجاست.
‫- بابا، من اینجام. ‫- جولی.
‫الان میاریمت بیرون جیم، خب؟
‫کس دیگه‌ای هم پیشته؟
‫بهتره عجله کنین.
‫- اونجا هم هستن. ‫- تام!
‫چیزی نیست بابا.
‫تام، کسی پیش تو نیست؟
‫آروم. آروم بلندش کن.
‫پسره که ژاکت تنش بود... ‫تکون نمی‌خوره.
‫نفس می‌کشه؟
‫مشخص نیست.
‫بابا، گوش کن چی می‌گم. ‫الان میاریمت بیرون.
‫- فقط... ‫- مواظب باش.
‫ازت می‌خوام پیش دانا بمونی.
‫به حرفش گوش کن و کنارش بمون.
‫میاریمت بیرون بابا، خب؟
‫فقط... باید یه کاری بکنیم!
‫- جیم، میاریمت بیرون. ‫- یکی رو پیدا کردم!
‫دیگه کی اون پایینه؟
‫- زنده‌ست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- حالت خوبه پسر؟ ‫- آره.
‫- آره، حالش خوبه. ‫- بیاریدش اینجا.
‫ اومدم. ‫- آروم باش، وایستا.
‫عه، عه، عه.
‫- کریستی، داریش؟ ‫- آره.
‫- خیلی‌خب. ‫- وای خدا.
‫- دارمت، دارمت. ‫- نگهم دار. آره، خوبه.
‫- کس دیگه‌ای نیست. ‫- عه، عه!
‫حواستون باشه بچه‌ها! بیاین.
‫- آروم، آروم. ‫- عه، عه!
‫- گرفتیش؟ خیلی‌خب. ‫- آروم بیارش.
‫- حل شد. ‫- خیلی‌خب کریستی.
‫- ببین حالش چطوره. ‫- چیزیت نشد.
‫- عه، عه! بشین اینجا. ‫- می‌خوام بشینم.
‫شما رو هم میاریم بیرون، خب؟
‫- جایی که دست می‌زنم درد می‌گیره؟ ‫- نه.
‫- کمرت هم درد نمی‌کنه؟ نه؟ ‫- نه. نه.
‫این دیگه چیه؟
‫نترس ویکتور.
‫نترس. نترس.
‫نباید روش نور می‌نداختی.
‫- باشه. ‫- باید بریم.
‫وایستا. این آب از کجا میاد؟
‫دارن بیدار می‌شن.
‫چی؟
‫وای خدا. وای خدا. وای خدا!
‫ویکتور، ویکتور، ویکتور.
‫نه، نه، نه! تونل اینجاست.
‫لطفا ازش برو بالا. بدو، بدو، بدو!
‫بدو، بدو، بدو. ‫بدو، بدو، بدو!
‫بالا رو ببین، آفرین. ‫تار نمی‌بینی؟
‫بیناییت مشکل نداره؟ نه؟
‫- نه. ‫- خوبی؟
‫دستم رو بگیر، محکم بگیر. آفرین.
‫بهتر شدی؟ حالت چطوره؟
‫حالت خوبه؟
‫- بیا آب بخور. ‫- پیشش بمون.
‫وایستا، کجا می‌ری؟
‫باید از توی اتوبوس یه چیزی بیارم.
‫آروم باش.
‫خیلی‌خب.
‫چیزی نیست.
‫چی شد؟
‫چی؟
‫بابا.
‫هوا داره تاریک می‌شه. ‫گفته بودی قایق رو بزنیم به آب.
‫همچنان حالت خوبه؟
‫آره.
‫عالیم.
‫برو.
‫خیلی‌خب ویکتور. برو، برو، برو.
‫بدو، بدو، بدو ویکتور. بدو!
‫ویکتور.
‫ویکتور، ویکتور، کدوم طرفی بریم؟
‫نمی‌دونم.
‫کدوم طرفیه ویکتور؟ ‫کدوم طرفیه؟
‫باید... باید بریم.
‫از این طرف بریم.
‫خیلی‌خب مسافران عزیز، ‫سوار اتوبوس بشین.
‫نمی‌شه، چند نفر زیر آوار موندن.
‫می‌دونم، باید اورژانس بفرستیم.
‫به شهر بعدی که رسیدیم ‫براشون کمک خبر می‌کنیم.
‫راه بیفتین!
‫ماتیاس، حواست بهش باشه.
‫- باشه، دارمش. ‫- خیلی‌خب، دوباره بلند کنیم.
‫آهای. اینجا رو خالی کنین.
‫خیلی‌خب. بلندش کنیم.
‫آره.
‫این رو هل بده و کمکم کن.
‫- خوبه، بلند شد. ‫- مواظب باشین.
‫آخ! وای، وایستین. وایستین. ‫وایستین، کاری نکنین.
‫وایستین، وایستین. کاری نکنین بچه‌ها!
‫- کاری نکنین. ‫- همه وایستن!
‫دیگه... چیزی رو حرکت ندین.
‫هر چیزی که اینجاست، ‫به سطح دیگه‌ای تکیه داده.
‫اگه با عجله تکونش بدین،
‫کل آوار فرو می‌ریزه.
‫جیم، وقت نداریم ظرافت به خرج بدیم.
‫آره. نمی‌شه که کاری نکنیم.
‫برای زنده بیرون آوردن ما سه نفر،
‫باید آروم بلندش کنین.
‫باید هم درست بلندش کنین.
‫بابا، الانه که خورشید غروب کنه.
‫می‌دونم.
‫برای همین باید ما رو تنها بذارین.
‫چی؟ نه. نه، نه، نه. ‫چنین کاری نمی‌کنیم.
‫- نمی‌کنیم. ‫- چرا، چرا.
‫اگه الان قبل رفتن روشون رو بپوشونیم،
‫ممکنه متوجه نشن این پایین کسی هست.
‫حداقل باید طلسمی بهشون بدیم.
‫فایده‌ای نداره.
‫نمی‌شه که طلسم رو دور گردن انداخت.
‫باید توی محیط بسته‌ای باشی.
‫چه ماشین، چه خونه. ‫اون پایین محیطش بسته نیست.
‫گوش کن جولی.
‫قبل اینکه بوید اون طلسم‌ها رو پیدا کنه،
‫من یه سال اینجا جون سالم به در بردم.
‫اگه سر و صدایی نکنن،
‫احتمالش زیاده که بتونیم...
‫امان از دست شما!
‫گندت بزنن. کنی!
‫اومدم. می‌شه برین از غذاخوری ‫چند تا برزنت بردارین؟
‫باشه، می‌رم.
‫خیلی‌خب، همه سوار بشن.
‫راه میفتیم. بیاین بریم.
‫وایستا ببینم!
‫اتوبوس کوفتی رو خاموش کن.
‫تو یکی نزدیکمون نشو.
‫خبر داری با این کارت ‫همه رو به کشتن می‌دی دیگه؟
‫اگه می‌خواین بمونین، ‫باید وقتی خدمات اورژانسی رسید،
‫با خودشون هماهنگ کنین.
‫خدمات اورژانسی در کار نیست.
‫اگه موقع غروب همچنان بیرون باشین،
‫خودت و تمام کسایی که سوار ‫این تله مرگ هستین، می‌میرین.
‫چی داره می‌گه واسه خودش؟
‫فقط یه بار بهتون هشدار می‌دم.
‫جای هیچ‌کدومتون امن نیست.
‫بعد غروب خورشید تازه می‌فهمین،
‫اوضاع چقدر قراره ترسناک باشه.
‫اگر هم اون‌موقع بیرون باشین، ‫تک‌تکتون می‌میرین.
‫اگه توضیحات بیشتر خواستین،
‫وقتی شرایط آروم شد، ‫می‌تونم سوالاتتون رو جواب بدم.
‫ولی اگه می‌خواین زنده بمونین،
‫باید تا اون‌موقع تن لشتون رو ‫ببرین توی غذاخوری.
‫همه سوار بشن بابا.
‫یعنی چی که همه قراره بمیرن؟
‫آروم باشین. ‫یه لحظه آروم باشین.
‫- ریدم به مغزتون! ‫- خونسردیتون رو حفظ کنین.
‫آروم باشین تا...
‫انتظار دارین باور کنیم؟
‫آروم باشین.
‫- من باید برم شهرمون... ‫- متوجه نیستین!
‫اتوبوس رو روشن کنین. اتوبوس رو...
‫نکن دانا!
‫وای، وای، وای. ‫این چه کاری بود؟
‫- نکن! ‫- وایستین!
‫- وای خدا. ‫- فاطمه، برگرد اینجا ببینم.
‫نمی‌شه که بیرون ولشون کنیم!
‫آهای، برگردین!
‫- فاطمه. ‫- فاطمه!
‫- بسه! ‫- فاطمه!
‫فورا برین توی غذاخوری.
‫برین داخل، برین داخل.
‫می‌گم برین داخل!
‫- جولی. ‫- بابا. بابا، من اینجام.
‫عه...
‫صدای... شلیک بود؟
‫آره. می‌خواستن...
‫همه رو ببرن توی غذاخوری.
‫جولی، این پایین... ‫گودالی پیدا کردم.
‫یه جور فضاییه که زیر زیرزمینه.
‫چی؟
‫موقع جمع کردن مخروبه‌ها پیداش کردم.
‫اگه مامانت رفته باشه اونجا،
‫یعنی حالش خوبه.
‫شنیدی چی گفتم؟
‫پس اگه منتظرش بمونی تا برگرده،
‫مشکلی براتون پیش نمیاد.
‫- تو رو هم میاریم بیرون بابا. ‫- می‌دونم قربونت برم. می‌دونم.
‫سعی کن قوی باشی، خب؟
‫جولی، جولی. ‫هوا داره تاریک می‌شه.
‫- باید بریم داخل. ‫- نه.
‫راست می‌گه.
‫هر چقدر بیشتر بمونی اونجا،
‫احتمالش بیشتر می‌شه که ‫بفهمن ما این پایین هستیم.
‫بیا بریم.
‫باید بریم.
‫چیزی نمی‌شه قربونت برم.
‫دوستت دارم.
‫من هم دوستت دارم.
‫بلند شو. بیا بریم.
‫شما دو نفر هم بیاین. ‫حرفم رو گوش کنین.
‫باید بریم داخل. زود باشین. ‫می‌شه بیای؟
‫زود باشین. برین داخل، داخل!
‫اومدم.
‫موفق شدی.
‫چی...
‫شک داشتم موفق بشی.
‫مسیرش خیلی طولانی بود.
‫زیاد وقت نداریم.
‫اون که دستته تفنگه؟
‫آره.
‫عه...
‫بینایی‌ام مثل قبل خوب نیست.
‫چه خوب که تفنگ همراهت داری.
‫این‌جوری دردسرش کمتره.
‫دردسر چی کمتره؟
‫ازت می‌خوام من رو بکشی.
« آوا مووی - مرجع دانلود فیلم و سریال » [ AvaMovie.in ]