‫- ده ثانیه مونده. ‫- باشه.
‫ما عاشق «اخبار محلی» هستیم.
‫زودتر میایم سر کار که بتونیم ببینیمش.
‫بعد از موندن تو ترافیکی که دل ‫آدم می‌خواد آینۀ ماشین‌ دیگران رو...
‫با آچار داغون کنه، دیدن اخبار آرامش‌بخشه.
‫در حالی که شاخص گرما به 40 درجه...
‫نزدیک می‌شود، فیلادلفیا همچنان...
‫از دمای 35 درجۀ سانتی‌گراد رنج می‌برد.
‫من یه زن متأهل و مسیحی هستم...
‫شوهرم و زندگیم رو هم دوست دارم.
‫ولی جیم گاردنر یه جذابیت خاصی داره.
‫اون بیان بدون لهجه‌اش.
‫همچین چیزی ندیده بودیم...
‫حمایت و قدردانی از خبررسانی محلی...
‫خیلی مهمه، خب؟ ‫هدف پنهانی‌ای درکار نیست.
‫این‌... خبرهای بسیار مهم از اتفاقات واقعی...
‫توی خیابون‌های شهره.
‫هیچ‌کس دلش نمی‌خواد ‫اون سگ تو ترافیک گیر کنه.
‫آره، جیم.
‫از اخبار خوشم میاد، ‫چون زمانیه که می‌تونم...
‫هر چی دلم می‌خواد بگم و ‫هیچ‌کس هم هیچ سؤالی نمی‌پرسه.
‫امروز رو می‌رم مرخصی. ‫با دوست‌هام می‌رم ماهی‌گیری.
‫به هر حال، دستمال توالت تو ‌‌کمده.
‫یه بار جیم گاردنر رو تو رستوران دیدم.
‫نمی‌دونین به چه زیبایی غذا سفارش داد.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫«کاری از بـهـادر» ‫«Bahador_Sub@»
‫♪ با داداش‌هام میام تو شهر و می‌زنم بیرون ♪
‫♪ هنوز با این هرزه‌ها دیوونه‌بازی درمیاریم ♪
‫♪ ما کاردرست‌ها هستیم و اون‌ها بچه بدها ♪
‫- طارق، خدای من. این... ‫- فقط یه نمونه‌ست.
‫خیلی خوبه. ‫دیشب ضبطش کردی؟
‫آره، آره. تو 15 دقیقه.
‫- چیزی نیست. آره. خیلی سریع. ‫- وای.
‫طارق بیشتر از 10 ساله که دوست‌پسرمه...
‫و از دوران دبیرستان موسیقی کار می‌کنه.
‫معلومه که خیلی خیلی کارش خوبه.
‫همۀ کلیپ‎های «تیک‌تاک»ـش همه‌گیر می‌شن...
‫که این روزها نشونۀ موسیقیدان‌های واقعیه.
‫امشب دیر میام خونه، چون برنامه دارم.
‫بلیط‌های کل سالن فروش رفته.
‫- نه بابا. ‫- آره.
‫- وای خدای من! ‫- آره.
‫- خیلی بهت افتخار می‌کنم! ‫- ممنون.
‫- شاید بتونم بیام. ‫- اوه، نه، نه، نه.
‫نمی‌شه بیای، چون درمورد ‫تعداد جمعیت خیلی سخت‌گیرن.
‫15 نفر ظرفیت داره.
‫پس اگه تو بیای، می‌شه 16...
‫و جمعیت بیش از حد مشکل ایمنی درست می‌کنه، ‫واسه همین برنامه رو تعطیل می‌کنن.
‫ولی میخوای شب شام رو باهم بخوریم؟
‫تقریباً ساعت 10 میام خونه. ‫غذای دریایی کارائیبی برات میارم.
‫- غذای مورد علاقه‌مه. ‫- می‌دونم. می‌دونم.
‫- مورد علاقه‌مه! باشه. ‫- می‌دونم. آره.
‫- باشه. خیلی خب. ‫- باشه، عزیزم.
‫صندلی رو چقدر آوردی جلو!
‫- می‌دونی که قدم کوتاهه. ‫- لعنتی. باشه.
‫خیلی خب، عزیزم. ‫من دیگه باید برم.
‫مثل چی گرسنه‌مه، ‫ولی همین گرسنگی...
‫باعث می‌شه که یه حرکتی کنم، ‫باید یه چیزی بخورم.
‫باشه. خب، می‌خوای ‫ساندویچ صبحونۀ من رو بخوری؟
‫- ها؟ ‫- آره. من تو مدرسه یه چیزی می‌گیرم.
‫- مطمئنی، عزیزم؟ ‫- آره. داخل یه چیزی می‌خورم.
‫- خیلی ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫آره.
‫ببین، دیشب نتونستیم ‫در این مورد صحبت کنیم...
‫چون داشتی آهنگ می‌ساختی، ولی...
‫اجاره‌مون داره بیشتر می‌شه، پس حسابِ ‫دخل و خرج‌مون رو دوباره انجام بدیم.
‫- اوهوم. ‫- اون...
‫جدول مخارج رو زدم به یخچال.
‫- اوهوم. آره. بهش می‌رسم. ‫- باشه.
‫آره، ولی نظر من این بود که...
‫زودتر بهش برسی چون اسم من تو اجاره‌نامه‌ست...
‫و قبلاً هم یه بار اجاره رو دیر دادیم.
‫حواسم هست، عزیزم. ‫ولی می‌شه بعداً در‌‌مور‌‌دش صحبت کنیم؟
‫هنوز ساعت 8 صبح هم نشده و می‌دونی...
‫که من 12 صبح زودتر از خواب بیدار نمی‌شم.
‫آره. ولی به‌نظرت می‌تونی ‫فقط یه نگاهی بهش بندازی؟
‫بهش می‌رسم. ‫قول می‌دم، عزیزم.
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫- خیلی خب. دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫- واسه ساندویچ ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫ملینا، چی شده؟
‫نمی‌خوام توی راهرو راه برم، خانم جنین.
‫ترسناکه.
‫نمی‎خوام بیام مدرسه.
‫چی... آهای، آقای جانسون.
‫این چراغ‌ها چند هفته‌‌ست روشن و خاموش می‌شن.
‫نمی‌خواین کار‌‎ی‌‌شون کنین؟
‫دیگه بچه‌‌ها اصلاً نمی‌خوان بیان مدرسه.
‫یه مقام بالاتر از من باید تصمیم بگیره، جنین.
‫بیشتر کارهای الکتریکی رو با یه سیستم موقت...
‫که از سال 92 تا الان داشتم، راه می‌‎ندازم.
‫واسه این، باید منتظر برق‌کار بشیم.
‫- ولی... ‫- می‌رم ماهی‌‌گیری.
‫بهش می‌رسم.
‫نگران نباش، ملینا.
‫من واقعاً بهش رسیدگی می‌کنم...
‫برعکس سرایدارها و دوست‌پسرها.
‫ها؟
‫فقط... بیا.
‫این برانزینو مال کیه؟
‫این ماهی واسه گذاشتن تو یه یخچال...
‫- که مشترک استفاده می‌شه بوش خیلی تنده. ‫- بهش دست نزن.
‫می‌خوام امشب خونۀ دخترعموم؛ «اَنِت» درستش کنم.
‫فکر می‌کنه بهترین آشپز خونواده‌ست.
‫به یه روش غیر تهدید‌آمیز حالش رو می‌گیرم.
‫می‌خوام یه کاری کنم ازش خوشگل‌تر هم باشم.
‫بچه‌‌ها، چند هفته‌ست که چراغ‌های ‫راهروی پشتی خاموش‌ان.
‫- مرسی خبر دادی. ‫- این چیه پوشیدی؟
‫و ما باید یه کاری‌ بکنیم. باشه؟
‫ملینا که تو کلاس توئه...
‫صبح می‌ترسید بیاد مدرسه.
‫می‌گفت راهرو مثل فیلم «درخشش» شده...
‫و من اصلاً نمی‌فهمم که ‫چه‌جوری این رو می‌دونه.
‫- ملینا عاشق «درخشش»ـه. ‫- فیلم کلاسیکیه.
‫این درست نیست، خب؟ ‫و با آقای جانسون هم صحبت کردم...
‫گفت هیچ کاری از دستش برنمیاد.
‫می‌خوای ما چی کار کنیم؟
‫نباید سخت باشه. فقط ‫باید چند تا لامپ جدید بندازیم.
‫جنین، فقط نگران چیزهایی ‫باش که می‌شه کنترل‌شون کرد.
‫دقیقاً. تو همچین روز گرمی‌...
‫فقط کار اصلی خودمون رو می‌تونیم انجام بدیم.
‫دقیقاً همینه! چرا هوای فِوریه...
‫از سوراخ کون شیطون هم داغ‌تر شده؟
‫تغییرات آب و هوایی.
‫داریم وسط اثرات فاجعه‌بار اون زندگی می‌کنیم.
‫لایۀ منجمد دائمی ‌در روسیه...
‫بچه خرخون.
‫ایوا، می‌شه یکی از شهرداری بیاد...
‫و چراغ‌های راهروی پشتی رو چک کنه؟
‫نه، دختر. مگه من حلّال مشکلات بچه‌هام؟
‫من قدرت کافی برای دستکاری...
‫مسائل داخلی شهرداری رو ندارم.
‫احتمالاً تابستون میان.
‫- تابستون؟ ‫- چه بدشانسی‌ای.
‫لقمۀ تخم مرغ می‌خوای؟
‫نه، وقت غذا خوردن ندارم.
‫لقمۀ تخمه مرغه. ‫فقط باید گذاشت‌شون تو مایکروویو.
‫من نمی‌تونم همچین چیزی رو قبول کنم.
‫می‌دونین، اون‌ها صورت ‫اون بچه‌‌ها رو نمی‌بینن.
‫انگار اومده بودن تونل وحشت شهربازی...
‫که خیلی هم جای ترسناکیه.
‫حالا بقیه هر چقدر می‌خوان بگن ترسناک نیست.
‫خب، روزهای هفته رو مرور کردیم. حالا ما...
‫خیلی خب، عزیزم، بشین.
‫ام... ساعت 9ـه.
‫خودشه.
‫مدرسه زودتر از 9 شروع... می‌شه.
‫ببین، می‌دونم تو جایگزین موقتی...
‫ولی این بچه‌‌ها باید تا قبل ‫ساعت 8 سر صندلی‌هاشون باشن.
‫- مقررات مدرسه‌ست. ‫- فهمیدم.
‫تو دو هفتۀ گذشته ششمین باره ‫که اون بچه دیر کرده.
‫به‌نظر فقط یه قطرۀ کوچیک از سطل‌ـه، ولی بعد...
‫اون سطل پر می‌شه و همه چی خیس می‌شه. ‫(شرایط سخت می‌شه.)
‫ما که نمی‌خوایم خیس بشیم، می‌خوایم؟
‫شما هم دارین این رو می‌بینین، نه؟!
‫هی، خانم هاوارد، ‫می‌شه راهنمایی‌م کنین؟
‫می‌خواستم از جنین بپرسم، ‫ولی به‌نظر سرش شلوغه.
‫- البته. بیا داخل. ‫- ممنون.
‫- باشه. ‫- بشین.
‫آره. آره.
‫خب یکی از شاگردهام دیر میاد...
‫دقیق بگم ساعت 9 میاد... ‫تقریباً از یه هفته هم بیشتر شده.
‫با پدر یا مادرش صحبت کردی؟
‫نه. نه. من معلم موقتی‌ام. نمی‌خوام...
‫با پدر و مادرها درگیر بشم. ‫غیر ضروریه.
‫عزیزم، نیومدیم دورهمی که.
‫تو معلم بچه‌شون هستی.
‫- کدوم یکی از بچه‌هاست؟ ‫- ویلیامز.
‫جوئل ویلیامز.
‫خب. خانواده‌شون رو می‌شناسم.
‫گوش کن، باید برم سالن ورزش دنبال شاگردهام...
‫پس چطوره تو وقت آزادم بیای پیشم...
‫که می‌شه زمان درست کردن ناخن‌هام، زمان ناهار.
‫می‌خواستم تو ماشینم غذا بخورم. ‫از خونه ساندویچ آوردم.
‫باشه. خب ساندویچ نِیسانی‌ت رو هم با خودت بیار.
‫معلم‌های قدیمی‌تر عادت کردن تسلیم بشن...
‫ولی من جوون، باهوش و چالاک هستم...
‫و جای نردبون رو هم ‌می‌دو‌‌نم.
‫یادم رفته بود از نردبون می‌ترسم.
‫صدای شکمم بود.
‫خیلی خب.
‫اوه، اینجا رو نگاه.
‫فقط یه سیم قطع بود.
‫وای!
‫وای خدا. ‫می‌شه یکی کمکم کنه بیام پایین؟
‫و از اونجایی که معلومه تو این مشکل رو ‫درست کردی، چرا باید کمکت کنیم؟
‫باشه. نمی‌دونستم با این کار کل برق قطع می‌شه.
‫خب، برق کلاً هم قطع نشده.
‫بعضی جاها برق دارن و بعضی جاها ندارن.
‫- برق کلاس من قطعه. ‫- سالن ورزش برق داره.
‫آره، برق کلاس منم قطعه.
‫خدا رو شکر خنک‌کننده داریم، ‫وگرنه همه‌مون الان داشتیم ذوب می‌شدیم.
‫خیلی خب، بهترین کار تو این ‫مواقع اینه که آروم بمونیم و...
‫خیلی خب! همین آخرشه! آخرالزمان!
‫سه ماه زودتر از موعده، ‫ولی داره اتفاق می‌افته!
‫نردبون رو تکون نده!
‫فقط گرگوری می‌تونه تو پناهگاه من بمونه، ‫پس دیگه‌ التماس نکنین.
‫معلومه که از اون‌هام که ‫برای روز قیامت آمادگی دارن.
‫چرا نباشم؟
‫نمی‌دونم چرا بقیۀ مردم هم همین کار رو نمی‌کنن.
‫فیلم «قطار بوسان» با اون ‫زامبی‌های خفن رو دیدین؟
‫اون روز داره میاد. ‫اون روز به زودی از راه می‌رسه.
‫ایوا، فقط یه قطعی برق جزئیه.
‫خیلی خب. همه گوش کنین...
‫- همه به حرف باربارا گوش کنین! ‫- شوخیت گرفته دیگه؟
‫این کار رو می‌کنیم...
‫هر کسی که کلاسش برق نداره بره سالن ورزش لطفاً.
‫- بره. ‫- تا وقتی که این مشکل برطرف بشه...
‫کلاس‌ها رو اونجا برگزار می‌کنیم.
‫ایدئال نیست، ولی کار رو راه می‌ندازه.
‫شنیدین چی گفت. بریم.
‫بچه‌‌ها... بچه‌‌ها، فقط می‌خوام ‫از همه معذرت‌خواهی کنم.
‫فقط فکر کردم اگه بیام این بالا و درستش کنم...
‫دیگه‌ لازم نیست منتظر بمونیم تا...
‫و ببین کارمون به کجا رسید، دختر کوچولو.
‫آره، نتیجه‌ش چطور بود؟
‫لطفاً همه برن سالن ورزش.
‫الان ماهی بزرگ‌تری داریم که باید سرخ کنیم. ‫(مشکل بزرگ‌تری برای رسیدگی داریم.)
‫وای خدا! برانزینوم!
‫همه برن کنار! برین کنار!
‫می‌شه لطفاً یکی کمکم کنه؟
‫احساس می‌کنم یه تکون تا مرگ فاصله دارم.
‫خیلی خب. باشه. من میارمت.
‫- باشه. سلام. مرسی. ‫- مشکلی نیست.
‫دستت رو بده من. ‫عجله نکن.
‫- باشه. ‫- هر وقت آماده‌ای.
‫- باشه. دارم میام؟ ‫- نه.
‫- بیا تا سه بشماریم. ‫- باشه.
‫یک، دو...
‫سه.
‫یه بار دیگه‌.
‫و چه عددی رو نشون می‌ده؟
‫- حواس‌ها اینجا. ممنون. ‫- چهار!
‫همۀ این‌ها تقصیر منه.
‫بله، احتمالاً نباید سعی می‌کردی کار یه...
‫فارق‌التحصیل رشتۀ الکترونیک رو انجام بدی، ‫ولی اشکالی نداره.
‫[طارق: امیدوارم روزت خوب باشه.]
‫[باید ماشین رو بنزین بزنی.]
‫من این گند رو زدم و باید درستش کنم.
‫خوب، ولی چه‌جوری درستش کنی؟
‫به‌نظر هیچ نوع مهارتی تو این زمینه نداری.
‫احتمالاً باید منتظر بمونی ‫تا یکی بهش رسیدگی کنه...
‫نمی‌خوام منتظر بمونم ‫تا کسی بهش رسیدگی کنه.
‫می‌دونی، شاگردهامون ‫نیازهایی دارن که باید برآورده بشن.
‫و من این مشکل رو حل می‌کنم.
‫هیچی نمی‌تونه جلوم رو بگیره.
‫اگه لازم باشه از نردبون بری بالا چی؟
‫به‌نظر میونۀ خوبی با نردبون‎ها نداری.
‫نه. امروز نه.
‫نمی‌ری ناهار، جنین؟
‫نه. می‌مونم و به آشپزها برای ناهار کمک می‌کنم.
‫آشپزها ازت خوش‌شون نمیاد.
‫همیشه میاد تو آشپزخونه ‫سلام و احوال‌پرسی می‌کنه.
‫بهداشتی نیست.
‫واقعاً می‌خوای همین کار رو بکنی؟
‫آره! شایدم خواستم یه کاری کنم برق‌ها وصل بشه.
‫می‌شه بیخیال اون بشی؟ ‫چی می‌خوای؟
‫مدرسه رو کلاً منفجر کنی؟
‫نه. و اینکه شدنی هم نیست.
‫خوشبختانه این مدرسه در زمان جنگ جهانی دوم ‫به‌عنوان پناهگاه بمب ساخته شده.
‫پس...
‫بیخیالش شو.
‫باشه. ولش ‌می‌کنم.
‫ولی بیخیالش نمی‌شی، نه؟
‫نه، بیخیالش نمی‌شم، جیکوب، خب؟
‫باید خرابکاری‌ام رو درست کنم.
‫باشه. رو من حساب نکن.
‫از اول هم حساب نکردم.
‫خب، پس روم حساب کن.
‫چون واسه ناهار برنامه ندارم.
‫باشه. بیا.
‫باشه.
‫سلام. چه کمکی می‌تونم بکنم؟
‫فقط اومدم با اون خانم صحبت کنم.
‫واسه نشستن باید ناخن‌هاتون رو درست کنین.
‫چه رنگی می‌زنی؟
‫ام... شفاف؟
‫بی‌دلیل نمی‌شه اینجا بمونی و شفاف هم نمی‌زنیم.
‫باشه. آبی. فقط یه ناخن.
‫ممنون.
‫حالا می‌شه صحبت کنیم، لطفاً؟
‫می‌تونیم، ولی غیر از اینکه ‫باید با پدر و مادرش صحبت کنی...
‫دیگه چیز بیشتری واسه گفتن نمونده.
‫ببین، متوجهم. ‫ولی غیر از صحبت ناخوشایند با مادرش...
‫اونم اول صبح، باید یه راه حل ‫دیگه واسه این کار باشه.
‫خب، این راه رو امتحان کن...
‫می‌تونی همین الان با مادر شاگردت صحبت کنی.
‫وایسا. بهش زنگ زدی؟
‫نه.
‫ولی وقتی گفتی جوئل‌ـه، ‫یادم افتاد مادرش...
‫دو هفته یه بار میاد اینجا ‫که ناخن‌هاش رو درست کنه.
‫درست مثل من.
‫- سلام، خانم هاوارد. ‫- سلام، امبر.
‫شما معلم پسر من نیستی؟
‫بله.
‫ناخن‌هات رو درست می‌کنی؟
‫باحاله.
‫خب، همۀ امکانات رو مشاهده کردین.
‫می‌خواین این خونه رو بفروشین یا نگهش دارین؟
‫دقیقاً مثل همونیه که تو آپارتمان‌مون داریم. ‫اصلاً کار خاصی نداره.
‫من و طارق حداقل ماهی سه بار ‫باید بریم تابلو بر‌ق‌مون رو درست کنیم.
‫شاید بهتره خونه‌تون رو عوض کنین.
‫آره.
‫طارق می‌خواد ببینه تا چه حد می‌شه ‫از کارت اعتباریش کار بکشه.
‫ظاهراً انقدری که بدهکاره کافی نیست...
‫وای نه. ‫«دست نزنید. حتی یه‌ذره هم نه.»
‫خب. چی نوشته؟
‫«پایان راه»؟ ‫«خداحافظی خیلی سخته»؟
‫چی؟ «موتاونفیلی...
‫این‌ها آهنگ‌های گروه «بویز تو من» هستن. چرا؟
‫جالبه، چون منم زانو زدم. ‫(این گروه در حالت زانو زده اجرا می‌کنن.)
‫باشه.
‫وای خدا. چرا این یکی داغه؟
‫خب این یکی رو امتحان می‌کنم.
‫می‌خوایم...
‫نــــه!
‫می‌شه یه مقدار جسورانه باشه؟
‫یه چیزی که... بتونه سر صحبت رو باز کنه.
‫خب، امبر...
‫از آشناییت خوشحالم.
‫قبلاً آشنا شدیم، ‫ولی منم از آشناییت خوشحالم.
‫خب پسرت، جوئل...
‫ساعت 9 میاریش مدرسه.
‫مدرسه ساعت 8 شروع می‌شه.
‫دلیل خاصی داره؟
‫خب، فضول خان، ‫شیفت من 9:30 شروع می‌شه...
‫واسه همین برام آسون‌تره قبل کار برسونمش...
‫و به جای اینکه دوباره برگردم خونه، ‫مستقیم برم سر کار.
‫درسته، درسته.
‫می‌شه نِگین هم برام کار کنین که نشون بده:
‫«از فعل و انفعالات ناخوشایند نمی‌ترسم»؟
‫واقعاً می‌خواین یا دارین تشبیه می‌کنین؟
‫چون می‌تونم همچین طرحی بزنم. ‫فقط هزینه‌ش 50 دلار بیشتر می‌شه.
‫پنجاه...
‫خب، متوجه هستم چی می‌گی، امبر.
‫پسرت باید ساعت 8 مدرسه باشه.
‫درس‌های خیلی واجبی رو داره از دست می‌ده.
‫واقعاً؟ فکر می‌کردم شما خونه‌سازی ‫و از اینجور بازی‌ها می‌کنین.
‫نه. اونجا مهد کودک نیست. ‫وقتی که می‌رسه سر کلاس...
‫داریم روخونی و ریاضی تمرین می‌کنیم.
‫مدام داره زور می‌زنه که عقب نیفته.
‫این رو نمی‌دونستم.
‫آره، اصلاً دلم نمی‌خواد...
‫عقب بیفته و مجبور بشه یه سال ‫دیگه هم سر همین کلاس بشینه.
‫من این رو نمی‌خوام، ولی ‫همون اندازه که به من بستگی داره...
‫به شما هم بستگی داره.
‫می‌فهمم چی می‌گی.
‫منم نمی‌خوام عقب بیفته.
‫بچۀ باهوشیه.
‫خیلی.
‫باشه.
‫از این به بعد ساعت 8 میارمش.
‫یه‌جورایی لذت‌بخشه.
‫خودشه.
‫چی... چه خبره؟
‫- این چه وضعیه؟ ‫- خیلی گرمه! اینجوری جزغاله می‌شم!
‫جنین، چی کار کردی؟!
‫شبیه قاتل‌های در حال فرار شدی.
‫باربارا، ببین، می‌دونم که گفتی ‫بیخیال بشم، ولی نتونستم.
‫جیکوب کمکم کرد تابلوی برق رو باز کنم.
‫یه فرصت واسه حمایت از ‫یه زن سیاهپوست قوی بود.
‫تابلوی برق؟! جنین! ‫این کارها کار تو نیست!
‫امروز چی شده که اومدی سر کار ‫و عقلت رو از دست دادی؟
‫ببین من... فقط...
‫- اوه. باشه. ‫- احساس گیجی می‌کنم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- امروز چیزی خوردی؟
‫چون می‌دونم ناهار نخوردی.
‫و صبحونه هم نخوردی.
‫باشه. داره بیهوش می‌شه. ‫رضایت می‌دی که بهت چک بزنم؟
‫- اوه! ‫- رفت. بیهوش شد.
‫- ام... ‫- همه گرم‌شونه؟
‫خدای من! مثل زامبی‌ها رنگش پریده!
‫می‌دونین که زامبی‌ها اول جذاب‌تر‌ها رو می‌خورن.
‫بذارین این خوشگل از صحنه فاصله بگیره.
‫خب، من می‌رم از یخچال آب بیارم.
‫امیدوارم هنوز خنک باشه!
‫وای خدا! برانزینوم! ‫بارب، ببخشید!
‫بر‌می‌گردم! چیزیش نمی‌شه!
‫شاگردهام کجان؟ ‫همه... همه خوبن؟
‫معلومه که همه خوب نیستن.
‫تو که توی درمانگاهی.
‫ولی بقیه خوبن.
‫خیلی خوشحالن.
‫باز داره می‌ره بالا.
‫ببین کی به دنیای زنده‌ها برگشته.
‫شیر آتش‌نشانی رو کی باز کرده؟
‫خب، به قول ملیسا: ‫خبرچین‌ها، بخیه می‌خورن.
‫درسته، ولی واسه اینکه برانزینوی من رو...
‫خراب کردی باهات حرف نمی‌زنم.
‫اینجا چه خبره؟
‫پس همینه، نه؟ ‫تمام تلاشم رو کردم...
‫از حال رفتم و یه روز مدرسه رو خراب کردم؟
‫بیهوش شدی. بد بیهوش شدی، جنین.
‫کل مدرسه رو هم با خودت از کار انداختی. ‫قابل تحسین بود.
‫ببین. می‌دونم. باید ولش می‌کردم.
‫معذرت می‌خوام. فقط صبح وقتی...
‫قیافۀ ملینا رو اونجوری دیدم، ‫خیلی حس بدی داشت.
‫فکر می‌کنی دل ماها از دیدن ‫اون شکلیِ قیافه‌هاشون نمی‌شکنه؟
‫فکر کردی دل ماها از سنگه؟
‫تو اولین نفر نیستی که چیزی رو حس می‌کنه، بچه. ‫برای ما هم اهمیت داره.
‫تو و باربارا چه‌جوری جلوی خودتون رو ‫می‌گیرین که بیشتر از حد اهمیت ندین؟
‫اگه اهمیت دادن هم حد و اندازه داره.
‫چون برعکسشه.
‫انقدر زیاد اهمیت می‌دیم ‫که نمی‌خوایم زود از پا بیفتیم.
‫اگه ما از پا بیفتیم، کی می‌خواد ‫هوای این بچه‌ها رو داشته باشه؟
‫برای همین باید از خودت هم مراقبت کنی.
‫اصلاً تو امروز چت شده؟
‫تو... معمولاً قاتی داری، ولی امروز...
‫نمی‌دونم. تو خونه مشکل دارم، فکر کنم.
‫اوه... باشه.
‫یه چیز دیگه که من و باربارا یاد گرفتیم هم همینه.
‫مشکلات تو خونه رو... باید...
‫باید بذاری‌شون پشت در و بعد بیای تو.
‫در غیر این صورت، در یه جعبۀ دیگه از...
‫قضایا و مشکلات رو باز می‌کنی.
‫فکر کنم منظورت جعبۀ بلاهاست، نه قضایا.
‫نه، تقریباً مطمئنم جعبۀ قضایاست.
‫ممنون که بهم کمک کردین، خانم هاوارد.
‫حس می‌کنم در ارتباط برقرار کردن، پیشرفت کردم.
‫خب، اگه می‌خوای این کار رو ادامه بدی...
‫گفت‌وگوهای ناخوشایند هم بخشی از کاره...
‫پس باید یاد بگیری که ‫چه‌جوری چیزی که لازمه رو بگی...
‫تا به نتیجه‌ای که می‌خوای برسی.
‫اوهوم.
‫آهای، جیدن، اون آب رو نخور.
‫اون رو نخور. نخور.
‫سلام، الان نمی‌تونم جواب بدم. ‫بعد از این آهنگ خوش‌ضرب پیغام بذارین.
‫♪ طارق‌ام من. ♪
‫سلام، طارق. ‫گوش کن.
‫همین امشب باید جدول دخل و خرج رو چک کنی.
‫نه می‌ذاریش برای بعداً. ‫نه تمرین می‌کنی.
‫همین امشب.
‫- هی. ‫- هی.
‫- چیزی خوردی؟
‫نه. یکی از آشپزها ‫اون کنسرو هلو رو بهم داد...
‫ولی دربازکن ندارم، پس نه.
‫خب، می‌خوای یه چیزی بخوری؟ با من؟
‫می‌خواستم منتظر دوست‌پسرم بمونم...
‫تا بعد برنامه‌ش غذا بخوریم...
‫ولی... نه.
‫الان گرسنه‌مه پس باید الان غذا بخورم، مگه نه؟
‫فلسفۀ گرسنگی همینه معمولاً، آره.
‫درسته! افراد عادی به‌وقت عادی ‫و درستش غذا می‌خورن.
‫مثل... ساعت 4.
‫آره. هر چی گفتی درست بود.
‫پس بریم غذا بخوریم.
‫بریم. باشه.
‫این کجه.
‫وای خدا. مهم نیست. ‫فردا بهش می‌رسم.
‫نه. درستش می‌کنم.
‫بفرما.
‫- هی، بچه‌‌ها! چه خبرا؟ ‫- هی.
‫می‌خوایم بریم یه چیزی بخوریم.
‫چه عالی. منم میام.
‫کارکنان فوق‌العادۀ (بعد از ساعت کاری) مدرسه!
‫«کارکنان فوق‌العادۀ مدرسه.» ‫خوشم اومد.
‫به لامپ‌ها دست زدی، مگه نه، جنین؟
‫آره.
‫خوبه که من سیستم خودم رو دارم.
‫♪ باهات عشق‌بازی می‌کنم... ♪
‫♪ همونطور که تو هم می‌خوای ♪
‫♪ و عزیزم، تمام شب... ♪
‫♪ محکم در آغوشم نگهت می‌دارم ♪
‫ایناهاش. پنج دقیقه زودتر.
‫حالا باید تا کارم شروع می‌شه، ‫سر خودم رو یه‌جوری گرم کنم.
‫شاید برم سینما و برسم نصف یه فیلم رو ببینم.
‫خب، خوشحالم که جوئل اینجاست. ممنون.
‫در واقع من ممنونم.
‫حس خوبیه که می‌دونم ‫معلمی‌ داره که اهمیت می‌ده.
‫فقط کارم رو انجام می‌دم.
‫خب، داری خوب انجامش می‌دی.
‫دستورات رو خوب انجام می‌دی.
‫فقط کارم رو انجام می‌دم.
‫«خب، داری خوب انجامش می‌دی.»
‫ممنون.
‫«کاری از بـهـادر» ‫«Bahador_Sub@»
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.