‫وای، نینا...
‫جمله‌بندیت عالیه.
‫خب ببینم. «فیلم مورد علاقۀ ‫من داستان اسباب‌بازی است.
‫و شخصیت مورد علاقۀ من وودی است.»
‫خوبه. منم همینطور.
‫خب، من «باز» رو بیشتر دوست دارم. ‫عاشق جاه‌طلبی‌ش‌ هستم.
‫- مگه نه، بچه‌‌ها؟ ‫- آره.
‫خیلی خب، ببینم. بریتنی.
‫«فیلم مورد علاقۀ من ‫گانگستر آمریکایی است.»
‫- بله. ‫- «و شخصیت مورد علاقۀ من فرانک لوکاس است.»
‫خیلی خب. جمله‌ت عالیه.
‫و من واسه سومین دفعه ‫با مادرت درمورد چیزهایی...
‫که تو خونه تماشا می‌کنی، صحبت می‌کنم.
‫آخ! خانم تیگز، اندرو منو زد!
‫اندرو، معذرت‌خواهی کن.
‫یک... دو... سه... چهار.
‫من جنین تیگز هستم.
‫یک ساله که اینجا در مدرسۀ ابتدایی «اَبِت»...
‫کلاس دوم درس می‌دم.
‫هشت... نه...
‫و به عنوان کسی که محصول ‫سیستم آموزشی فیلادلفیاست...
‫افتخار می‌کنم که بگم دووم آوردم ‫و الان اینجا درس می‌دم.
‫خب، بچه‌‌ها، ‫بعد از این رئیس‌جمهور...
‫سه تا رئیس‌جمهور دیگه هم داشتیم، خب؟
‫این کتاب قدیمیه...
‫واسه همین بقیه رو با چسب چسبوندم.
‫از نظر من مشکل اصلی ‫این منطقۀ آموزشی...
‫نداشتن پوله.
‫شهرداری می‌گه پول نداریم...
‫ولی انتهای همین خیابون دارن چند میلیون‌ دلار...
‫برای بازسازی استادیوم «فیلادلفیا ایگلز» خرج می‌کنن.
‫ولی ما با هرچی که داریم کارمون رو راه می‌ندازیم.
‫کارکنان اینجا واقعاً لنگه ندارن.
‫همه‌ معلم‌های فوق‌العاده‌ای هستن.
‫همه‌شون رو تحسین می‌کنم.
‫لطفاً بشینین!
‫چرا؟!
‫خب، مسن‌ترها رو تحسین می‌کنم.
‫ما معلم‌های جوون‌تر هنوز ‫درتلاشیم که جا بیفتیم...
‫اگه نتونیم، کارمون رو ول می‌کنیم.
‫می‌دونم که این مدرسه دردسرش زیاده...
‫ولی من معلم شدم...
‫تا کاری کنم که دانش‌آموزها موفق بشن.
‫و بعد اینکه در سال اولم خیلی چیزها یاد گرفتم...
‫بالاخره حس می‌کنم که همه چیز تحت کنترلمه.
‫جمال، داری چیکار می‌کنی؟
‫داشت می‌ریخت، توالت‌ها هم کار نمی‌کنن.
‫توالت نباشه روی فرش کارت رو می‌کنی؟!
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫«کاری از بـهـادر» ‫«Bahador_Sub@»
‫جنین، چرا فرش رو جمع می‌کنی؟
‫اریکا، بهت گفتم که منو خانم تیگز صدا کن.
‫درسته که تقریباً هم‌‌قدِ ‫همدیگه‌ایم ولی من آدم بزرگ‌ام.
‫و اینکه این فرش زیادی شاشی شده!
‫اونوقت موقع قصه‌ها کجا بشینیم؟
‫یه فکری براش می‌کنم، خب؟
‫از دست دادن فرش مشکل بزرگیه.
‫در کلاس‌های ابتدایی...
‫فرش مثل یه فضای آرامش‌بخش ‫واسه بچه‌‌ها می‌‌مونه.
‫مثل قرص آرام‌بخشه.
‫شبیه یه قرص آرام‌بخشه گنده ‫که بچه‌ها روش می‌شینن.
‫جنین. صداش رو کم کن، لطفاً!
‫می‌خوام به بچه‌های مهدکودک ‫حرف "C" رو یاد بدم.
‫و حواس‌شون با این آهنگ پرت می‌شه.
‫انگار آهنگ «تکونش بده»‌ست ولی واسه بچه‌ها.
‫آهای، بچه‌‌ها... ‫می‌شه لطفاً بشینین؟
‫بچه‌‌ها، تا 3 می‌شمارم.
‫یک... دو...
‫ولی من نمی‌شمارم. بشینین!
‫من باربارا هاوارد، زن باخدایی هستم.
‫کارم رو انجام می‌دم، می‌رم خونه.
‫هر هفته ناخن‌هام رو درست می‌کنم.
‫و... عاشق درس دادن‌ام.
‫حرف نداشت، خانم هاوارد.
‫برای رسیدن به اون سطح لحظه‌شماری می‌کنم.
‫راستی، کلاس شما کجاست؟
‫تو یک صف، تو راهرو وایستادن.
‫- واقعاً؟ ‫- اوهوم.
‫صبح بخیر، خانم تیگز!
‫خانم هاوارد، شما خیلی من رو یاد...
‫معلم مورد علاقه‌م می‌ندازین، ‫معلم کلاس سومم؛ خانم الیوت.
‫خوش لباس بود، کار با بچه‌‌ها رو بلد بود...
‫عالی کاردستی درست می‌کرد...
‫ممنون، جنین. ‫خیلی لطف داری.
‫آره، راستش می‌خواستم ‫دقیقاً عین اون باشم.
‫یه‌جورایی شیفته‌ش شده بودم.
‫تو یادداشت کارنامه‌م نوشته بود...
‫«دوست‌های هم‌سن و سال خودش لازم داره. ‫یه‌کم آویزونه.»
‫- خیلی بانمک بود. ‫- آره.
‫راستی، ایمیل‌ام که توش گفته بودم...
‫بعد مدرسه با هم بریم بیرون رو گرفتین یا...
‫نه. حتماً رفته تو فولدر اسپم.
‫خیلی عجیبه که ایمیل‌هام فقط...
‫برای شما اسپم می‌شه ولی بقیه ایمیل‌هام رو می‌گیرن.
‫آه... کلاس، برگردین.
‫خداحافظ مامان... ببخشید. خانم هاوارد منظورم بود.
‫خداحافظ، خانم هاوارد.
‫جنین، جنین، ‫اینو باورت نمی‌شه.
‫ریچل مدو پست من رو ری‌توییت کرد. ‫[اولین مجری همجنسگرای علنی یک شبکۀ سراسری در آمریکا]
‫- وای! ‫- پس من الان عملاً واسه شبکه خبر ان‌بی‌سی کار می‌کنم.
‫من جیکوب هیل هستم.
‫اوه، من می‌گم تاریخ درس می‌دم...
‫ولی در زمان حال زندگی می‌کنم.
‫من و جیکوب پارسال با 20 تا...
‫معلم دیگه اومدیم اینجا.
‫با ما دوتا، کلاً سه نفرمون موندیم.
‫پس به گمونم به‌خاطر همین ‫ضربۀ روحی به‌هم نزدیک شدیم.
‫امروز ناهار از همون رستوران سر نبش...
‫ساندویچ گوشت و پنیر بگیریم؟
‫وای، نه... از اونجا نه.
‫مرد پشت پیشخون ‫بهم می‌گه «پسر سفید».
‫خب، یه اصطلاح برای نشون دادن علاقه‌ست...
‫و اگه خوشت نمیاد، ‫بهش بگو که دیگه بهت نگه.
‫اصلاً نمی‌شه.
‫تو کتاب «شکنندگی سفید» یه ‫فصل کامل در این مورد نوشته، خب؟
‫رابین دی‌آنجلو نوشته:
‫«وقتی شروع به کنترل افرادی می‌کنین که...»
‫ملیسا، می‌شه لطفاً به آقای ‫«متخصص مسائل نژادی» بگی...
‫«پسر سفید» که کارمندهای اون رستوران می‌گن...
‫برای نشون دادن علاقه‌ست؟
‫اگه به «زک ارتز» بگن، آره. ‫وفتی به این می‌گن، توهینه.
‫دیدی؟
‫اه... ملیسام.
‫ملیسا شمنتی، معلم کلاس دوم.
‫نصف 100 چند می‌شه؟
‫50!
‫همچنین به 100 دلار، صد دلاری می‌گن.
‫اهل سیسیلی؟
‫ایتالیا؟
‫اهل جنوبی؟
‫خب، با پلیس کار می‌کنین؟
‫چون قانوناً وظیفه دارین بهم بگین.
‫بچه‌‌ها، یه فرش نو لازم دارم.
‫مال من رسماً دیگه به‌درد نمی‌خوره.
‫منم همینطور.
‫فرش کلاسم رو که تکون دادم، ‫بچه‌هایی که آسم دارن...
‫کارشون به درمانگاه کشید.
‫آره، مال منم پاره شده.
‫فرش مثل مبل نیست که بشه...
‫با یه دست رنگ پلاستیک باکلاسش کرد.
‫سلـ‌لام! چه خبرا عشقا؟
‫نظرتون دربارۀ این ‫گروه فیلم‌برداری که آوردم چیه؟
‫حواس‌پرتیه، کارمون رو سخت‌تر می‌کنه.
‫ولی هیجان‌انگیزه. قراره تلویزیون نشون‌مون بده.
‫چون مدارس دولتی آمریکا که ‫کمبود بودجه و ضعف مدیریتی دارن رو...
‫نشون می‌دن.
‫هیچ نوع پوشش رسانه‌ای، ‫تبلیغات بد حساب نمی‌شه، بارب.
‫مل گیبسون رو ببینین. هنوز داره پیشرفت می‌کنه.
‫فیلم«خونۀ بابا 2» رو دیدین؟ خیلی خنده‌داره!
‫ایوا مدیر ماست.
‫اون... برداشت منحصر به فردی از کارش داره.
‫اصلاً کارش رو بلد نیست.
‫اینش منحصر به فرده ‫که کارش رو بلد نیست.
‫اینجایی. آوا، می‌شه باهات صحبت کنم؟
‫معلم کمکی لازم دارم.
‫تعداد اون‌ها از من بیشتره. ‫بچه‌‌ها دیوونه‌ان.
‫امروز یکی‌شون بهم گفت ‫که حواسم به پشتم باشه.
‫نمی‌دونم این یعنی چی، ‫و کمک لازم دارم.
‫آروم باش. اون‌ها فقط بچه‌ان.
‫و غیر از اون، کمک معلم پول می‌خواد که نداریم.
‫- درسته، ولی من... ‫- می‌خوای حقوقت رو با یکی دیگه...
‫- نصف کنی؟ ‫- نه.
‫نه، نه. منم همین فکر رو می‌کردم.
‫خب، اگه نمی‌شه کمک معلم داشته باشیم، ‫شاید بشه فرش‌های نو بگیریم؟
‫فقط دارم می‌شنوم: ‫«نو، نو، نو، نیاز، نیاز، نیاز.»
‫و با این حال، بارب...
‫یکی از بهترین و قدیمی‌ترین معلم‌های ما...
‫هیچ‌وقت گله نمی‌کنه.
‫رازت چیه، بارب؟
‫اینکه می‌دونم کار خاصی از تو برنمیاد، ایوا.
‫چه درک و فهمی داره.
‫مثل خانم هاوارد باشین، بچه‌ها.
‫ولی من خانم هاوارد نیستم.
‫آخی تینا، ببین، ‫تمرین‌های شمارش اعداد رو امتحان کن.
‫یه‌جایی بین 1 تا 40، ‫بچه‌‌ها آروم می‌شن.
‫اوه...
‫وای.
‫می‌دونین، یه‌کم حمایت و پشتیبانی...
‫ممکنه کمک کنه به خواسته‌مون برسیم، خانم‌ها.
‫حمایت من تقریباً به همون اندازه‌ای...
‫که اون سوتین 5 ساله به نگه داشتن ‫سینه‌هات کمک می‌کنه، مفیده.
‫رسیدن به نیازهامون غیرممکن هم نیست.
‫ملیسا، درخواست صندوق‌های پول اسباب‌بازی جدید...
‫برای کلاسش داشت و بهشون هم رسید.
‫آره، اون‌ها اسباب بازی نیستن.
‫یه یارو رو می‌شناسم که تو ‫تخریب یه پاساژ کار می‌کرد.
‫برای هر کاری یکی رو می‌شناسم.
‫همین الان هم یکی رو می‌شناسم ‫که تو ساخت استادیوم کار می‌کنه.
‫- میل‌گرد لازم نداری؟ ‫- نه.
‫ملیسا خوش‌فکره، تواناست.
‫خب، من فکر می‌کنم معلم‌هایِ ‫جوون‌تر هم توانا هستن.
‫واقعاً؟ پس چرا...
‫موهای خانم شوارتز داره می‌ریزه؟
‫چرا جیکوب هر 5 دقیقه یه بار باید بره سیگار بکشه؟
‫تازگی‌ها ویپ گیاهی می‌کشم.
‫و چرا هیچ کدوم از شماها نمی‌تونین...
‫بیشتر از دو سال دووم بیارین؟
‫چرخش‌تون(عوض شدن‌تون) از نونوایی هم بیشتره.
‫آخ.
‫می‌دونی چیه؟ من که فکر می‌کنم ‫هنوزم باید سعی کنیم فرش نو بگیریم.
‫آره.
‫می‌دونی، قبل از اینکه اینجا درس بدم، ‫زیمبابوه بودم.
‫داوطلب برنامۀ «معلمان بدون مرز» شده بودم...
‫- و چیزی که یاد گرفتم... ‫- جیکوب...
‫درمورد اینکه دربارۀ آفریقا حرف نزنی...
‫چی بهت گفته بودم؟
‫- تو... بهم گفتی... ‫- گفتم درموردش حرف نزن.
‫آره، عجیبه.
‫اینجا سابقۀ معلم‌های جدید خیلی عالی نیست...
‫ولی در نهایت، ما پرشور و اشتیاق‌ هستیم...
‫و توانایی انجام این کار رو هم داریم.
‫جنین، خانم شوارتز با لگد راجون رو زد...
‫همه تو راهرو قاتی کردن.
‫وایسا ببینم. چی؟
‫خب، خیلی‌ خب. آروم باشین.
‫- آروم باشین. ‫- چی شده؟
‫- اون اول منو زد! ‫- دروغ‌گو!
‫من دروغ‌گوام؟! دروغ‌گو منم؟!
‫خیلی خب، آسپتا. آروم باش.
‫به‌نظرت تمرین شمارش رو امتحان کرده؟
‫خیلی خب، بیا بریم پیش پرستار.
‫معلم بچه‌ها رو نمی‌زنه.
‫تنها کاریه که به‌هیچ‌وجه نباید انجام داد.
‫می‌شه تهدیدشون کرد.
‫می‌شه سرشون داد زد.
‫پدر و مادرشون رو تهدید کرد.
‫یه‌کوچولو آبروشون رو برد.
‫یه بار پدربزرگ یکی‌شون رو تهدید کردم.
‫ولی به‌هیچ‌وجه نمی‌شه به بچه‌ها لگد زد.
‫شرط بسته بودیم. تو نبسته...
‫خیلی خب.
‫خب اتفاق خوبی نبود.
‫خانم شوارتز از خط قرمز عبور کرد...
‫و واضحه که بلد نبود چه‌جوری کلاسش رو اداره کنه.
‫- خودت استخدامش کردی. ‫- و اخراجش کردم.
‫اینجا بهم قدرت زیادی دادن. ‫باورنکردنیه.
‫فعلاً، آقای جانسون کلاسش رو اداره می‌کنه.
‫صبر کن. ببخشید. ‫آقای جانسون، سرایدار رو می‌گی؟
‫اون‌ها دنیا رو اداره می‌کنن، بچه‌ها. ‫[ایلومیناتی: روشن‌ضمیرها]
‫فکر می‌کنم باید درمورد ‫این موضوع به منطقه خبر بدیم.
‫منظورم اینه که یه بچه صدمه دیده.
‫آهای! صدمه دیده؟ ‫خودم بهش رسیدگی می‌کنم.
‫لازم نیست خبرشون کنیم که ‫یه بچه تحت نظارت من صدمه دیده...
‫سوءتفاهم نشه؛ تحت نظارت مدرسه.
‫ایوا، رسیدگی کردن اینجوری نیست.
‫یه سرایدار 70 ساله که تو انتخابات ‫به «کانیه وست» رأی داده...
‫الان داره مطالعات اجتماعی درس می‌ده.
‫ما کمک لازم داریم. ‫ببین، می‌دونم پول نداریم...
‫باشه! خیلی خب، درخواست...
‫بودجۀ اضطراری به منطقه می‌دم...
‫که شما مداد بخرین و کمک معلم بگیرین...
‫یا هر چی دیگه که می‌خواین.
‫- یعنی حتی فرش؟ ‫- حتماً!
‫یه درخواست برام ایمیل کن.
‫خب، من... می‌تونم ایمیل بفرستم.
‫یه روز دیگه‌ از زندگی مدیر مدرسه.
‫♪ باور دارم که بچه‌ها آیندۀ ما هستن ♪
‫بـلـه! شنیدی؟
‫درخواست کنین و دریافت کنین.
‫- برات دوتا جور می‌کنم. ‫- باشه.
‫ام... سلام؟
‫دنبال خانم کلمن هستم.
‫بله، اون...
‫سلام.
‫سلام. من گرگوری ادی هستم.
‫جایگزین معلمی هستم که...
‫که... یه دانش‌آموز رو شوت کرده بوده.
‫معلم جایگزین هستین. ببخشید.
‫فکر کردم یکی از همکارهام ‫برام رقاص لختی گرفته.
‫خب.
‫از آشنایی باهات خوشحالم، مرد جوان.
‫- بله، همچنین. ‫- آره، از آشنایی باهات خوشحالم، رایان.
‫گرگوری‌ام.
‫خب ببینیم تا کی اینجا می‌مونی.
‫اگه موندگار شدی اسمت رو یاد می‌گیرم، باشه، تیم؟
‫آره! داداش خودم.
‫آها، بله.
‫باشه، حرفه‌ای رفتار کنیم. خوشم اومد.
‫من جیکوب‌ام.
‫خوشحالم یه معلم مرد دیگه‌ هم داریم.
‫تعدادمون زیاد نیست.
‫حالا یه نفر رو دارم که باهاش ‫درمورد ورزش حرف بزنم.
‫از تنیس بانوان خوشت میاد؟
‫البته من که بهش می‌گم تنیس معمولی.
‫چون کار لازم دارم به‌عنوان ‫معلم جایگزین اومدم اینجا...
‫تا وقتی‌ که بتونم مدیر مدرسه بشم.
‫من مدیریت مدارس خوندم.
‫در واقع واسه مدیریت اینجا مصاحبه ‫کردم و کار رو هم بهم دادن، ولی بعدش...
‫نمی‌دونم... یه اتفاقی افتاد.
‫من همون کلیسایی می‌رم ‫که سرپرست منطقه هم می‌ره.
‫مچش رو گرفتم که با ‫پرستار کلیسا به زنش خیانت می‌کرد.
‫خب منم کار لازم داشتم.
‫«مدرسه‌تون بیماره؟ ‫براش فرش‌های تجویز شده امتحان کنین.»
‫یه جوک کلاسیک.
‫ایش!
‫وای خدا! ‫بریا، چی شد؟
‫بالا آوردم.
‫مهارت ارتباط برقرار کردنت عالیه، بریا.
‫خیلی خب، بریم تمیزت کنیم.
‫راستش منم همیشه بالا میارم، ‫پس چیز خاصی نیست.
‫مرد غریبه! شلوار بچه!
‫- حراست! ‫- اوه، نه! نه، نه، نه، نه، نه!
‫من... گرگوری‌ام... ‫جایگزین خانم شوارتز.
‫- باشه. ‫- آره.
‫ولی بازم جریان شلوار رو توجیه نمی‌کنه.
‫- حراست! ‫- صبر کن. یه لحظه وایسا. وایسا. وایسا.
‫خب، دستشویی یکی از...
‫دانش‌آموزهام داشت می‌ریخت، ‫منم آوردمش دستشویی...
‫ولی بعدش اتفاقی رو خودش دستشویی کرد.
‫آهان، باشه.
‫خواستم سیفون توالت رو بکشم...
‫و آب یهو پاشید تو هوا.
‫- و بعدش من... ‫- وای خدا.
‫پس کسی درمورد توالت برعکس چیزی بهت نگفته؟
‫- خیلی خب. ‫- نه. اصلاً چرا همچین توالتی وجود داره؟
‫می‌دونم. متأسفم. خیلی خب.
‫می‌شه یه لحظه حواست بهش باشه؟
‫ام... سلام.
‫- چطوری؟ ‫- بالا آوردم.
‫خیلی خب.
‫خب. تو اتاقم برای پسره لباس دارم...
‫بعد میام دنبال دختره.
‫لباسش رو عوض می‌کنم...
‫و بعد می‌فرستمش بیاد پیشت، خب؟
‫صبر کن. اسمت چی بود؟
‫حواسم نیست.
‫من جنین‌ام، از آشناییت خوشحال شدم.
‫- ببخشید، ادراریه. ‫- استفراغ هم هست.
‫- آره. ‫- یه آرزو کن.
‫خب، به مدرسۀ ما خوش اومدی.
‫ممنون.
‫اشکال نداره. همه ادرار می‌کنن خب.
‫آره، حال‌به‌هم‌زن بود، ‫ولی خانم خوبی به‌نظر میاد.
‫این بو از منه؟
‫- خیلی خب. یادتون باشه... ‫- ♪ صبح بخیر، خانم هاوارد ♪
‫- 2 به‌ اضافۀ 2 مساوی... ‫- 4!
‫آره!
‫ببخشید.
‫می‌خواستم نظر تخصصی و ماهرانه‌ات...
‫درمورد ایمیل درخواستم برای فرش به ایوا رو بدونم.
‫جنین، از فرش نو خبری نیست.
‫هیچی بهمون نمی‌دن.
‫باربارا، یه‌ذره ‌ایمان داشته باش.
‫ایوا علناً گفت هر چی بخوایم رو برامون فراهم می‌کنه.
‫جنین، من 20 ساله که تو آموزش و پرورش...
‫فیلادلفیا کار می‌کنم.
‫و ایوا هم یکی دیگه از همون...
‫آدم‌هاست که هیچ کاری نمی‌کنن.
‫- فقط کارتو انجام بده. ‫- ولی دقیقاً این هم جزئی از کارمه.
‫فکر می‌کنم این شغل یعنی ‫تلاش کردن برای بهتر کردن اوضاع.
‫و من فکر می‌کنم این شغل یعنی ‫کنار اومدن با چیزهایی که داریم...
‫تا از چیزی ناامید نشیم.
‫صبح معلم‌ها بخیر.
‫لطفاً زمان زنگ تفریح برای اطلاعیۀ ویژه...
‫درمورد بهتر کردن...
‫بعضی موارد بسیار لازم در مدرسه که من عملی‌شون کردم...
‫به ورودی اصلی بیاین.
‫همینه! شنیدی؟!
‫خوش‌بینی بازم برنده شد!
‫«اوه، ممنون، جنین.»
‫کاری نکردم، خانم هاوارد.
‫«انقدر کارت رو خوب انجام می‌دی که...
‫ذره‌ای از خودم رو در وجود تو می‌بینم.»
‫واقعاً؟ چون همیشه حس می‌کردم ‫خیلی خصوصیات مشترک داریم.
‫"اوه، جنین، تو خیلی دوست‌داشتنی‌ هستی ♪"
‫- حس خوبی درمورد اطلاعیه دارم. ‫- دقیقاً. منم همینطور.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫گرگوری.
‫منطقه از درخواستم انقدر تحت تأثیر قرار گرفت...
‫که بودجۀ اضطراری رو تصویب کرد...
‫و بلافاصله پول رو برامون فرستاد.
‫خب، می‌تونستیم کمک معلم استخدام کنیم...
‫می‌تونستیم فرش بگیریم، ‫ولی بعدش فکر کردم...
‫«نه. ما یه چیز ضروری‌تر لازم داریم.»
‫نه، نه. فرش خیلی ضروریه.
‫فرش... واسه بچه‌ها مثل قرص آرام‌بخشه.
‫همه‌ش رو تو ایمیلم توضیح دادم.
‫- دختر، کی بهت گفت ایمیل بزنی؟ ‫- خودت گفتی.
‫به هر حال... من همیشه وقتی ‫به موهام می‌رسم حالم بهتر می‌شه.
‫و به همین دلیل کارم رو بهتر انجام می‌دم، ‫دقیقاً مثل همین الان.
‫می‌دونین که، بیرون رو که درست کنی، ‫داخل هم خودش رو درست می‌کنه.
‫دارین می‌بینین؟
‫یه تابلوی پلاستیکی؟
‫خدا رو شکر که منطقه رو داریم...
‫چون 3000 دلار بهمون دادن‌ ‫و مجبور شدم همه‌ش رو خرج کنم.
‫کل پول رو خرج این کردی؟!
‫فوری انجام دادن. ‫باورتون می‌شه چه کیفیتی داره؟
‫حالا مزۀ خوش‌بینی چطوره؟
‫مسخره‌ست. ‫دیگه شورش رو درآورده.
‫یکی باید یه کاری بکنه. من...
‫آره، آره. ‫یکی باید یه کاری بکنه.
‫می‌دونی چیه؟ ‫من یه کاری می‌کنم.
‫باشه. خیلی خب. هرکاری که تو بکنی...
‫- منم باهات شریک می‌شم. ‫- آره!
‫تغییر همینجوری اتفاق می‌افته... ‫یکی یه کاری می‌کنه...
‫و یه نفر دیگه هم باهاش همراه می‌شه.
‫نمی‌شه ایوا برندۀ این دعوا بشه...
‫چون اگه برنده بشه‌، ‫حق با بارباراست.
‫و اگه حق با باربارا باشه، ‫اونوقت این درمورد من چی رو نشون می‌ده؟
‫خودمم شک کردم که متولد برج قوس هستم یا نه.
‫هی، شما دوتا، صبر کنین.
‫منم دارم می‌رم ناهار.
‫جدی؟ ‫کجا می‌خوای غذا بخوری پرنده کوچولو؟
‫تو لونۀ پرنده کوچولوها؟
‫فکر می‌کردم روی معجزۀ بعدی‌ت ‫که قدیس ایوا قراره برامون انجام بده...
‫کار می‌کنی.
‫خندیدم. نه.
‫فکر نمی‌کنم دیگه‌ هیچ‌وقت ‫برای چیزی به ایوا نیاز داشته باشم.
‫یعنی چی؟
‫خب، به سرپرست منطقه ایمیل زدم...
‫و تمام کارهایی که ایوا ‫امروز انجام داده رو بهش گفتم.
‫امکان نداره اخراج نشه.
‫- ای وای، خدای بزرگ. ‫- چیه؟
‫سرپرست هیچ‌وقت ایمیل‌های ما رو نگاه نمی‌کنه.
‫ایمیل‎ها رو برمی‌گردونه به...
‫مسئول جایی که ایمیل‌ها ازشون ارسال می‌شه.
‫وایسا. ببخشید.
‫مسئول؟
‫یعنی ایمیل‌ها به...
‫معلم‌ها...
‫متوجه شدم که بعضی از شماها... یکی از شما...
‫فکر می‌کنه اشکال نداره که من رو دور بزنه.
‫پس وقت ناهار... ‫همین وقت ناهار...
‫یه کارگاه آموزشی درمورد اعتماد برگزار می‌کنیم...
‫تا بتونیم یاد بگیریم چه‌جوری ‫یه خانوادۀ کاری بشیم.
‫خوش می‌گذره!
‫الان در مقطع حساسی هستیم. ‫این فاجعه‌ست.
‫نه، فاجعه خوردن پیتزای بوفه‌ست.
‫ما دقیقاً چرا اینجاییم؟
‫خب، خوشگل شکلاتی، متوجه شدم...
‫که اینجا یکی به من احترام نمی‌ذاره.
‫ولی موضوع من نیستم، ‫چون اگه به من احترام نمی‌ذارین...
‫چه‌جوری می‌تونین به ‫مدرسه احترام بذارین؟
‫نمی‌تونین. ‫از لحاظ ریاضی غیرممکنه.
‫کی بهت احترام نمی‌ذاره ایوا...
‫منظورم احترام به مدرسه‌ست.
‫مهم نیست.
‫این رو یه موضوع گروهی می‌کنیم...
‫تا کسی رو تنهایی یه گوشه گیر ننداخته باشیم.
‫بیاید یه تمرین انجام بدیم که در اون...
‫هر چی که دل‌مون می‌خواد رو ‫با صدای بلند به‌هم می‌گیم...
‫اصلاً هم مهم نیست چقدر منتقدانه باشه.
‫خوش می‌گذره! با جنین شروع می‌کنیم.
‫جنین؟
‫بله؟
‫تو زورگو و رومُخی و صدای جیرجیرک می‌دی.
‫- ببخشید؟ ‫- این دیگه...
‫نه، چیز بدی نیست. نه.
‫با هدف بهتر کردن همدیگه ‫حرف‌هامون رو باهم درمیون می‌ذاریم.
‫سازنده‌ست.
‫شکلات خوشگله، چطوره تو شروع کنی؟
‫با جنین شروع کن.
‫- واقعاً دلم نمی‌خواد. ‫- راست می‌گی.
‫باید یکی حرف بزنه که جنین رو بهتر می‌شناسه.
‫جیکوب؟ باربارا؟
‫- خب، موهاش... ‫- اصلاً و ابداً.
‫بله، اصلاً و ابداً.
‫ایوا، هیچ‌کس در مورد هیچ‌کس حرفی نمی‌زنه.
‫صبر کن. آمادگی اینو داشتم.
‫شینا، بیا داخل.
‫ایوا، اون شاگرد منه. ‫الان باید سر ناهار باشه.
‫گرسنه‌ام هم هستم.
‫شینا، یادته درمورد چی صحبت کردیم؟
‫دوست داشتی چه چیز خانم تیگز عوض بشه؟
‫پاهاش گنده‌ان.
‫خیلی خب. همگی، دیگه بسه.
‫من کسی‌ام که به ایوا بی‌احترامی ‌کرده.
‫به سرپرست منطقه ایمیل زدم که بهش بگم...
‫پول مدرسه رو خرج یه تابلو کرده.
‫ببخشید، ایوا.
‫از بقیه هم معذرت می‌خوام ‫که نتونستن ناهار بخورن...
‫مخصوصاً تو، شینا.
‫ولی این کار رو کردم چون ‫بچه‌‌های مدرسه برام مهم‌ان...
‫و این نباید چیز بدی حساب بشه.
‫من...
‫خیلی خب. می‌دونین چیه؟
‫در وا‌‌قع، شینا، این باید به تو برسه.
‫- خیلی متأسفم. ‫- نه، ممنون.
‫باشه.
‫سخنران خیلی قوی‌ای نیست.
‫انرژی‌مون رو مکید و برد، مگه نه؟
‫- می‌دونی چیه، ایوا؟ ‫- جنین خیلی چیزها هست...
‫ساده‌لوحه، یه‌کم آویزونه و بیش از حد شاده.
‫خوب داری ‌می‌گی. ‫بذار صداش کنم برگرده.
‫ولی حرف‌هاش هم حقیقته.
‫اینکه واقعاً بخوایم به بچه‌های این مدرسه...
‫کمک کنیم نباید هم بد باشه.
‫کجا می‌رین؟
‫- ببینیم جنین چطوره. ‫- برای خوردن ناهار...
‫ولی اول می‌رم ببینم جنین چطوره.
‫جنین، ایوا رو نادیده بگیر.
‫پاهای گنده نشونۀ باروریه.
‫تمام وقت‌های ناهار، باربارا.
‫هر روز وقت ناهار، امیر ‫میاد و روی فرش چرت میزنه.
‫اوهوم. قبلاً تو کلاس من بود.
‫مامانش زیاد بچه‌‌ داره.
‫باباش خیلی خونه نیست، وقتی هم که هست، ‫مامان و باباش در حال دعوان.
‫درسته. واسه همین کم می‌خوابه.
‫بهش گفتم سر میزش بخوابه...
‫ولی می‌گه فرش نرم‌تره...
‫نرم‌تر از تختش تو خونه‌شون.
‫می‌دونین چیه؟ ‫برام مهم نیست...
‫که از نظر شماها معلم خوبی هستم یا نه.
‫این برام مهمه که می‌تونم تغییری ایجاد کنم یا نه.
‫جنین، ما که معلم‌های مدرسه‌ای مثل ابت هستیم...
‫ما باید بتونیم همه جور کاری بکنیم.
‫مدیر هستیم. ‫مددکار اجتماعی هستیم.
‫روان‌شناس هستیم. ‫والدین دوم بچه‌ها هستیم.
‫اصلاً بعضی‌وقت‌ها پدر و مادر اول‌شون هستیم.
‫- اوهوم. ‫- چرا؟
‫مطمئناً به‌خاطر پولش نیست.
‫اوهوم.
‫من خودم خیلی راحت می‌تونم ‫تو خیابون بیشتر از این پول دربیارم.
‫ببین، ما این کار رو انجام می‌دیم، ‫چون باید انجام بدیم.
‫یه فراخوانه.
‫که تو هم قبولش کردی.
‫فکر کنم برادر «کورنل وست» بود که...
‫- ول کن. الان نه. ‫- حرف نزن!
‫می‌خوای راز من رو بدونی؟
‫برای دانش‌آموزهات هر کاری که می‌تونی بکن.
‫ما کمکت می‌کنیم.
‫پیشنهاد من اینه که پول‌ رو هم بذاریم...
‫و فرش رو برای جنین بخریم.
‫- نظر شماها چیه؟ ‫- حتماً.
‫آره. بچه‌‌ها، نمی‌تونین.
‫پولش رو ندارین.
‫می‌دونم چون حقوق همه‌مون یکیه...
‫و خودم هم امروز صبح واسه ‫خرید یه دونه دونات پول کم آوردم.
‫خب، تو می‌خوای چی کار کنی؟
‫فرش بدزدی؟
‫من نه، ولی یکی رو می‌شناسم ‫که یکی رو می‌شناسه؟
‫قبل ازینکه بگی رفتم تو کارش.
‫باید واسه یارو یه پاستا بپزم.
‫سلام، تونی، آهای آشغال گنده‌بک...
‫هنوز تو ساخت استادیوم کار می‌کنی؟
‫تا اینجا روز آسونی نبوده، ‫ولی خوب بوده...
‫چون بالاخره فهمیدم باربارا چی می‌گه.
‫- وای خدایا. اومد. ‫- برید بگیریدشون.
‫- سلام. سلام. ‫- آره!
‫باید یه راهی پیدا کنین.
‫خودتون کارها رو انجام بدین.
‫خیلی ممنون. ‫اسم‌تون چیه؟
‫- اسم ‌ندارم. ‫-اسم نداره.
‫باشه.
‫حتی اگه روشی که کارها رو انجام می‌دین...
‫خارج از روال معموله.
‫با جدّیت دنبال هدفت هستی. ‫تماشاش خیلی قشنگه.
‫مرسی.
‫فقط یه روز معمولی از معلم بودن تو این مدرسه‌ست.
‫بهش عادت می‌کنی.
‫بوی تو دیوارها چی؟
‫اوه، نه، هیچ‌وقت به اون عادت نمی‌کنی.
‫- باشه. ‫- پس...
‫معلم جایگزین اومدی ولی ‫می‌خوای دائمی بشی، مگه نه؟
‫ام... ببینیم چی می‌شه.
‫تا الان که معلمی غافلگیرم کرده.
‫خب، امیدوارم بمونی.
‫به‌خاطر بچه‌ها.
‫آره.
‫خیلی خب.
‫حالا فعلاً یه مدت می‌مونم.
‫می‌دونین که... به‌خاطر بچه‌‌ها.
‫امروز نیاز شاگردهام رو برطرف کردم.
‫خیلی مهمه. ‫کاری که همه‌مون می‌خوایم بکنیم دقیقاً همینه.
‫«و به مرد، چوبی از درختِ خاکستر دادن...
‫به محض اینکه چوب رو به دستۀ تبرش تبدیل کرد...
‫شروع کرد به قطع کردن درخت‌ها...»
‫[برای از بین بردن لکه و بو]
‫من رو فرا خوندن، من جواب دادم، ‫و حالا می‌دونم...
‫حتی بدون کمک بالادستی‌ها...
‫و بدون پول از طرف شهرداری...
‫هم می‌تونم از پس این کار بربیام.
‫خیلی خب، مرحلۀ سوم، ‫سیفون رو برای خالی کردن مخزن بزنین.
‫دیگه کار داره تموم ‌می‌‌شه.
‫یادتون نره که قبل از زدن سیفون باید...
‫مرحلۀ اول رو دوباره انجام بدین.
‫ولی هنوزم پول به‌دردمون می‌خوره.
‫«کاری از بـهـادر» ‫«Bahador_Sub@»
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.